I SA/Ke 151/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza Asesor WSA Andrzej Mącznik (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi G. F. - J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 5 lutego 2026 r. nr SKO PO-41/4986/1096/2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2025 oddala skargę.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (kolegium, organ odwoławczy) z 5 lutego 2026 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] i Gminy M. (organ I instancji) z 28 października 2025 r., nr [...], w sprawie wymiaru G. F. – J. (strona, podatnik, skarżąca) podatku od nieruchomości na rok 2025. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt sprawy wynika, że jako przedmiot opodatkowania organ I instancji objął grunty pozostałe o ogólnej pow. 1100 m˛, stosując stawkę podatkową w wysokości [...] zł za m˛. W uzasadnieniu swej decyzji wyjaśnił, iż wymiaru dokonano zgodnie ze złożoną przez stronę informacją o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz zgodnie z zapisami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków, przy zastosowaniu stawek obowiązujących w roku 2025, zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w Morawicy. Rozpoznając sprawę ponownie, kolegium podkreśliło, że w oparciu o przepis art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2024 r., poz. 1151; ze zm.) podstawą wymiaru podatków i świadczeń, są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez starostów. Dane te stanowią w zasadzie podstawę do ustalenia przez organ podatkowy osoby właściciela lub władającego budynkiem, lokalem, gruntem, a to z kolei jest podstawą do ustalenia osoby, na której spoczywa obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości. Twierdzenie to znajduje potwierdzenie również na gruncie Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 194 Ordynacji podatkowej dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Ewidencja gruntów ma niewątpliwie walor "dokumentu urzędowego", a zatem dane w niej zawarte powinny stanowić podstawę do wymierzania podatku od nieruchomości. Stąd też wymiar podatku od nieruchomości powinien być dokonywany na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów. Zatem organy ustalające zobowiązania podatkowe nie są uprawnione do przyjęcia innych danych niż wykazane w ewidencji gruntów i budynków. Dopóki dane te nie zostaną zmienione w stosownym trybie, dopóty organ podatkowy będzie zobowiązany uwzględnić je przy ustalaniu podatku. Przeciwne zachowanie organu podatkowego, a więc przyjęcie innych danych, niż wynikające z ewidencji gruntów i budynków, byłoby działaniem sprzecznym z prawem, gdyż naruszałoby przepis art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Kolegium przytoczyło treść m.in. art. 4 oraz art. 5 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Wskazało, że zgodnie z zawiadomieniem o zmianie z dnia 12 lipca 2024 r. (data wpływu do organu podatkowego – 31 lipca 2024 r.) podstawę którego stanowił akt notarialny Rep akt [...] z 10 czerwca 2024 r., nastąpiła zmiana w zakresie właścicieli w stosunku do działki nr [...] o pow. 0,1100 ha. Działka ta przed zmianą w zakresie właścicieli nieruchomości oznaczona była w ewidencji gruntów i budynków jako "Bp" zurbanizowane tereny niezabudowane w trakcie zabudowy i w tym zakresie, tj. w zakresie oznaczenia użytków nie nastąpiła zmiana. Jednocześnie do akt złożona została informacja o nieruchomościach i obiektach budowalnych z 10 października 2025 r., w której strona wykazała od miesiąca lipca 2024 r. - 1100 m˛ gruntów pozostałych. Kolegium podkreśliło, iż podniesione przez stronę argumenty dotyczące zasadności przeprowadzenia aktualizacji użytków, jak i samego oznaczenia użytku w ewidencji gruntów, wyłączenia gruntów z produkcji rolnej, przeznaczenia w planie zagospodarowania przestrzennego działek pod zabudowę mieszkaniową, brak odpowiedniej infrastruktury (elektryczności, wody, kanalizacji, drogi), nie mogą stanowić podstawy do uchylenia rozstrzygnięcia organu podatkowego. Wyjaśniło także, że ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów w myśl art. 22 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, prowadzą starostowie. W przedmiotowej sprawie zawiadomienie o zmianie z 12 lipca 2024 r. stanowi podstawę do wydania przez właściwy organ geodezyjny, na wniosek zainteresowanego podmiotu, wypisu z ewidencji gruntów i budynków. Kolegium stwierdziło, iż organ I instancji prawidłowo wydał decyzję, mając na uwadze treść art. 6 ust. