I OZ 377/17

P O S T A N O W E N I E Dnia 1 marca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1007/16 odrzucające skargę L. I. na postanowienie Ministra Rodziny Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego postanawia oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1007/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. I. (dalej skarżąca) na postanowienie Ministra Rodziny Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego. Sąd I instancji wskazał, że skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego D. D. (dalej pełnomocnik) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rodziny Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2016 r., wezwano pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi pełnomocnictwa procesowego upoważniającego go do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z adnotacji poczty zawartej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 15 lipca 2016 r. W dniu 26 lipca 2016 r., skarżąca nadesłała pełnomocnictwo upoważniające r. pr. D. D. do reprezentowania jej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak wskazał Sąd I instancji, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej ppsa), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W związku z niemożliwością otrzymania prawidłowego biegu pisma wskutek niezachowania warunków formalnych, zgodnie z art. 49 § 1 ppsa, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak wskazuje art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, co miało miejsce w przedstawionej sprawie. Strona została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, tj. nadesłania pełnomocnictwa, termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 22 lipca 2016 r. (piątek). Skarżąca uzupełniała brak, jednak miało to miejsce dopiero w dniu 26 lipca 2016 r. (k. 1, 9, 11, 13, 14, 16-18 akt sądowych). Na powyższe postanowienie pełnomocnik L. I. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: art. 37 § 1, art. 46 § 1 pkt 4, art. 49 § 1, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 ppsa, przez ich błędne zastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy i uznaniu, że wymogi formalne nie zostały spełnione bądź uzupełnione. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca żądane pełnomocnictwo nadesłała w terminie (k. 25-27 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie – w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 ppsa. Zgodnie z nim, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym – przewidzianym w art. 46 ppsa. W szczególności w myśl art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 37 § 1 ppsa, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W omawianej sprawie skarga została złożona bez pełnomocnictwa upoważniającego r. pr. D. D. do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z niemożliwością otrzymania prawidłowego biegu pisma wskutek niezachowania warunków formalnych, Sąd prawidłowo wezwał stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi. Z akt sprawy wynika, że siedmiodniowy termin uzupełnienia braku formalnego skargi, tj. nadesłania pełnomocnictwa, upłynął w dniu 22 lipca 2016 r. Strona uzupełniła brak formalny wniesionej skargi dopiero w dniu 26 lipca 2016 r., (bezsporne – s. 3 zażalenia). W związku z powyższym, niedochowanie terminu nie budzi wątpliwości (k. 11, 13, 14, 27 akt sądowych). Żaden z zarzutów zażalenia nie okazał się zasadny. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ppsa postanowił jak w sentencji.