I OZ 439/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 919/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R.L. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 lutego 2024 r. nr DAP-WOSRFR.7280.101.2023.MSo w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 919/24, odrzucił skargę kasacyjną R.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2024 r. w sprawie ze skargi R.L.na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 lutego 2024 r. nr DAP-WOSRFR.7280.101.2023.MSo w przedmiocie umorzenia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, gdyż jak wynika z akt sprawy, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 grudnia 2024 r., a zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upływał w dniu 15 stycznia 2025 r. Skoro zatem skarga kasacyjna nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 16 stycznia 2025 r., to jej wniesienie nastąpiło z przekroczeniem terminu do dokonania tej czynności. Z tego względu Sąd I instancji na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") skargę kasacyjną odrzucił. Zażalenie na to postanowienie złożył R.L., który wniósł o uchylenie postanowienia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 177 § 3 p.p.s.a. poprzez obliczenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od dnia odebrania jej przez poprzedniego pełnomocnika skarżącego podczas gdy uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej [...] o ustanowieniu zastępcy adwokata uprawomocniła się w dniu 18 grudnia 2024 r. i od tego dnia winien być liczony termin dla pełnomocnika do złożenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym podlega skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalna, jak również skarga kasacyjna, której braków strona nie uzupełniła w terminie. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 grudnia 2024 r. Termin zatem do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 15 stycznia 2025 r. Skargę kasacyjną nadano natomiast w dniu 16 stycznia 2025 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Z tego względu Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. Odnosząc się do podniesionych w zażaleniu argumentów i zarzutów, przede wszystkich Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że art. 177 § 3 p.p.s.a. nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, gdyż określa termin do wniesienia skargi kasacyjnej dla strony, której przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W niniejszej sprawie pełnomocnik, który złożył skargę kasacyjną nie działa w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy, więc nie jest możliwe obliczenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na podstawie art. 177 § 3 p.p.s.a. Na uwzględnienie nie zasługuje również podnoszona w zażaleniu okoliczność, że pełnomocnik, który zastępował skarżącego w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym – adw. T.M. – uchwałą nr [...] Okręgowej Rady Adwokackiej [...] został skreślony z listy adwokatów. Zauważyć jednak należy, że od chwili wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący R.L. zastępowany był przez dwóch pełnomocników – adw. T.M. i adw. P.W. – co wynika bezpośrednio z dokumentu pełnomocnictwa (k. 14). Każdy z tych pełnomocników był zatem umocowany do podejmowana za skarżącego czynności procesowych, w tym także adw. P.W., który wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną. Skreślenie zatem adw. T.M. z listy adwokatów nie miało żadnego wpływu na bieg terminów w niniejszej sprawie, gdyż drugi z pełnomocników miał pełną swobodę działania i była należycie umocowany. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.