I OZ 421/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 215/16 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 215/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji Starosty Koszalińskiego z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...]. Sąd pierwszej instancji wskazał, że w skardze na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty Koszalińskiego z dnia [...] grudnia 2015 r., nakładającą na skarżącego obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwocie 18.870,00 zł, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Koszalińskiego z dnia [...] grudnia 2015 r. podając, że jej wykonanie grozi nieodwracalną szkodą po jego stronie. Sąd stwierdził, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09). Sąd zauważył, że skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Koszalińskiego, co uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę. W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Koszalińskiego z dnia [...] grudnia 2015 r. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że przyznane środki z Funduszu Pracy są znacznej wartości i ich zwrot spowoduje rażącą szkodę dla skarżącego z trudnymi do odwrócenia skutkami. A ponadto zburzy to co zostało uzyskane słusznie przyznanym skarżącemu dofinansowaniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić należy, że sąd administracyjny nie jest ograniczony wyłącznie do podanych przez wnioskodawcę okoliczności uprawdopodabniających konieczność zastosowania środka w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jakkolwiek bowiem okoliczności przemawiające za wstrzymaniem aktu powinna przedstawić w pierwszej kolejności wnioskująca strona, to jednak sąd administracyjny zasadność jej wniosku bada z uwzględnieniem argumentów nie tylko w nim podniesionych, ale także w aspekcie całokształtu okoliczności sprawy. Sąd ma bowiem obowiązek uwzględniać z urzędu fakty przemawiające za uwzględnieniem lub odmową wstrzymania wykonania aktu lub czynności (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2006 r. o sygn. akt II OZ 1352/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; T. Woś, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Warszawa 2011, s. 436 oraz cyt. tam orzecznictwo i literaturę; M. Bogusz, Glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r. o sygn. akt II OZ 155/05, "Gdańskie Studia Prawnicze – Przegląd Orzecznictwa" 2006, nr 1, s. 12-15). Zagadnienie, czy sąd administracyjny orzekając o udzieleniu ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zobowiązany uwzględnić oprócz wniosku skarżącego materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy – została rozstrzygnięta w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z dnia 17 lutego 2014 r. o sygn. akt II FPS 9/13. Naczelny Sąd Administracyjny odmówił w nim odpowiedzi na zadane pytanie prawne, gdyż pogląd, że rozpatrując wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej sąd bada całość materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, uznał za jednoznaczny i niebudzący najmniejszych wątpliwości, w świetle art. 133 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2016 r. o sygn. akt I OZ 188/16). W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny, odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej nie rozważył czy zachodzą przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej w aspekcie całokształtu okoliczności sprawy. Wskazać należy, że z akt administracyjnych wynika, że przyznane skarżącemu dofinansowanie na podjęcie działalności gospodarczej w kwocie 18.870,00 zł zostało przez skarżącego wydatkowane zgodnie z umową z dnia 22 września 2014 r. Nr [...] zawartą pomiędzy skarżącym a Powiatowym Urzędem Pracy w Koszalinie. W aktach znajduje się przedstawione przez skarżącego rozliczenie wydatkowania przyznanych środków oraz kserokopie faktur, rachunków i umów sprzedaży potwierdzających wycenę. Z dokumentów tych wynika, że skarżący zakupił narzędzia niezbędne do podjęcia działalności gospodarczej, której prowadzenie rozpoczął w dniu 6 października 2014 r. W takiej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej jest zasadne bowiem zwrot przyznanych środków może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 188 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.