I OSK 735/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. L. i J. L.1 o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej J. L. i J. L.1 od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 listopada 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 499/23 w sprawie ze skargi J. L. i J. L.1 na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 20 czerwca 2023 r. nr SKO.GN/40/22/2023 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości i odsetek z tytułu kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w rubrum zaskarżonego wyroku w ten sposób, że po słowach "w sprawie ze skargi J. L. i J. L.1 na" w miejsce słowa "decyzję" wpisać słowo "postanowienie"; 2. umorzyć postępowanie kasacyjne; 3. umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem J. L. i J. L.1 o wstrzymanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z 20 czerwca 2023 r. nr SKO.GN/40/22/2023; 4. zwrócić solidarnie J. L. i J. L.1 ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 9 listopada 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 499/23 oddalił skargę J. L. i J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z [...] czerwca 2023 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza [...] z [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości i odsetek z tytułu kosztów postępowania rozgraniczeniowego (k. 36, 56-60v akt sądowych; k. 1-4, 12-13 akt administracyjnych). Skargę kasacyjną od wyroku III SA/Lu 499/23 wywiedli: J. L. i J. L., reprezentowani przez adw. [...]. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z [...] czerwca 2023 r. nr [...]. Skarżący kasacyjnie podnieśli, że wniosek ten jest konieczny. Uzasadniając wniosek, wskazali, że z uwagi na ich trudną sytuację majątkową natychmiastowe wykonanie postanowienia spowoduje, że utracą oni płynność finansową, gdyż nie są w stanie wykonać postanowienia bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny (k. 70-73, 81-82 akt sądowych). Pismem z 16 maja 2024 r. J. L. i J. L., reprezentowani przez adw.[...], oświadczyli, że cofają skargę [kasacyjną - uw. NSA] z 8 lutego 2024 r. oraz wnieśli o nieobciążanie ich kosztami postępowania (k. 94-94v, 70-73 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 183 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009 r. I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1). W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania. Utrwalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i w doktrynie jest pogląd, że - zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, zm. 1705, dalej ppsa) - skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych (art. 193 ppsa). Skarżący kasacyjnie może rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu (wyrok NSA z 23.8.2016 r. II FSK 2216/16, cbosa). Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dla NSA wiążące i skutkuje umorzeniem postępowania. Z uwagi na zasadę związania granicami skargi kasacyjnej sąd ten nie jest władny badać zasadności cofnięcia (postanowienie NSA z 23.3.2007 r. II FSK 400/06). Wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej (wyrok z 6.2.2016 r. II FSK 3777/13, aprobowany przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2023, s. 919, nb 10). Wykładnię tę wzmacnia wejście w życie art. 178a ppsa. Wojewódzki sąd administracyjny, orzekając na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego - co oczywiste - nie jest władny badać, czy w sprawie doszło do nieważności postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny z mocy art. 183 § 1 ab initio ppsa związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że ustawodawca zarówno jej wniesienie, jak i zakres rozpoznania, uzależnił od woli wnoszącego skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 ppsa, umorzył postępowanie kasacyjne. Konsekwencją cofnięcia skargi kasacyjnej jest bezprzedmiotowość zawartego w niej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym aspekcie Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z 64 § 3 w zw. z art. 193 ppsa. Zaskarżone postanowienie podlegało sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1, 2 i 3 w zw. z art. 166 ppsa. Z treści skargi złożonej w niniejszej sprawie wprost wynika, że dotyczyła ona postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z [...] czerwca 2023 r. nr [...]. W aktach administracyjnych również znajduje się postanowienie - a nie decyzja - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z [...] czerwca 2023 r. opatrzone numerem [...]. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.