I OZ 379/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1393/23 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 1393/23 w sprawie ze skargi J.J. na pismo Starosty Oświęcimskiego z dnia 25 września 2023 r., znak SGG.683.8.1.2019.ADR i innych z tym związanych w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 21 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1393/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o odrzuceniu skargi J.J. na pismo Starosty Oświęcimskiego z 25 września 2023 r. znak SGG.683.8.1.2019.ADR i innych z tym związanych w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość z powodu jej niedopuszczalności (k.13). Postanowienie to zostało prawidłowo doręczone 13 stycznia 2024 r. (k. 22 sądowych akt sprawy) wraz z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia. Na powyższe postanowienie skarżący, stosownie do pouczenia, wniósł w terminie 7 dni zażalenie. Zażalenie nie zostało opłacone. Zarządzeniem z 31 stycznia 2024 r. (k. 28) wezwano stronę żalącą do usunięcia braków formalnych zażalenia z 19 stycznia 2024 r. poprzez złożenie 1 odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Ww. brak formalny został przez stronę uzupełniony. Zaskarżonym postanowieniem z 8 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie. Pismem z 28 marca 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą jest, że od postanowień kończących postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. Zgodnie zatem z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast w myśl art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. na postanowienie o odrzuceniu skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3, przysługuje zażalenie. W sprawie niniejszej zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi wywiódł sam skarżący. Zaś sporządzenie i wywiedzenie przez samego skarżącego zażalenia na postanowienie, od którego przysługuje skarga kasacyjna, powoduje, że zażalenie takie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2018 r., II OZ 372/18). Wywiedzione w tej sprawie zażalenie nie mogło zostać potraktowane jako skarga kasacyjna z uwagi na niespełnienie warunku formalnego wynikającego z art. 175 p.p.s.a. Stosownie do § 1 tego przepisu skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zasadnie zatem Sąd I instancji odrzucił zażalenie. Należy jednak zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, doręczając postanowienie o odrzuceniu skargi błędnie pouczył skarżącego o przysługującym mu prawie wniesienia zażalenia, zamiast pouczyć o przysługującym mu prawie wniesienia skargi kasacyjnej i jej wymogach formalnych. Podkreślenia przy tym wymaga, że błędne pouczenie strony o przysługujących środkach odwoławczych nie może powodować, że przysługuje jej inny środek odwoławczy, niż wynika to z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże, w sytuacji gdy na skutek błędnych działań sądu administracyjnego strona uchybi wymaganiom formalnym przewidzianym dla danego środka odwoławczego i zostanie on odrzucony, to jest uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, co pozwoli na uniknięcie negatywnych konsekwencji uchybień powstałych bez winy strony. Błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która dokonała czynności procesowej zgodnie z nim. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.