I OZ 304/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 lutego 2025 r., sygn. akt I SAB/Wa 114/24 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi D.M. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o wypłatę dodatku elektrycznego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 lipca 2024 r., sygn. akt I SAB/Wa 114/24, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – dalej zwanej jako "ppsa", odrzucił skargę D.M. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku z 1 lutego 2023 r. o wypłatę dodatku elektrycznego. Skarga obarczona była bowiem brakiem formalnym, który pomimo wezwania przez Sąd nie został uzupełniony w terminie ustawowym do 17 maja 2024 r. Powyższe postanowienie D.M. odebrała 16 sierpnia 2024 r. Od postanowienia WSA w Warszawie z 29 lipca 2024 r. D.M. wniosła 23 sierpnia 2024 r. za pośrednictwem poczty zażalenie w piśmie z tej samej daty. Jednocześnie dopełniła czynności w postaci podania nr PESEL. Przewodniczący Wydziału I WSA w Warszawie zarządzeniem z 3 września 2024 r. nadał bieg zażaleniu uznając jednocześnie, że w piśmie z 23 sierpnia 2024 r. skarżąca zawarła również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, który zostanie załatwiony po rozpoznaniu zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 listopada 2024 r. sygn. akt I OZ 689/24 oddalił zażalenie. D.M. we wniosku o przywrócenie terminu zawartym w piśmie z 23 sierpnia 2024 r. wskazała, że 10 maja 2024 r. otrzymała wezwanie Sądu do podania nr PESEL. Termin na wykonanie czynności upływał 17 maja 2024 r. Podała, że w tym czasie nie mogła wykonać zobowiązania Sądu ze względu na trudno gojącą się ranę na stopie, która powoduje ból i utrudnia poruszanie się. Zgodnie z zaleceniami lekarza chirurga do leczenia rany stosuje opatrunki Aquacel Extra AG+ na dowód czego załączyła faktury z 22 kwietnia 2024 r., 28 czerwca 2024 r., 26 lipca 2024 r. Dodatkowo wskazała, że stan jej zdrowia pogorszył się w maju 2024 r., co objawiło się spadkiem odporności. Oświadczyła, że z tego powodu nie ma siły wchodzić po schodach, a mieszka na czwartym piętrze bez windy. D.M. stwierdziła, że w tych warunkach, z raną w stopie, w maju 2024 r. nie była w stanie wyjść z domu, aby nadać na poczcie pismo w reakcji na wezwanie Sądu. W piśmie z 12 listopada 2024 r. D.M. dodatkowo podała, że w wyznaczonym terminie, czyli od 11 maja 2024 r. do 17 maja 2024 r., nie wysłała pisma do Sądu, bez swojej winy. Zaznaczyła, że jest osobą schorowaną, a przy tym cierpi z powodu bólu pourazowego i rany na stopie, co utrudnia poruszanie się, zwłaszcza poza domem. Oświadczyła, że w wyznaczonym przez Sąd terminie nie była w stanie wyjść z domu z powodu intensywnego bólu. D.M. wskazała, że wniosek o przywrócenie terminu jest konieczny także ze względu na fakt, iż organ w odpowiedzi z 10 września 2024 r. uznał, że skarżąca nie złożyła takiego wniosku, a Sąd nie przywraca terminu z urzędu. Zauważyła, że skarga na bezczynność została złożona do Sądu za pośrednictwem organu. Organ zatem złożył pierwsze pismo do Sądu, ale jest niezrozumiałe, dlaczego podał nazwisko skarżącej, a nie podał numeru PESEL. Skarżąca nie jest prawnikiem i trudno jej ocenić, które pismo w tym przypadku jest pierwsze i która strona jest obowiązana podać numer PESEL. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony zaś lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Z brzmienia powołanych przepisów wynika, że Sąd w pierwszej kolejności ocenia, czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem terminu. Dopiero w razie uznania, że termin ten został zachowany, badaniu podlegają przesłanki uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu do dokonania danej czynności procesowej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi został złożony po terminie do jego wniesienia i tym samym na podstawie art. 88 p.p.s.a. podlegał odrzuceniu. Skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała problemy zdrowotne – trudno gojącą się i bolesną ranę na stopie, uniemożliwiające jej poruszanie się oraz spadek odporności w maju. Słusznie zaś zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny, że skarżąca nie zachowała terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Z nadesłanych przez skarżącą faktur wynika, że 28 czerwca 2024 r. miała już możliwość wyjścia z domu i złożenia wniosku o przywrócenie terminu, bowiem w tym dniu dokonała zakupów w aptece mieszczącej się niedaleko jej miejsca zamieszkania, a tym samym miała także możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w placówce pocztowej mieszczącej się jeszcze bliżej jej miejsca zamieszkania niż apteka. Niewątpliwie zatem 7-dniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg najpóźniej 29 czerwca 2024 r. i zakończył 5 lipca 2024 r. Wniosek o przywrócenie terminu skarżąca złożyła dopiero 23 sierpnia 2024 r., a zatem Sąd I instancji prawidłowo uznał go za spóźniony. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego, którego bieg liczony był od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Odnosząc się zaś do argumentacji zażalenia skarżącej wskazać należy, że w ogóle nie odnosi się ona do przedmiotu niniejszego postępowania i przekroczenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Tym samym uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a postanowienie Sądu I instancji nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.