I OZ 141/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 412/14 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. K. na czynność Wójta Gminy D. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zmiany numeru porządkowego nieruchomości postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił wniosek skarżącego E. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wskazując, że wniosek ten został złożony po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Odpis powyższego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego adw. J. T. w dniu 25 listopada 2014 r. (k. 106). W dniu 16 grudnia 2014 r. (data nadania) skarżący E. K. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wyjaśnił, że nie dotrzymał terminu wniesienia pierwszego wniosku, bowiem nie miał wiedzy o tym, iż żądanie przywrócenia terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny powodującej spóźnienie. Dodał, że jest stale pod opieką lekarza, bowiem cierpi m.in. na zaburzenia pamięci. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił przedmiotowy wniosek na podstawie art. 88 p.p.s.a. Zdaniem Sądu wniosek skarżącego z dnia 16 grudnia 2014 r. jest spóźniony, bowiem został złożony po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Za datę ustania przyczyny uchybienia terminu Sąd uznał dzień 25 listopada 2014 r., tj. dzień doręczenia pełnomocnikowi skarżącego postanowienia odrzucającego żądanie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazano, że ustalenie daty 25 listopada 2014 r. jako daty dowiedzenia się przez skarżącego o spóźnionym złożeniu pierwszego wniosku o przywrócenie terminu jest uprawnione w świetle treści art. 67 § 5 p.p.s.a., zgodnie z którym stronie posiadającej pełnomocnika pisma doręcza się na adres tego pełnomocnika. Doręczenie pełnomocnikowi wywołuje więc skutki takie, jakby nastąpiło stronie bezpośrednio. Sąd wskazał ponadto, że w uzasadnieniu doręczonego pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 listopada 2014 r. postanowienia z dnia 20 listopada 2014 r. znajdowała się informacja, że wniosek o przywrócenie terminu składa się w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny powodującej spóźnienie. Stąd też wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu tj. wniosku odrzuconego postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 r. należało złożyć najpóźniej we wtorek 2 grudnia 2014 r. Tymczasem wniosek ten został nadany na poczcie dopiero w dniu 16 grudnia 2014 r. Na marginesie Sąd dodał, że okoliczność, iż skarżący cierpi na zaburzenia pamięci mogłaby mieć znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu dopiero wówczas, gdyby został złożony w terminie. Jest to bowiem okoliczność wpływająca na ustalenie winy skarżącego w spóźnieniu. Winę tę bada się jednak dopiero wówczas, gdy zostanie ustalone, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu było prawidłowe pod względem formalnym, co jak wyżej wykazano nie miało miejsca w sprawie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł E. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie prawidłowo Sąd pierwszej instancji ustalił, że skarżący składając kolejny wniosek na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. uchybił terminowi. Za datę ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku odrzuconego postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 r. należy bowiem uznać dzień 25 listopada 2014 r. (tj. dzień doręczenia odpisu postanowienia pełnomocnikowi skarżącego). Zatem siedmiodniowy termin do złożenia kolejnego wniosku o przywrócenie terminu upływał 2 grudnia 2014 r. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił jako spóźniony wniosek o przywrócenie terminu nadany w urzędzie pocztowym w dniu 16 grudnia 2014 r. Odnosząc się zaś do podnoszonych w zażaleniu argumentów, iż skarżący w dniu 11 grudnia 2014 r. otrzymał osobiście odpis postanowienia z dnia 20 listopada 2014 r. wskazać trzeba, iż powyższa okoliczność nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu do złożenia wniosku. Skarżący jest bowiem reprezentowany w niniejszym postępowaniu przez pełnomocnika. Stosownie zaś do treści art. 67 § 5 p.p.s.a., stronie posiadającej pełnomocnika pisma doręcza się temu pełnomocnikowi, co wywołuje takie skutki, jakby doręczenie nastąpiło bezpośrednio stronie. Wobec powyższego doręczenie skarżącemu osobiście na jego wniosek odpisu postanowienia nie skutkuje otwarciem terminu do dokonania czynności procesowych, w tym złożenia wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Do skutecznego doręczenia postanowienia z dnia 20 listopada 2014 r. doszło 25 listopada 2014 r. Z tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.