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, uwzględniając także wysokość stawek w podatku od nieruchomości wynikających z uchwały Nr IX/67/24 Rady Miejskiej w Morawicy z dnia 28 listopada 2024 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych działka położona w Morawicy o powierzchni 1100 m˛ oznaczona jest jako użytki Bp zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy posiada klasyfikację Bp, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Organ odwoławczy wyjaśnił także, że kwestionowanie prawidłowości tego wpisu, należy dokonywać nie w postępowaniu podatkowym, lecz w odrębnym postępowaniu w zakresie zmiany w ewidencji gruntów. Na powyższą decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wywiodła G. F. – J.. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie: 1/ przepisów prawa materialnego: a/ art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne przez przyjęcie, że zasada związania organu podatkowego danymi z ewidencji nie doznaje wyjątków, b/ rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia [...] w sprawie ewidencji gruntów i budynków, tabeli nr [...] do tego rozporządzenia zawierającej cechy gruntu i inne przesłanki, które decydują o zaliczeniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, c/ przyjęcie bez dowodów, iż działka [...] stanowi użytek oznaczony symbolem Bp, gdy warunkiem uzasadniającym to przyjęcie powinno być ustalenie, iż w całości jest on użytkowany w sposób , który odpowiada tej kategorii użytku; 2/ przepisów postępowania: a/ art. 7 i 77 k.p.a. przez niezałatwienie sprawy zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej i niepodjęcie czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności okoliczności oznaczenia działki [...] symbolem Br - RVI, a następnie Bp zurbanizowane tereny niezabudowane lub w toku zabudowy, niewyjaśnienie rozbieżności między stanowiskiem organu podatkowego wyrażonym w piśmie z dnia 2025-12-15, znak: [...], a informacją Starosty [...] z dnia 7.01.2026, znak : GN-II. [...], powoduje, że podana przez organ skarbowy podstawa jest niewiarygodna. Fakt nabycia na własność działki [...] i wynikający z niego obowiązek podatkowy, co do zasady, nie był przez skarżącą kwestionowany, a zatem przywoływanie tej okoliczności nie było merytorycznie uzasadnione. Nabycie własności nie jest równoznaczne, jak sugeruje organ, z podstawą zmiany klasyfikacji tej działki jako Bp- zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy. Według organu podatkowego dane do ustalenia podatku otrzymał od starostwa, które z kolei twierdzi, że do 31 grudnia 1998 r. ewidencja gruntów prowadzona była przez urzędy gmin i za wszelkie zmiany w ewidencji dotyczące tej działki odpowiada Urząd Miasta i Gminy w Morawicy, b/ niewywiązanie się z obowiązku podjęcia wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania kompletnego materiału dowodowego - art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, c/ art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej przez jego niezastosowanie. W uzasadnieniu skargi podkreśliła, że działka nr [...] nie była i nie jest zabudowana, w związku z czym brak było podstaw do jej przekwalifikowania. Nie spełnia również żadnej cechy gruntu pozwalającej, w świetle prawa, oznaczyć ją symbolem Bp. W odpowiedzi na skargę kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie z 13 maja 2026 r. skarżąca wskazała, że zmiany w ewidencji gruntów odnośnie przedmiotowej działki mogły nastąpić wyłącznie w oparciu o działania strony. Natomiast strona takich działań nie