I OZ 251/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Spółdzielni B. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 1999/24 o odrzuceniu skargi Spółdzielni B. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2024 r., nr KOC/89/Go/23 w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z dnia 17 stycznia 2024 r., nr KOC/89/Go/23 po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2022 r., nr KOC/5781/Go/16 w przedmiocie umorzenia postępowania. Z akt sprawy wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2024 r. została skutecznie doręczona Spółdzielni B. w W. (dalej "skarżąca") w dniu 24 stycznia 2024 r. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem 23 lutego 2024 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję skarżąca wniosła w dniu 26 lutego 2024 r. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 726/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił złożoną skargę z uwagi na jej wniesienie po terminie. Pismem z dnia 27 maja 2024 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Sądu wskazując, że w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone w dniu 8 sierpnia 2018 r. oznaczonym radcom prawnym do reprezentowania Spółdzielni przed wszystkimi sądami, urzędami, organami władzy, instytucjami oraz osobami fizycznymi i prawnymi we wszystkich sprawach związanych z nieruchomością dekretową "M.", w stosunku do której wydana została decyzja Prezydenta m.st. Warszawy nr 4/SD/2018 z dnia 9 stycznia 2018 r. Pełnomocnictwo to nie zostało odwołane. Zdaniem skarżącej, w tej sytuacji wszelkie doręczenia winny być kierowane do jej pełnomocnika. Wymogu tego nie dochowano w niniejszej sprawie, stąd doręczenie zaskarżonej decyzji bezpośrednio Spółdzielni nie wywołało skutku prawnego i nie ma podstaw do uznania, że nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu powyższego zażalenia postanowieniem z dnia 13 września 2024 r., sygn. akt I OZ 523/24 uchylił zaskarżone postanowienie wskazując, że w aktach, do których odwołuje się strona skarżąca znajduje się jedynie kopia tego pełnomocnictwa załączona do kopii pisma, które nie dotyczy niniejszego postępowania. Podkreślono, że Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw aby uznać, że dokument ten stanowił umocowanie do reprezentowania Spółdzielni w postępowaniu zakończonym decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2024 r. Z uwagi na znaczne braki w materiale dowodowym i brak chronologii w obszernej dokumentacji zgromadzonej w przekazanych Sądowi aktach administracyjnych dotyczących licznych postępowań z udziałem Spółdzielni, nie można było jednak wykluczyć, że pełnomocnictwo tej treści zostało złożone również do niniejszej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał ponadto, że do jednoznacznego ustalenia tej okoliczności konieczne jest uzupełnienie akt administracyjnych. Jedynymi dokumentami dotyczącymi tej sprawy jest bowiem kopia decyzji organu I instancji oraz zaskarżona decyzja wraz z dowodami jej doręczenia stronom. Brakuje w nich przede wszystkim: wniosku wszczynającego postępowanie oraz odwołania Spółdzielni od decyzji organu I instancji. Nie wiadomo też czy były to jedyne pisma procesowe składane przez Spółdzielnię w toku postępowania administracyjnego, które jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji zostało zainicjowane we wrześniu 2016 r. Po zwrocie akt sprawy z Naczelnego Sądu Administracyjnego zarządzeniem z dnia 18 października 2024 r. wezwano pełnomocnika organu do nadesłania w terminie 7 dni całości akt administracyjnych niniejszej sprawy, bądź kserokopii akt poświadczonych za zgodność z oryginałem, w szczególności wniosku wszczynającego postępowanie w niniejszej sprawie oraz odwołania Spółdzielni M. od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na powyższe wezwanie przy piśmie z dnia 6 listopada 2024 r. organ przesłał kopię wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez skarżącą z dnia 21 grudnia 2022 r. podpisanego osobiście przez Prezesa i Wiceprezesa zarządu. Ponadto pismem z dnia 6 listopada 2024 r. wskazano, że całość akt administracyjnych wraz z odpowiedzią - na skargę z dnia 13 lutego 2024 r. przekazano do Sądu. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 1999/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 935), odrzucił złożoną skargę. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę do Sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Skoro skarga Spółdzielni została wniesiona w dniu 26 lutego 2024 r., tj. 3 dni po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, skargę tę należało odrzucić. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyła skarżąca Spółka reprezentowana przez pełnomocnika. Zarzuciła naruszenie art. 67 § 5 P.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, przez doręczenie odpisu postanowienia z dnia 6 grudnia 2024 r. wraz z uzasadnieniem bezpośrednio skarżącej Spółdzielni, a nie jej pełnomocnikowi ustanowionemu w dniu 22 maja 2024 r., co skutkuje bezskutecznością doręczenia. Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do brzmienia art. 53 § 1 P.p.s.a. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Wedle natomiast art. 67 § 2 P.p.s.a. jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej - jej przedstawicielowi ustawowemu. Jeżeli natomiast ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom (art. 67 § 5 P.p.s.a.). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2024 r. została skutecznie doręczona skarżącej Spółce w dniu 24 stycznia 2024 r. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 23 lutego 2024 r. Natomiast skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję skarżąca wniosła w dniu 26 lutego 2024 r., zatem po upływie terminu wynikające z art. 53 § 1 P.p.s.a. Zaznaczenia ponadto wymaga, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła osobiście skarżąca Spółka reprezentowana przez Prezesa i Wiceprezesa Zarządu. Odpis orzeczenia Sądu I instancji z dnia 6 grudnia 2024 r. został wysłany bezpośrednio na adres Spółki w dniu 11 grudnia 2024 r. (k. 88 akt sądowych), zaś doręczony w dniu 16 grudnia 2024 r. (k. 89 akt sądowych). Słusznie Sąd I instancji doręczył odpis orzeczenia bezpośrednio skarżącej Spółce, bowiem znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo udzielone adw. Z.S. w dniu 22 maja 2024 r., na które powołuje się on w złożonym zażaleniu obejmuje jedynie umocowanie do "przejrzenia akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn.. "I SA/Wa 726/24 bez ograniczeń". Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej, tak sformułowane pełnomocnictwo nie obejmuje natomiast możliwości reprezentacji Spółdzielni czy to przed sądami administracyjnymi czy Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tym stanie rzeczy słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił złożoną w niniejszej sprawie skargę Spółdzielni, jako wniesioną po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Argumenty podniesione w zażaleniu również nie mogły odnieść zamierzonego skutku i podważyć prawidłowości orzeczenia Sądu I instancji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.