I OZ 46/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. Z. i P. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 listopada 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 64/25 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi G. Z. i P. Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2024 r., sygn. akt II SAB/Wr 970/24 postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 19 listopada 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 64/25, w sprawie ze skargi G. Z. i P. Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2024 r., sygn. akt II SAB/Wr 970/24 odrzucił zażalenie G. Z. i P. Z. na zarządzenie z dnia 18 czerwca 2025 r. o pozostawieniu pisma z dnia 12 maja 2025 r. bez rozpoznania (k. 134). W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 26 września 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie z dnia 18 czerwca 2025 r. o pozostawieniu pisma z dnia 12 maja 2025 r. bez rozpoznania w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi w dniu 13 października 2025 r. Ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru wynika, że przesyłkę pełnomocnik odebrał osobiście. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty od zażalenia upłynął w dniu 20 października 2025 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania pełnomocnik strony skarżącej nie uiścił wpisu od zażalenia. G. Z. i P. Z. pismem z 14 grudnia 2025 r. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji z 19 listopada 2025 r. (k. 147). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 – dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z treści powyższej regulacji wynika zatem, że bezskuteczny upływ terminu zakreślonego w wezwaniu do uiszczenie wpisu od zażalenia skutkuje odrzuceniem wniesionego środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że G. Z. i P. Z. przy wniesieniu zażalenia na zarządzenie z dnia 18 czerwca 2025 r. nie uiścili należnego wpisu sądowego od tego zażalenia. Konsekwencją tego było skierowanie do nich zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 26 września 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 126). Zarządzenie to doręczono pełnomocnikowi wnoszących zażalenie 13 października 2025 r. (k. 128). Termin zatem na uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie z 18 czerwca 2025 r. upłynął z dniem 20 października 2025 r. Z akt sprawy nie wynika, aby G. Z. i P. Z. w tym terminie uiścili wpis sądowy, a co więcej nie kwestionują oni jego nieuiszczenia. W tych okolicznościach Sąd I instancji prawidłowo orzekł, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o odrzuceniu zażalenia G. Z. i P. Z. na zarządzenie z 18 czerwca 2025 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.