I SA/Go 162/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi E. B., K. B., B. B. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z [...] kwietnia 2026 r. E. B., K. B. i B. B. (dalej: skarżący) wnieśli "skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] nr [...]". Z uwagi na treść skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 28 maja 2026 r. uznano, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] kwietnia 2026 r. nr [...] wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Po myśli § 2 ww. przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Jak wynika z ww. przepisów ustawy procesowej możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w administracyjnym toku instancji. Oznacza to, że strona winna najpierw wykorzystać drogę postępowania administracyjnego, by następnie móc zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne, którego przedmiotem będzie wówczas rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się zgodnie, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie akt administracyjny (decyzja bądź postanowienie) ostateczny, czyli wydany w postępowaniu drugoinstancyjnym, choć nie oznacza to, że w skardze nie można wnosić o uchylenie aktów go poprzedzających (por. postanowienie NSA z 18 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 392/11, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarżący wskazali, że wnoszą "skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] nr [...]". Z uwagi na treść skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 28 maja 2026 r. uznano, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] kwietnia 2026 r. nr [...] wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia. Z akt sprawy wynika, że w postanowieniu tym zawarto pouczenie o trybie i terminie jego zaskarżenia, tj. że przysługuje na nie zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Podkreślić należy, że wniesienie do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na postanowienie organu pierwszej instancji z pominięciem etapu rozpoznania sprawy przez administracyjny organ odwoławczy należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 P.p.s.a. Jest to jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków, wyd. Zakamycze 2005, s. 158). W konsekwencji przedmiotowa skarga nie może być rozpoznana. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności rozstrzygnięcia wydanego przez organ pierwszej instancji. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.