I SA/Gd 771/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na czynność egzekucyjną Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 28 sierpnia 2025 r. w postaci zajęcia rachunku bankowego postanawia: odrzucić skargę.

M. S., dalej jako "Skarżący", pismem z dnia 30 sierpnia 2025 r., uzupełnionym w dniu 28 października 2025 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność egzekucyjną Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 28 sierpnia 2025 r. w postaci zajęcia rachunku bankowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Gdańska wniósł o oddalenie skargi, przedkładając postanowienie Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 2 października 2025 r. nr WBMiP-V.3160.147.2025.MC w przedmiocie oddalenia skargi Skarżącego z dnia 30 sierpnia 2025 r. na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego prowadzoną na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] obejmującego zaległości z tytułu opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty w strefie płatnego parkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi - w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Wniesienie skargi, przed doręczeniem skarżącemu rozstrzygnięcia podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 949/12 i z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 973/12, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga przedwczesna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stosownie do którego sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przywołane powyżej przepisy wymagają, aby skarga została "wniesiona" w określonym terminie, tzn. "od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie". Jeżeli skarga zostanie wniesiona przed wydaniem i doręczeniem rozstrzygnięcia w sprawie, to nie istnieje przedmiot tej skargi. Mimo że sąd nie jest związany zarzutami skargi, może orzekać tylko w granicach danej sprawy. Sąd nie może się domyślać, jaki konkretnie akt lub czynność jest przedmiotem skargi. Obowiązkiem skarżącego jest dokładne wskazanie przedmiotu zaskarżenia (tak B. Dauter "Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego" str. 151, wyd. Wolters Kluwer 2023). Ponadto, według przepisu art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Przywołane przepisy prawa wskazują, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne jako przedwczesne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej drugiej instancji. W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie przywołanego powyżej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jak wskazuje się w doktrynie - niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. A. Kabat (w:) B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, uw. do art. 58). Jak wynika z analizy akt sprawy, Skarżący w dniu 30 sierpnia 2025 r. wniósł skargę na czynność egzekucyjną Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 28 sierpnia 2025 r., natomiast postępowanie w sprawie powyższej skargi przed organem egzekucyjnym było w toku i zostało zakończone rozstrzygnięciem organu egzekucyjnego dopiero w dniu 2 października 2025 r. (postanowienie w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną). Zatem Skarżący skierował skargę do sądu administracyjnego przed wydaniem i otrzymaniem rozstrzygnięcia organu egzekucyjnego w sprawie skargi na czynność egzekucyjną, co czyni skargę wniesioną w dniu 30 sierpnia 2025 r. niedopuszczalną. Na prawidłowość powyższej konstatacji nie wpływa okoliczność wydania przez Prezydenta Miasta Gdańska postanowienia w dniu 2 października 2025 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną, bowiem w przedmiotowej sprawie nie przedstawiono dowodów wykazujących, że doszło do wyczerpania przysługujących Skarżącemu środków zaskarżenia. Dopiero bowiem wskutek złożenia przez Skarżącego zażalenia na ww. postanowienie Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 2 października 2025 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oraz jego rozpatrzenia przez organ drugiej instancji (tj. zgodnie z zawartym w ww. postanowieniu pouczeniem – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku) dojdzie do wyczerpania środków zaskarżenia. Przedmiotowe postępowanie nie zostało zatem zakończone rozstrzygnięciem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wyczerpanie środków zaskarżenia warunkuje bowiem dopuszczalność skargi. Skarga niedopuszczalna nie może zostać przyjęta przez sąd administracyjny do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia wskutek braku spełnienia określonych przez ustawodawcę wymagań. W ocenie Sądu wniesioną przez stronę skarżącą skargę należy uznać za przedwczesną, albowiem pozbawioną przedmiotu zaskarżenia, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.