I SA/Gl 593/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 6 lutego 2025 r. nr 2401-IOV2.4103.33.2024 UNP: 2401-24-307404 w przedmiocie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do maja 2023 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z 7 kwietnia 2025 r. E sp. z o.o. w W. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału I z 20 maja 2025 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru KRS i wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę pocztową zawierającą powyższe wezwanie, awizowano dwukrotnie 27 maja 2025 r. i 4 czerwca 2025 r., jednakże nie została ona podjęta przez stronę skarżącą. Sąd uznał ww. przesyłkę, w trybie art. 73 p.p.s.a., za doręczoną stronie skarżącej z dniem 10 czerwca 2025 r. Termin na usunięcie braków formalnych skargi upływał stronie skarżącej z dniem 17 czerwca 2025 r. Braki formalne skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W myśl art. 28 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Natomiast, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., to przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia jej braków formalnych w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Sąd odrzuci ją postanowieniem, przy czym może to zrobić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 65 § 1 p.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 366), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie (art. 69 § 1 p.p.s.a.). Natomiast art. 73 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Zgodnie z treścią § 3 powołanego wyżej artykułu, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się zatem za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy (§ 4). W przedmiotowej sprawie, wymóg dwukrotnego awizowania omawianej przesyłki sądowej, został spełniony. Zgodnie z opisaną powyżej regulacją prawną, czternastodniowy termin do odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, rozpoczął swój bieg 27 maja 2025 r., tj. w dniu pozostawienia w placówce pocztowej wskazanej przesyłki. Wobec niepodjęcia wskazanej przesyłki, skutek jej doręczenia nastąpił więc 10 czerwca 2025 r. W świetle powyższych ustaleń, Sąd nie ma wątpliwości, iż termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął stronie skarżącej z dniem 17 czerwca 2025 r. Braki formalne skargi nie zostały jednakże usunięte. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakami formalnymi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.