I OSK 796/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z. R. o wyłączenie sędziego Przemysława Szustakiewicza, sędzi Iwony Boguckiej, sędzi Teresy Zyglewskiej od rozpoznania sprawy w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 403/16 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odrzucić wniosek

Wnioskiem z 6 listopada 2019 r. Z. R. (dalej: "skarżąca") zwróciła się o wyłączenie sędziego NSA Przemysława Szustakiewicza, sędzi NSA Iwony Boguckiej oraz sędzi NSA Teresy Zyglewskiej od rozpoznania sprawy oznaczonej sygnaturą akt I OSK 796/17, w której 26 lutego 2019 r. ww. sędziowie wydali wyrok, a następnie postanowieniem z 22 października 2019 r. rozpoznali odwołanie od zarządzenia z 5 czerwca 2019 r. o uzupełnienie protokołu rozprawy z 26 lutego 2016 r. (zarządzenie zostało wydane przez Przewodniczącego składu orzekającego, tj. sędziego Przemysława Szustakiewicza). Z uzasadnienia wniosku wynika, iż skarżąca upatruje podstaw do wyłączenia ww. sędziów z uwagi na wydanie niesprawiedliwego rozstrzygnięcia w sprawie. W jej ocenie wydane w sprawie rozstrzygnięcie jest niezgodne z ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Kodeksem postępowania administracyjnego, ustawą Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz Kodeksem cywilnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego stanowi ważną gwarancję procesową, zapewniającą rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Celem wyłączenia sędziego we wszystkich procedurach sądowych jest zatem wyeliminowanie sytuacji, które mogą rodzić wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), wyłączenie sędziego następuje na wniosek, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Wniosek o wyłączenie sędziego należy złożyć w toku postępowania, ma on bowiem zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd. Skoro więc postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym prowadzone pod sygn. akt I OSK 796/17 zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2019 r. (oddalono skargę kasacyjną), to wniosek o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekających w tej sprawie jest obecnie niedopuszczalny. Sprawa została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny i zakończyła się (nie toczy się w niej już postępowanie sądowe). Końcowo należy zauważyć, że podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia, odnoszą się merytorycznej strony postępowania, a zatem nie mogą być oceniane w toku badania wniosku o wyłączenie sędziów. Postępowanie w przedmiocie wyłączenia sędziego nie służy weryfikacji orzeczeń wydanych przez sąd rozpoznający sprawę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3, i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.