I OSK 1638/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. akt I OSK 1638/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej E.G., H.B. i E.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 2005/22 w sprawie ze skarg E.G., H.B. i E.G. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta m.st. Warszawy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 239/17 postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w tenorze sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. akt I OSK 1638/23 w ten sposób, że w miejsce nazwiska skarżącej "(...)" wpisać "(...)".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "P.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (zob. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt III FSK 2224/21, CBOIS). W niniejszej sprawie, w tenorze sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. akt I OSK 1638/23 dwukrotnie błędnie wpisano nazwisko skarżącej (zarówno w punkcie pierwszym jak i drugim rozstrzygnięcia). Zamiast "(...)" winno być "(...)". Wobec powyższego błąd w podanym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę, a tym samym zaszły podstawy do sprostowania wyżej wskazanego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 grudnia 2023 r. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia zgodnie z art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a.