I SA/Gd 711/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 20 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 30 maja 2025 r. nr 2201-IEW.4123.43.2025/KT, 2201-IEW.4120.13.2025/KT w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.

M.B., dalej jako "Skarżący", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 30 maja 2025 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Pruszczu Gdańskim z dnia 9 sierpnia 2024 r. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone Skarżącemu dnia 18 czerwca 2025 r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 13 sierpnia 2025 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Pismem z dnia 20 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przesłał według właściwości skargę Skarżącego Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku. Organ odwoławczy przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę pismem z dnia 16 września 2025 r., wnosząc o jej odrzucenie jako wniesionej po upływie ustawowego terminu, bądź jej oddalenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 września 2025 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została uznana za doręczoną dnia 8 października 2025 r. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 4 p.p.s.a. termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W stanie faktycznym sprawy, przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie została doręczona Skarżącemu w dniu 18 czerwca 2025 r., co wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 262 akt sprawy). Bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się następnego dnia po dniu, kiedy przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie została doręczona. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że ostatni dzień określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego (30 dni od dnia doręczenia Skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie) upływał w dniu 18 lipca 2025 r. W tym zaś stanie rzeczy skargę nadaną bezpośrednio do sądu w dniu 13 sierpnia 2025 r. (data stempla pocztowego na kopercie) uznać należy za złożoną po terminie. Nadanie przez stronę skarżącą przesyłki zawierającej skargę w dniu 13 sierpnia 2025 r. było uczynione z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Ponadto, jeżeli pismo strony (w tym przypadku skarga) jest pierwszym pismem w sprawie, to zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Wskazanie numeru PESEL strony stanowi wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przy czym podkreślenia wymaga, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (uchwała NSA z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. II GPS 3/22, publ. ONSAiWSA 2023/6/82). Podsumowując, nieuzupełnienie braków formalnych skargi na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, który dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania. Powyższe miało miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący został bowiem wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL, a także pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka, zawierająca powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, została uznana za doręczoną w sposób zastępczy w dniu 8 października 2025 r. W związku z powyższym, zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 15 października 2025 r. W tak określonym terminie braki formalne nie zostały uzupełnione, bowiem Skarżący nie podał numeru PESEL, a zatem termin ten upłynął bezskutecznie. Tym samym ziściły się przesłanki do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi, bowiem została ona wniesiona po upływie przewidzianego prawem terminu, a nadto nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.