I OZ 681/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 325/14 o odrzuceniu zażalenia na pkt I postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2014 r. obejmujący odrzucenie skargi w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 12 maja 2014 r., IV SA/Wr 325/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt I odrzucił skargę Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z [...] grudnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji; w pkt II oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a w pkt III odmówił zawieszenia postępowania sądowego. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem z 20 czerwca 2014 r., IV SA/Wr 325/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie na powyższe postanowienie w części odrzucającej skargę. W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji wskazał, że doręczając postanowienie z 12 maja 2014 r., Sąd pouczył skarżącego o przysługującym mu prawie złożenia skargi kasacyjnej na postanowienie w pkt I oraz zażalenia na postanowienie w pkt II i III. Pomimo tego pouczenia, 19 maja 2014 r. wpłynęło do Sądu zażalenie skarżącego na to postanowienie, z którego treści wynika, że dotyczy punktów I, II i III. Ponieważ od postanowienia z 12 maja 2014 r. w pkt I przysługuje skarga kasacyjna, a środek odwoławczy nie został sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, podlegał on odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. W zażaleniu na postanowienie z 20 czerwca 2014 r., skarżący podkreślił, że domaga się uchylenia postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu z uwagi na "oczywistość zażalenia". Postanowienie może być uchylone z urzędu nawet jeżeli jest ostateczne, gdyż nie kończy postępowania w sprawie co do istoty. Ponadto, może być uchylone bądź zmienione przez przewodniczącego w razie zmiany okoliczności będących podstawą orzeczenia. Zdaniem skarżącego, przewodniczący odrzucił zażalenie wbrew swojej właściwości, a przed odrzuceniem powinien był wezwać do usunięcia jego braków formalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 12 maja 2014 r. w pkt I dotyczyło odrzucenia skargi, a więc było postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Z uwagi na znaczenie takiego postanowienia dla postępowania, ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje szczególny sposób jego zaskarżenia, to znaczy skargę kasacyjną (art. 173 § 1 p.p.s.a.), która dla swojej skuteczności musi odpowiadać wymogom określonym m.in. w art. 175 p.p.s.a., to znaczy, być sporządzona przez osobę do tego upoważnioną (np. radcę prawnego, czy adwokata). Oprócz wymogów formalnych, jakim musi odpowiadać skarga kasacyjna, jak każde pismo procesowe (np. własnoręczne podpisanie, czy ilość odpisów, por. art. 46 w zw. z art. 176 p.p.s.a.), skarga kasacyjna posiada tzw. elementy konstrukcyjne, do których zalicza się m.in. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, czy właśnie sporządzenie jej przez profesjonalnego pełnomocnika (por. art. 175 i 176 p.p.s.a.). O ile, w przypadku zaistnienia braków formalnych uniemożliwiających nadanie sprawie dalszego biegu przewodniczący jest obowiązany wezwać stronę do ich uzupełnienia (art. 49 § 1 p.p.s.a.), o tyle nie wzywa się do uzupełnienia braków konstrukcyjnych skargi kasacyjnej (jest to inna kategoria braków). Z tego właśnie powodu, brak sporządzenia środka odwoławczego od pkt I postanowienia Sądu I instancji z 12 maja 2014 r. przez profesjonalnego pełnomocnika spowodował odrzucenie go bez wzywania do uzupełnienia jego braków. Skarżący, został prawidłowo pouczony o sposobie zaskarżenia pkt I postanowienia z 12 maja 2014 r. Oznacza to, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie Z. R. na pkt I opisanego postanowienia, a jego zażalenie na postanowienie z 20 czerwca 2014 r. podlegało oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.