I OZ 307/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 grudnia 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 25/14 odrzucające zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 października 2014 r. o oddaleniu wniosku o uzupełnienie postanowienia w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia 18 sierpnia 2009 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 25/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tegoż Sądu z dnia 31 października 2014 r. oddalające wniosek K. J. o uzupełnienie postanowienia z dnia 2 września 2014 r. w sprawie z jego skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia 18 sierpnia 2009 r. Powołując treść art. 194 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymienia enumeratywnie przypadki, w których przysługuje środek odwoławczy w postaci zażalenia. Wśród tych przypadków wskazana ustawa nie wymienia jednakże postanowienia oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku (postanowienia). W związku z powyższym Sąd uznał, że zażalenie na postanowienie z dnia 31 października 2014 r. o oddaleniu wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia 2 września 2014 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do treści art. 194 § 1 P.p.s.a zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. W katalogu o którym mowa w art. 194. P.p.s.a. zawarto rodzaje postanowień, na które przysługuje zażalenie. Wyliczanie to nie jest jednak wyczerpujące, co oznacza, że prawo do wniesienia zażalenia może również wynikać z innego przepisu omawianej ustawy. Zażalenie jest zatem środkiem odwoławczym od wskazanych w ustawie postanowień incydentalnych. Przepisy omawianej ustawy nie przewidują natomiast zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia o oddaleniu wniosku o uzupełnienie. W konsekwencji prawidłowo też Sąd I instancji na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił przedmiotowe zażalenie jako niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.