I OSK 61/26

Dnia 19 lutego 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku oraz zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia 21 marca 2025 r., nr GM.6852.3.2025 w sprawie ze skargi kasacyjnej J. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 760/25 w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 maja 2025 r. nr WS.VI.7536.1.26.2025.AS w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: 1. odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku; 2. umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia 21 marca 2025 r., nr GM.6852.3.2025.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2025 r., oddalił skargę J.D. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 maja 2025 r. nr WS.VI.7536.1.26.2025.AS w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Od w/w wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, wskazując na okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako "p.p.s.a."). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Sądu I instancji, wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy zatem wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będących przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a nie wyroków sądów administracyjnych. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w p.p.s.a., jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Znajdujące się w p.p.s.a. wyjątki – zawarte w art. 89 oraz art. 284 – nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Art. 89 p.p.s.a. dotyczy bowiem możliwości wstrzymania wykonania orzeczenia sądowego w toku postępowania o przywrócenie uchybionego terminu. Natomiast art. 284 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania. Zauważyć ponadto należy, że wskutek wniesienia środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zaskarżony wyrok pozostaje wyrokiem nieprawomocnym i nie podlega w ogóle wykonaniu, a co za tym idzie nie wywołuje on skutków prawnych związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia. Dopiero prawomocne orzeczenie sądu wiąże strony i sąd, który je wydał, a także inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby (art. 170 p.p.s.a.). Skoro zatem ustawodawca nie przewidział możliwości skutecznego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania nieprawomocnego wyroku, zawarty w skardze kasacyjnej skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 oraz w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji. Odnośnie zaś żądania wstrzymania przez Naczelny Sąd Administracyjny wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, to wyjaśnić należy, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 13 maja 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 21 marca 2025 r. o ograniczaniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej części działki nr [...] ([...] ha, obręb [...], jedn. ewid. [...] - gmina) przez udzielenie [...] S.A. w [...] zezwolenia na założenie i przeprowadzenie strategicznej inwestycji w zakresie sieci dystrybucyjnej polegającej na rozbiórce starej napowietrznej infrastruktury technicznej oraz budowie sieci napowietrznej SN15kV wraz ze współbieżną napowietrzną siecią teletechniczną (sterowniczą), tj. decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), czyli o przepisy działu III tejże ustawy. Art. 9 wskazanej ustawy in fine stanowi zaś o tym, iż w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawach, o których mowa w przepisach działu III (z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a) organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Wskazana powyżej norma stanowi przepis szczególny wobec art. 61 § 1 p.p.s.a., który ustala ogólną zasadę, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wstrzymanie decyzji wydanej w oparciu o przepisy działu III ustawy o gospodarce nieruchomościami jest obligatoryjne w wypadku, gdy decyzja taka zostanie zaskarżona do sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 11 czerwca 2025 r. nr WS-VI.7536.1.26.2025.AS wstrzymał wykonanie decyzji tego organu z 13 maja 2025 r. w związku z wniesieniem na nią skargi do sądu administracyjnego, stosując art. 9 u.g.n. Zgodnie natomiast z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji oddalił skargę na decyzję nieprawomocnym wyrokiem, od którego została wniesiona skarga kasacyjna. Skarżący korzysta wobec tego z tymczasowej ochrony do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego i nie zachodzą podstawy do orzekania w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Zaistniała zatem przesłanka do umorzenia niniejszego postępowania incydentalnego we wskazanym zakresie, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. 61 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji.