I OZ 217/09

Dnia 19 marca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. D. i M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 162/08 odmawiające J. D. i M. D. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt I SAB/Wa 162/08 oddalającego skargę J. D. i M. D. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie spełnienia obowiązku szkolnego poza szkołą w formie edukacji domowej postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 162/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. D. i M. D. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt I SAB/Wa 162/08 oddalającego skargę J. D. i M. D. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie spełnienia obowiązku szkolnego poza szkołą w formie edukacji domowej. W uzasadnieniu wskazano, że podane przez skarżących okoliczności nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminu. Podano, że wyrok w niniejszej sprawie został ogłoszony na rozprawie w dniu 19 listopada 2008 r. Jak wynika z protokołu rozprawy strony zostały poinformowane przez Sąd m.in. o siedmiodniowym terminie do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wydanego orzeczenia. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał więc w dniu 26 listopada 2008 r. Pełnomocnik skarżących przebywał na zwolnieniu lekarskim od dnia [...] listopada 2008 r. do dnia [...] grudnia 2008 r., a więc również przez ostatnie trzy dni, w które mógł złożyć wniosek w wyznaczonym na to terminie. Zgodnie z orzeczeniem NSA z dnia 3 sierpnia 2001 r. sygn. akt I SA/Wr 676/99 (niepubl.) przykładem okoliczności, która może uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu jest nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (pracownikiem w przypadku profesjonalnego pełnomocnika). Nie jest jednak taką okolicznością np. choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący (jego pełnomocnik) mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (swoich pracowników) - postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 809/04 (niepubl.). Pełnomocnik skarżących przedstawił zaświadczenie lekarskie o przebywaniu na zwolnieniu z powodu choroby. Sąd wziął jednak pod uwagę fakt, że zwolnienie to obejmuje jedynie ostatnie 3 dni siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego orzeczenia, a przede wszystkim fakt, że zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o sporządzenie uzasadnienia wydanego orzeczenia nie wymaga zachowania żadnej szczególnej formy (odmiennie niż to ma miejsce np. w przypadku składania skargi kasacyjnej), a zwłaszcza nie wymaga sporządzenia żadnego uzasadnienia. Wniosek taki mógł sporządzić profesjonalny pełnomocnik lub sama strona. Mogli oni również posłużyć się w tej sprawie standardowym wzorem dostępnym również w Informacji w Biurze Podawczym Sądu. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżących, mógł m. in. skorzystać z pomocy osób trzecich. Nie wykazał bowiem, że był takiej możliwości pozbawiony. Choroba, nawet taka wymagająca leżenia, nie uprawdopodabnia bowiem w niniejszej sprawie dotyczącej złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego orzeczenia braku winy w uchybieniu terminowi. W zażaleniu na powyższe postanowienie reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika J. D. i M. D. wskazali, że Sąd I instancji naruszył art. 86, 87 i 140 oraz art. 85 – 89 w związku z art. 34 – 44 p.p.s.a. poprzez uznanie, że mimo choroby pełnomocnika, nie dopełnił on czynności procesowej z należytą starannością, jak również, że fakt niezłożenia tego wniosku przez samych skarżących jest wyrazem braku staranności w sprawie. Podano w tym miejscu, że pełnomocnika w złożeniu wniosku nie miał kto wyręczyć, ponieważ kancelarię prowadzi samodzielnie. Ponadto skarżący zarzucili Sądowi naruszenie zasad procedury, polegające na braku właściwego uzasadnienia postanowienia, które zawierałoby pełne wyjaśnienie podstawy prawnej. Wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do WSA do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, przewiduje możliwość przywrócenia uchybionego terminu, jednakże przy zachowaniu określonych przepisami warunków, tj. wynikających z art. 87 § 1 - 4 tej ustawy. Jednym z nich, wskazanym w § 2 art. 87 p.p.s.a., jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie uprawdopodobnił w wystarczającym stopniu, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Z załączonego do wniosku o przywrócenie terminu zaświadczenia lekarskiego wynika, iż pełnomocnik skarżących w dniach [...] listopada – [...] grudnia 2008r. był chory. Z przedmiotowego dokumentu wynika jednak, iż mógł on chodzić. W takim stanie rzeczy, fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim, sam w sobie nie przemawia za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienia wyroku, gdyż argument ten nie uprawdopodabnia, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony. W tym stanie rzeczy zażalenie należało uznać za niezasadne i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 powoływanej już ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.