I OZ 395/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 551/24 o odrzuceniu zażalenia B. J. na postanowienie z dnia 13 grudnia 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej B. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 551/24 odrzucającego skargę B. J. na pismo Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 11 stycznia 2024 r. nr BP.051.4.2024.1.AD w przedmiocie przekazania korespondencji zgodnie z właściwością do organu właściwego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "Sąd I instancji"), postanowieniem z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 551/24, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie B. J. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie z 13 grudnia 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej Skarżącej od postanowienia z 16 października 2024 r., odrzucającego jej skargę na pismo Głównego Lekarza Weterynarii z 11 stycznia 2024 r. nr BP.051.4.2024.1.AD w przedmiocie przekazania korespondencji zgodnie z właściwością do organu właściwego. W uzasadnieniu wskazano, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie spełniało wymogu określonego w art. 194 § 4 p.p.s.a., bowiem zostało sporządzone osobiście przez Skarżącą, niebędącą adwokatem ani radcą prawnym. Zażalenie na to postanowienie wniosła Skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie przez podmioty wskazane w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. - podmioty zwolnione od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, tj. sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych. O obowiązku tym, wynikającym wprost z przytoczonego przepisu, Skarżąca została pouczona w punkcie 5 pisma przewodniego, którym doręczono jej odpis postanowienia z 13 grudnia 2024 r. (k. 78 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzone przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., na podstawie art. 178 p.p.s.a., winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone, jako obarczone nieusuwalnym brakiem (por. postanowienie NSA z 30 września 2004 r., OZ 474/04, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 s. 482, uw. 8; postanowienie NSA z 8 stycznia 2008 r., I OZ 986/07, aprobowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza /w:/ R. Hauser, M. Wierzbowski; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. C.H. Beck 2017 r. s. 795, nb 22). Z tych względów uznać należy, że Sąd I instancji słusznie uznał, że zażalenie Skarżącej było niedopuszczalne. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby Skarżąca była adwokatem, radcą prawnym lub którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.