I OZ 326/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Po 320/23 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 15 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2024 r. odrzucił zażalenie A. P. na postanowienie z dnia 9 stycznia 2024 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 15 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że odpis ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 stycznia 2024 r. został doręczony adwokatowi P.S. w dniu 16 stycznia 2024 r. jako pełnomocnikowi skarżącego wyznaczonemu przez Okręgową Radę Adwokacką w Poznaniu na podstawie postanowienia referendarza sądowego z 11 lipca 2023r. sygn. akt IV SPP/Po 48/23. A. P. pismem złożonym w Biurze Podawczym Sądu w dniu 12 lutego 2024 r. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 stycznia 2024 r. kwestionując ustalenia będące podstawą do wydania zaskarżonego postanowienia. W powyższym piśmie poinformował, że wypowiedział pełnomocnictwo adwokatowi P. S., gdyż utracił do niego zaufanie. Skarżący zwrócił się również o wyznaczenie innego pełnomocnika. W związku z powyższym, pismo skarżącego o wyznaczenie nowego pełnomocnika przesłano do Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu, która jako nowego pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adwokat M. W. Uwzględniając przedstawiony stan sprawy, Sąd wskazał, że termin do złożenia zażalenia obliczony zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. upłynął bezskutecznie w dniu 23 stycznia 2024 r. Tym samym, zażalenie na ww. postanowienia złożone osobiście przez skarżącego w dniu 12 lutego 2024 r. należało uznać za złożone po upływie terminu i jako takie podlegające odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A.P. podnosząc zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez ograniczenie prawa skarżącego do sądu i odrzucenie zażalenia, które skarżący złożył z przekroczeniem terminu, z uwagi na to, że postanowienie nie zostało zaskarżone w terminie przez poprzedniego pełnomocnika. W związku z powyższym, strona wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia podnoszono, że skutki zaniechania lub zaniedbania pełnomocnika procesowego nie powinny negatywnie wpływać na pozycję samej strony. Skarżący nie miał świadomości, że jego poprzedni pełnomocnik wyznaczony w urzędu otrzymał postanowienie Sądu i wbrew woli skarżącego nie zaskarży go. Skarżący niezwłocznie po uzyskaniu informacji o fakcie wydania niekorzystnego dla siebie orzeczenia, złożył zażalenie, które winno być merytorycznie rozpoznane. Znamiennym jest, iż skarżący utracił zaufanie do poprzedniego pełnomocnika i złożył wniosek o ustanowienie innego, co nie może pozostawać bez wpływu na ocenę złożonego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Stosownie zaś do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Słusznie Sąd I instancji uznał, iż w niniejszej sprawie skarżący uchybił termonowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 9 stycznia 2024 r., co skutkować musiało jego odrzuceniem. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.52), odpis rzeczonego postanowienia został - zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. - doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 stycznia 2024 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem w dniu 23 stycznia 2024 r. Skarżący wniósł zaś osobiście zażalenie dopiero 12 lutego 2024 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Bez wpływu na powyższą ocenę pozostają zaś podnoszone w zażaleniu kwestie związane z niewłaściwym działaniem poprzedniego pełnomocnika skarżącego. Mogłyby one mieć jedynie znaczenie przy ewentualnym rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu. Nie mają natomiast wpływu na ocenę prawidłowości zastosowania przez Sąd Wojewódzki art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.