I OZ 133/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 października 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 1524/23 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J.J. na pismo Powiatowego Lekarza Weterynarii w Oświęcimiu z dnia 17 października 2023 r. znak: PIW.CHZ.ADM.1.2664.2023 w przedmiocie kontroli weterynaryjnej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zwany dalej "Sądem I instancji", postanowieniem z dnia 29 października 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1524/23, odrzucił zażalenie J.J., zwanego dalej "skarżącym", na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 września 2024 r. w przedmiocie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 maja 2024 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 4 kwietnia 2024 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J.J. na pismo Powiatowego Lekarza Weterynarii w Oświęcimiu z dnia 17 października 2023 r. znak: PIW.CHZ.ADM.1.2664.2023 w przedmiocie kontroli weterynaryjnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skierowane do skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, wynikające z prawomocnego zarządzenia z dnia 24 maja 2024 r., stanowi jedynie czynność o charakterze technicznym. Zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie podlega zaskarżeniu. Uznano zatem, że wniesione zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na postawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości. Wnoszący zażalenie nie odniósł się merytorycznie do skarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Sądu I instancji z dnia 24 maja 2024 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 4 kwietnia 2024 r. zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 września 2024 r., sygn. akt I OZ 476/24. W konsekwencji powyższego kwestia zasadności wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia została prawomocnie przesądzona. W tej sytuacji Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 18 września 2024 r. prawidłowo wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 maja 2024 r. Skierowane do skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu wynikające z prawomocnego zarządzenia stanowiło zatem jedynie czynność o charakterze technicznym, co w sposób właściwy zostało wyartykułowane przez Sąd I instancji. Była to jedynie informacja wskazująca na konieczność uiszczenia wpisu – realizująca zasadę określoną w art. 6 P.p.s.a. Na tego typu zarządzenia nie przysługuje zażalenie. Stosownie do art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Z kolei w myśl art. 198 P.p.s.a. przepisy dotyczące środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zarządzenia wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie zostały wymienione w przepisach art. 173-197 P.p.s.a. jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się również w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 P.p.s.a. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji słusznie odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 P.p.s.a. Ogólnikowe zarzuty powołanie przez skarżącego w zażaleniu, które nie odnosiły się w sposób jasny do zaskarżonego postanowienia, nie mogły odnieść pożądanego skutku w postaci uwzględnienia zażalenia. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.