podjęła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Natomiast wedle przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. W ocenie sądu organy podatkowe przeprowadziły w tej sprawie prawidłowo postępowanie podatkowe, bez naruszenia przepisów prawa procesowego regulujących tok tego postępowania, wyjaśniły w sposób wystarczający istotne okoliczności sprawy, w oparciu o niebudzące wątpliwości dowody i zastosowały prawidłowo przepisy prawa materialnego, to jest ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 707). Decyzja Burmistrza [...] i Gminy M., czyli organu I instancji, wskazuje przedmiot opodatkowania i sposób obliczenia kwoty podatku. Natomiast decyzja kolegium dokładnie wyjaśnia wszystkie aspekty związane z ustaleniem zobowiązania podatkowego, w tym z odniesieniem do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Poza sporem jest to, że skarżąca jest właścicielem działki nr [...] o pow. 0, 1100 ha obręb [...] Młyny. Działka ta oznaczona jest w ewidencji gruntów symbolem Bp, co oznacza "zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy". Stosowne zawiadomienie o zmianie w ewidencji gruntów znajduje się w aktach sprawy (k. 1 akt administracyjnych) i było dla organów podatkowych podstawą do przyjęcia określonej w decyzjach klasyfikacji gruntowej przedmiotowej działki. Skarżąca uważa natomiast, że zmiana klasyfikacji, która dokonała się w bliżej nieokreślonej przeszłości, została uczyniona nieprawidłowo. Zasadnie jednak kolegium powołało się na art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. z 2024 r. poz. 1151; ze zm.), z którego wynika, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe prawidłowo zinterpretowały treść tego przepisu i wywiodły, że organ podatkowy przy wymiarze podatku od nieruchomości co do zasady związany jest zawartymi w ewidencji gruntów i budynków informacjami o powierzchni i rodzaju gruntu i danych tych nie może korygować w toku prowadzonego postępowania podatkowego bez stosownej zmiany zapisów ewidencyjnych w odrębnym trybie. A zatem nietrafny jest zarzut oparcia decyzji na przyjęciu bez dowodów, że działka nr [...] stanowi użytek oznaczony symbolem Bp, gdyż oznaczenie przedmiotowej nieruchomości w ewidencji gruntów w danym roku podatkowym symbolem Bp jest jasne i było dla organu wiążące. Podkreślić należy, że organ podatkowy ani nie jest uprawniony do kontrolowania trybu, w jakim doszło do zmiany klasyfikacji, ani do samodzielnej zmiany tej klasyfikacji, ani do jej ignorowania (por. wyrok WSA w Łodzi z 4 lutego 2026 r., I SA/Łd 527/25; wyrok NSA z: 10 lutego 2026 r., III FSK 121/25; 14 maja 2025 r., III FSK 1220/23; dostępne w CBOSA na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Do zadań starosty, jak wynika z art. 7d pkt 1 lit.a. Prawa geodezyjnego i kartograficznego, należy m.in. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków. Skoro zatem skarżąca uważa, że jej działka gruntu jest nieprawidłowo sklasyfikowana w ewidencji gruntów, to powinna zwrócić się w tej sprawie do starosty, organu administracji odrębnego od Burmistrza [...] i Gminy M., i o własnych kompetencjach. Natomiast do chwili wprowadzenia ewentualnej zmiany organy podatkowe są związane obecnymi zapisami w ewidencji. Nie jest zatem także uzasadniony zarzut błędnego traktowania przedmiotowej działki jako gruntu rolnego zabudowanego Bp, zamiast jako gruntu rolnego szóstej klasy Br – RVI. Zaznaczyć trzeba, że decydującego znaczenia nie ma w tym zakresie sposób użytkowania działki przez skarżącą, ale jej obecna klasyfikacja w urzędowej ewidencji gruntów. Podnoszone w skardze zarzuty, że działka nr [...] nie była i nie jest zabudowana, nie spełnia żadnej cechy gruntu, pozwalającej oznaczyć ją symbolem Bp i nie spełnia standardów działki budowlanej, są nietrafne z powodów wskazanych wcześniej. O klasyfikacji gruntów nie decyduje organ podatkowy. Jest on związany zapisami w klasyfikacji gruntów i budynków. Z uwagi na niezasadność zarzutów skargi, należało ją oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.