I OZ 241/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 kwietnia 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1093/26 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi S.P. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z 5 lutego 2026 r., znak: NK-OL.025.8.2026.AT w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z 21 marca 2026 r. S.P. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Geodety Kraju z 5 lutego 2026 r., znak: NK-OL.025.8.2026.AT, w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 23 kwietnia 2026 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości, stwierdzenie, że wpis został ustalony z naruszeniem prawa oraz określenie wpisu zgodnie z właściwą kwalifikacją sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei w myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (to jest od skargi, sprzeciwu od decyzji lub postanowienia, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie zaś z art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Rozpoznając zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, Naczelny Sąd Administracyjny bada jego zgodność z prawem, tj. prawidłowość wskazania podstawy prawnej żądanego wpisu oraz jego wysokość. Wysokość wpisu sądowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym została określona przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535; dalej: "rozporządzenie"). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Geodety Kraju z 5 lutego 2026 r., utrzymujące w mocy postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 11 grudnia 2025 r., znak: IG-II.7221.85.2025.TT, o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty Wadowickiego z 15 października 2014 r., znak: NGG.6622.19.2014. Nie budzi zatem wątpliwości, że zaskarżone postanowienie kończące postępowanie administracyjne zostało wydane w związku z nadzwyczajnym trybem stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, a tym samym sprawa mieści się w hipotezie § 2 ust. 5 rozporządzenia. Zgodnie z jego treścią wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo określił podstawę prawną żądanego wpisu od skargi oraz jego wysokość. Brak jest natomiast podstaw do zastosowania § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, na który powołuje się skarżący. Przepis ten odnosi się do skarg na postanowienia wydawane w toku postępowania administracyjnego, przez które należy rozumieć postanowienia wydawane w toku postępowania administracyjnego (np. postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego), a nie postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, kończące postępowanie w sprawie albo kończące je w określonym zakresie (por. wyrok NSA z 20 października 2011 r., II OSK 1477/10). Co więcej, przepis ten dotyczy wszystkich postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, bez rozróżniania, czy chodzi o postępowanie ogólnoadministracyjne (jurysdykcyjne), czy też postępowania prowadzone w specyficznych trybach (nadzwyczajnych). O ile w danej sprawie nie zaistnieją zatem opisane w kolejnych przepisach (§ 2 ust. 2-5 rozporządzenia) sytuacje szczególne, to zastosowanie w sprawie znajdzie właśnie § 2 ust. 1 rozporządzenia (por. postanowienia NSA: z 16 stycznia 2014 r., II OZ 1242/13; z 25 czerwca 2014 r., II FZ 843/14). Zaskarżone postanowienie nie ma charakteru incydentalnego ani procesowego, lecz kończy postępowanie w przedmiocie wszczęcia postępowania nieważnościowego. Z tej przyczyny nie może zostać zakwalifikowane do kategorii postanowień, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a.