I OSK 904/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z. B. o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 837/22 w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 1 lutego 2022 r. nr KOC/3553/Go/15 w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 września 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 837/22 oddalił skargę Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 1 lutego 2022 r. nr KOC/3553/Go/15 w przedmiocie umorzenia postępowania. Z. B. wywiodła od powyższego wyroku skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt K 2/22 z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich. Pozostałe strony postępowania nie sprzeciwiły się wnioskowi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd może z urzędu zawiesić postępowanie w sprawie, w której rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przed Trybunałem Konstytucyjnym z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich zawisła sprawa o sygn. K 2/22 o stwierdzenie, że art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 1491; dalej "ustawa zmieniająca") w zakresie, w jakim uniemożliwia stwierdzenie wydania decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa, jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2, a także z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wniosku Rzecznik podniósł, że jego zastrzeżenia budzi przyjęte w zaskarżonym przepisie rozwiązanie intertemporalne, które nakazuje umorzenie niektórych postępowań pozostających w toku. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej, postępowania administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczęte po upływie trzydziestu lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończone przed dniem wejścia w życie tej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem, umarza się z mocy prawa. Ustawa zmieniająca weszła w życie 16 września 2021 r. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 1 lutego 2022 r., którą umorzono postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z 20 października 1951 r., została wydana w oparciu o art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej z 11 sierpnia 2021 r. Skarżący kasacyjnie zakwestionował konstytucyjność tego przepisu, wskazując na jego sprzeczność z normami konstytucyjnymi, zawartymi w art. 2, art. 8 ust.2, art. 32 ust.1, art. 64 ust.2 ustawy zasadniczej. Zgłoszenie w kasacji wątpliwości konstytucyjnej wobec normy stanowiącej podstawę jurysdykcji administracyjnej w kontrolowanym przez sąd postępowaniu administracyjnym ma charakter zagadnienia wstępnego, istotnego z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny za zasadne uznał zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. K 2/22. Przeciwko zawieszeniu niniejszego postępowania nie przemawia zasada sprawiedliwego i jawnego rozpoznawania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wynikająca z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP skoro żądaniu skarżącej kasacyjnie nie sprzeciwiła się żadna ze stron. Stąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono jak na wstępie.