I SA/Gl 101/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędzia WSA Monika Krywow, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2025 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. w G. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 26 listopada 2024 r. nr COF.OUR.635.8309.2024 ŁD.BK.ZZ 10085632 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).

Postanowieniem z 26 listopada 2024 r. nr COF.OUR.635.8309.2024 ŁD.BK.ZZ. 10085632 Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572) w związku z art. 18, art. 34 § 3 i art. 17 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2505 z późn. zm., dalej: u.p.e.a.) oraz w związku z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1689) po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego pismem nadanym 18 października 2024 r. utrzymała w mocy własne postanowienie z 10 października 2024 r. nr COF.OUR.635.8309.2024 KA.PK.P 10085632. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej w związku z brakiem realizacji należności z tytułu zaległych opłat abonamentowych przez S Sp. z o.o. w G. 19 lipca 20204 t. wystawił tytuł wykonawczy nr 36638E1-51/PO/2024, obejmujący zobowiązanie z tytułu zaległych opłat abonamentowych za okres od stycznia 2019 r. do marca 2023 r. W piśmie z 22 sierpnia 2024 r. S Sp. z o.o. w G. reprezentowana przez radcę prawnego J. C. wniosła zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wskazanego tytułu wykonawczego. Zarzuty dotyczyły nieistnienia obowiązku oraz niedopuszczalności egzekucji z uwagi na wadliwą treść tytułu wykonawczego, tj. art. 1a pkt. 13) w zw. z art. 29 § 2 pkt. 3) w zw. z art. 27 § 1 pkt 1) u.p.e.a. w zw. z art. 7 ust. 5 ustawy o opłatach abonamentowych. Stanowisko wierzyciela na wniesione zarzuty zostało zawarte w postanowieniu Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z 10 października 2024 r. nr COF.OUR.635.8309.2024 KA.PK.P 10085632, w którym oddalono zarzut nieistnienia obowiązku. W zawartym w tym postanowieniu oznaczeniu strony wskazano wyłącznie radcę prawnego J. C. i jemu doręczono to rozstrzygnięcie. S Sp. z o.o. w G., reprezentowana przez radcę prawnego J. C., wniosła zażalenie na to postanowienie, które nie zostało uwzględnione. Postanowieniem z 26 listopada 2024 r. nr COF.OUR.635.8309.2024 ŁD.BK.ZZ. 10085632 Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. utrzymało w mocy własne postanowienie z 10 października 2024 r. nr COF.OUR.635.8309.2024 KA.PK.P 10085632. W zawartym w tym postanowieniu oznaczeniu strony wskazano wyłącznie radcę prawnego J. C. i jemu doręczono to postanowienie. W piśmie z 17 grudnia 2024 r. S Sp. z o.o. w G., reprezentowana przez radcę prawnego J. C., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na to rozstrzygnięcie W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skargę należało odrzucić. Wskazania na wstępie wymaga, że merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedza badanie dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy wniósł ją w ustawowym terminie uprawniony podmiot w sprawie, której przedmiot należy do właściwości sądu administracyjnego oraz gdy spełnia wymogi formalne. Stwierdzenie braku wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmiot ma legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Skarga wniesiona przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne. Na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Mając na uwadze powyższe oraz okoliczności faktyczne wynikające z akt sprawy, należy stwierdzić, że niniejsza sprawa sądowa dotyczy postanowienia wydanego wobec radcy prawnego J. C., którego w postanowieniach obu instancji wskazano jako stronę postępowania. Jemu też doręczono obydwa te rozstrzygnięcia, oznaczając go jako adresata obu przesyłek. W żadnym z tych postanowień nie był on oznaczony jako pełnomocnik S sp. z o.o. w G. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ określił radcę prawnego J. C. jako pełnomocnika wspomnianej spółki. Skargę inicjującą postępowanie sądowe w niniejszej sprawie wniosła natomiast S sp. z o.o. zastępowana przez radcę prawnego J. C.. Jeżeli zaskarżone postanowienie zostało skierowane do J. C., to zaskarżony akt w żaden sposób nie kształtuje praw ani obowiązków S sp. z o.o. w G., której zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne pozostają nie rozpatrzone. W związku z powyższym skarżąca spółka nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a.. Nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie przepisu szczególnego. W konsekwencji spółce nie przysługuje legitymacja do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.