I SA/Bk 372/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marcin Kojło (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2024 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [..] września 2024 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę ,

Postanowieniem z [...] września 2024 r. Nr [...]Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił M. G. (dalej: "skarżący") umorzenia należności z tytułu kosztów egzekucyjnych. W piśmie z 15 października 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku "skargę oraz zażalenie na postanowienie z [...] października 2024 r." W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wyjaśnił, że w sprawie, na którą powołuje się skarżący w piśmie z 15 października 2024 r. zatytułowanym "skarga oraz zażalenie" nie została wydana decyzja. Dyrektor ZUS wydał ww. postanowienie z [...] września 2024 r. Organ podniósł, że przedmiotowe zażalenie, jak wynika z pisma z 17 października 2024 r. ZUS, przekazane zostało do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. celem rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje rozpoznawanie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przywołane przepisy prawa wskazują, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne jako przedwczesne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej drugiej instancji. W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Jak wskazuje się w doktrynie - niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 58.). Wedle art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skargę do sądu administracyjnego można zatem wnieść wyłącznie na orzeczenia, które są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga na orzeczenie wydane w pierwszej instancji, na które służy środek zaskarżenia. Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Ze złożonej skargi jednoznacznie wynika, że skarżący zakwestionował postanowienie Dyrektora ZUS będące postanowieniem pierwszoinstancyjnym, od którego przysługiwało zażalenie. Dlatego jego skarga podlega odrzuceniu, bowiem jest niedopuszczalna. Z tego względu Sąd, na mocy 58 § 1 pkt 6 i 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia