I OZ 554/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 567/23 w sprawie ze skargi B.J. na postępowanie Starosty [...] z dnia [...] lutego 2023 r. znak: [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z 29 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 567/23 (dalej postanowienie z 29 kwietnia 2024 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie [z urzędu] sprostował postanowienie tego Sądu z 20 września 2023 r. w ten sposób, że w miejsce słów "w sprawie ze skargi J.J." wpisał słowa "w sprawie ze skargi B.J.". W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w postanowieniu z 20 września 2023 r. omyłkowo wpisano, że skarga w tej sprawie została wniesiona przez J.J., podczas gdy faktycznie została wniesiona przez B.J. (k. 2-3v., 41, 92-93 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie z 29 kwietnia 2024 r. złożyła B.J. (dalej skarżąca), zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości oraz stwierdzenie, że zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej, a także o zwrot wszystkich kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła: brak ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, błędne zastosowanie prawa i działanie bez podstawy prawnej, nadużycie uprawnień i niedopełnienie obowiązków, świadome działanie na szkodę właściciela, brak ochrony mienia, bezpodstawne przysparzanie korzyści majątkowych przez Urząd i Sąd osob[om] trzecim, nieuprawnionym, kosztem wyrządzonych szkód właścicielom. Jako uzasadnienie wskazała "Ustawa zasadnicza, ratyfikowane konwencje, inne Ustawy." (k. 108-108v. akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej ppsa), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w rubrum samej sentencji orzeczenia, jak i w uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (postanowienie Sądu Najwyższego z 15.4.1982 r. I PZ 7/82, OSNC 1982/10/155). Przywołane orzeczenie Sądu Najwyższego znajduje odpowiednie zastosowanie na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego, a także odzwierciedlenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie NSA z 10.5.2023 r. I OSK 663/22, cbosa). W niniejszej sprawie oczywiście błędnie oznaczono podmiot, który wniósł skargę do sądu administracyjnego na postępowanie Starosty [...] z [...] lutego 2023 r. znak: [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości. Błąd ten stanowił oczywistą omyłkę pisarską, co wynika z akt sprawy (treść skargi, uzasadnienia postanowienia z 21 czerwca 2023 r.; k. 2-3v., 13-15 akt sądowych). Nie ma bowiem wątpliwości, że w tej sprawie wniosła B.J. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu znany jest fakt, że zarówno B.J., jak i J.J. zainicjowali wiele spraw, w których domagają się odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości. Wielość spraw i nad wyraz znaczna aktywność obojga skarżących mogła być powodem omyłki Sądu co do osoby wnoszącej skargę w konkretnej, która to omyłka miała charakter oczywisty. Dla przywrócenia rzeczywistej woli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Sąd ten prawidłowo sprostował tę omyłkę z urzędu w trybie art. 156 § 1 ppsa. Przywrócenie stanu zgodnego z rzeczywistością jest wręcz pożądane. W zażaleniu skarżąca nie sprecyzowała, na czym - w jego ocenie - miałoby polegać rażące naruszenie prawa. Odniosła się jedynie ogólnie do Konstytucji, konwencji międzynarodowych i ustaw. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny mógł jedynie przeanalizować, czy sprostowanie przez Sąd I instancji rubrum postanowienia z 20 września 2023 r. było prawidłowe i odpowiadało prawu. Ogólnikowe powołanie "Ustawa zasadnicza, ratyfikowane konwencje, inne Ustawy." nie mogło być skuteczne. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, oddalił zażalenie. Od niniejszego postanowienia nie przysługuje zażalenie.