I SA/Go 20/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2026 r. sprawy ze skargi E.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. z tytułu sprzedaży nieruchomości postanawia: 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pismem [...] grudnia 2025 r. E.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – za pośrednictwem poczty elektronicznej –skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. Podpisem kwalifikowanym zostało opatrzone pismo ogólne, zaś skarga, stanowiąca załącznik do tego pisma, nie została w ogóle podpisana. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 15 stycznia 2026 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2024 r. poz. 934; dalej: P.p.s.a.) przez podpisanie skargi, zgodnie z art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 15 stycznia 2026 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono skarżącej 17 stycznia 2026 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia – k. 27 akt sądowych). W dniu 21 stycznia 2026 r. skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 200 zł. Jednakże brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych, jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). W myśl art. 46a § 2 p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przy czym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego stanowiącego załącznik do dokumentu. Przepis art. 46 § 2b P.p.s.a. jednoznacznie przesądza o obowiązku podpisania wszystkich załączników na zasadach art. 46 § 2a P.p.s.a. Powyższe oznacza, że zgodnie z art. 46 § 2b P.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w ww. przepisie art. 46 § 2a P.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Jednocześnie Sąd wskazuje, że art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r., poz. 1557; dalej ustawa o informatyzacji) wprowadził definicję legalną dokumentu elektronicznego. Zgodnie z tym przepisem dokument elektroniczny to stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór danych uporządkowanych w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na informatycznym nośniku danych. Podkreślenia wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, rozstrzygając kwestię konieczności opatrzenia załączników do pisma ogólnego odrębnym podpisem (niezależnie od podpisu złożonego na piśmie ogólnym), przesądził, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zdaniem Sądu nie ma też jakichkolwiek podstaw, by w świetle cytowanej regulacji (art. 46 § 2b w związku z § 2a P.p.s.a.), dotyczącej ogólnie załączników do pisma wnoszonego drogą elektroniczną, różnicować zasady ich podpisywania w zależności od tego, czy zawartość załącznika stanowi sam środek zaskarżenia (skarga), czy też pełnomocnictwo (upoważnienie). Należy w tym miejscu także wskazać, że na mocy art. 269 § 1 p.p.s.a. uchwała ma moc ogólnie wiążącą w stosunku do sądów administracyjnych. Ponadto na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie jedynie pismo ogólne zostało przez skarżącą opatrzone podpisem kwalifikowanym. Natomiast skarga, stanowiąca załącznik do pisma ogólnego, nie została podpisana właściwym dla tej formy korespondencji podpisem elektronicznym. W toku postępowania wezwano skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego, jak i braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania doręczono skutecznie skarżącej w 17 stycznia 2026 r., zatem 7-dniowy termin, w którym skarżąca zobowiązana była uiścić wpis i uzupełnić brak formalny skargi, upłynął 24 stycznia 2026 r. (sobota). Należało więc uwzględnić treść art. 83 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem koniec terminu przesunął się - na mocy przywołanego uregulowania - na dzień 26 stycznia 2026 r. (poniedziałek). W tym terminie skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi, jednakże nie nadesłała właściwie podpisanej skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę odrzucił (pkt 1 postanowienia). O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt 2 postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.