I OZ 283/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.Z. i P.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SAB/Wr 1145/25 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi G.Z. i P.Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 4 czerwca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 545/24 postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 9 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SAB/Wr 1145/25, w sprawie ze skargi G.Z. i P.Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 4 czerwca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 545/24 odrzucił zażalenie G.Z. i P.Z. z 24 listopada 2025 r. na postanowienie z 28 października 2025 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów i asesorów (k. 88). W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pismem z 12 marca 2026 r. (k. 76) wezwano pełnomocnika skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 24 listopada 2025 r. (k. 53) wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia z 24 listopada 2025 r. (k. 48) na postanowienie z 28 października 2025 r. w przedmiocie wyłączenia sędziów (k. 33). Sąd I instancji uznał, że pomimo prawidłowego doręczenia ww. wezwania pełnomocnik skarżących, w zakreślonym terminie, nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia. G.Z. i P.Z. pismem z 17 maja 2026 r. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji z 9 kwietnia 2026 r. (k. 99). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 – dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z treści powyższej regulacji wynika zatem, że bezskuteczny upływ terminu zakreślonego w wezwaniu do uiszczenie wpisu od zażalenia skutkuje odrzuceniem wniesionego środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że G.Z. i P.Z. przy wniesieniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 28 października 2025 r. nie uiścili należnego wpisu sądowego od tego zażalenia. Konsekwencją tego było skierowanie do nich zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 24 listopada 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 53). Zarządzenie to stało się prawomocne, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 lutego 2026 r. sygn. akt I OZ 48/26 oddalił zażalenie skarżących na to zarządzenie (k. 67). Wobec tego pismem z 12 marca 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z 24 listopada 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 76). Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżących 23 marca 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 85). Termin zatem na uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 28 października 2025 r. upłynął z dniem 30 marca 2026 r. Z akt sprawy nie wynika, aby G.Z. i P.Z. w tym terminie uiścili wpis sądowy, a co więcej nie kwestionują oni jego nieuiszczenia. W tych okolicznościach Sąd I instancji prawidłowo orzekł, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o odrzuceniu zażalenia G.Z. i P.Z. na postanowienie z 28 października 2025 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.