I OZ 553/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 858/23 o odrzuceniu zażalenia A.Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A.Ł. na działanie Gminy Miejskiej Kraków postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z dnia 3 lipca 2023 r. A.Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na działanie Gminy Miejskiej Kraków poprzez "przymuszenie Dyrektor Wydziału Skarbu Miasta Krakowa do udzielenia odpowiedzi na pytanie zadane w trybie prawa prasowego w sprawie wieloletniego lekceważenia kodeksu postępowania administracyjnego i pozbawienia petentów należnych ich praw", załączając do tego pisma: – "zapytanie w trybie prawa prasowego" z dnia 29 maja 2023 r. o treści: "1. Wnoszę o podanie podstawy prawnej działania Wydziału Skarbu Miasta. Wnoszę o podanie podstawy prawnej zezwalającej na notoryczne lekceważenie przez Panią Kodeksu Postępowania Administracyjnego i na ciągłe powoływanie się na Wyroki Sądów Administracyjnych? 2. Wnoszę o podanie Aktu Prawa, który czyni wielokrotnie przywoływane przez Panią Wyroki sądowe "źródłem Prawa"? – odpowiedź z dnia 27 czerwca 2023 r., z której wynika, że organ uznał skargę (rozdział VIII k.p.a.) za nieuzasadnioną i wyjaśnił, że: 1) zarzucane nieprawidłowości przy rozpatrywaniu wniosku o nabycie od gminy lokalu mieszkalnego były przedmiotem wielokrotnych odpowiedzi; 2) podstawy prawne działania UMK i Wydziału Skarbu Miasta UMK są określone w przepisach u.s.g. i zarządzeniu nr 2029/2020 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 21 sierpnia 2020 r.; 3) w nauce prawa często wskazuje się na prawotwórczą rolę sądów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 4 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 858/23, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "P.p.s.a.") odrzucił skargę A.Ł. (dalej "skarżący") wskazując, że jej przedmiot nie mieści się w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. kategorii aktów podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł osobiście skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 858/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił złożony środek odwoławczy z uwagi na niespełnienie wymogu wynikającego z art. 175 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył osobiście skarżący. Postanowieniem z dnia 7 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 858/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił złożony środek odwoławczy z uwagi na niespełnienie wymogu wynikającego z art. 194 § 4 P.p.s.a., bowiem skarżący sporządził osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 4 P.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a. zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Podkreślenia przy tym wymaga, że obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie strony skarżącej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 P.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 P.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 169/12, z dnia 2 października 2012 r. sygn. akt II OZ 832/12, z dnia 19 lipca 2019 r. sygn. akt I OZ 683/19, z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. akt III OZ 80/22, z dnia 8 kwietnia 2022 r. sygn. akt I OZ 106/22, z dnia 25 stycznia 2023 r. sygn. akt I OZ 5/23, z dnia 13 lipca 2023 r. sygn. akt I OZ 272/23 oraz z dnia 17 stycznia 2024 r. sygn. akt I OZ 645/23). W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie z dnia 15 listopada 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone i wniesione przez skarżącego osobiście, który nie należy do kręgu podmiotów wskazanych w art. 194 § 4 P.p.s.a. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo uznał, że zażalenie należało odrzucić jako uchybiające wymogowi określonemu w ww. przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia ponadto, że rozpoznając niniejsze zażalenie uprawniony był wyłącznie do oceny prawidłowości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2025 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a nie zasadności skargi. Wobec powyższego pozostałe kwestie podnoszone w uzasadnieniu zażalenia nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.