I SA/Kr 37/24

|Sygn. akt I SA/Kr 37/24 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2026 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Grzegorz Klimek, Sędzia: WSA Borys Marasek (spr.), Protokolant: Specjalista Renata Trojnar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2026 roku, sprawy ze skargi P. z siedzibą w K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, z dnia 20 października 2023 roku nr SKO.SW/4101/135/2022, w przedmiocie zwrotu dotacji, , skargę oddala., , ,

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 20 października 2023 r. sygn. akt SKO.SW/4101/135/2022 po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej – P. z siedzibą w K. od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 21 lipca 2022 r., znak: SZ-05.526.1.189.2021, w sprawie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Gminy Miejskiej Kraków o łącznej wysokości 215489,63 zł wraz z odsetkami, w tym: 1. kwota dotacji do zwrotu za 2019 r. w łącznej wysokości 16481,84 zł w tym: 16419,60 zł dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia 12 kwietnia 2021 r. 62,24 zł dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia 23 sierpnia 2019 r. 2. kwotę dotacji do zwrotu za 2020 r. w łącznej wysokości 181015,47 zł w tym: 100103,64 zł dotacji niewykorzystanej za 2020 r., wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 lutego 2021 r. 80425,80 zł dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, w tym: 28172,76 zł dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 12 kwietnia 2021 r. 52253,04 zł dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 13 stycznia 2022 r. 3) 486,03 zł dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, w tym: 112,98 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 17 lutego 2020 r., 67,93 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 17 lutego 2020 r., 78,06 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 17 lutego 2020 r., 31,09 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 19 maja 2020 r., 35,49 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 19 maja 2020 r., 58,31 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 19 maja 2020 r., 26,15 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 17 września 2020 r., h) 21,22 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 17 września 2020 r., i) 22,46 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 17 września 2020 r., j) 32,34 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 17 września 2020 r., 3. kwota dotacji do zwrotu za 2021 r. w łącznej wysokości 17992,32 zł w tym: 17314,76 zł dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 13 stycznia 2022 r. 677,56 zł dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, w tym: 114, 83 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 16 lutego 2021 r. 18,08 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 16 lutego 2021 r., 28,49 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 16 lutego 2021 r., 43,53 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 16 lutego 2021 r., 472,63 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania transzy dotacji, z której wydatek został zapłacony, tj. od 16 lutego 2021 r.; działając na podstawie art. 60 pkt 1, art. 67 ust. 1 oraz art. 251, art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 3, 5, 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U.2023.1270, ze zm.), w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2023 r. poz. 775, dalej jako k.p.a.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym. Zaskarżoną decyzją organ I instancji orzekł jak powyżej opisano. W uzasadnieniu decyzji opisano przebieg postępowania i mające zastosowanie regulacje prawne. W szczególności wskazano, iż strona skarżąca, na podstawie umowy nr [...] z dnia 29 lipca 2019 r., realizowała zadanie publiczne z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej na zlecenie Gminy Miejskiej Kraków, polegające na prowadzeniu od 01.08.2019 r. do 30.04.2022 r. specjalistycznych usług wspierania rodziny, w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy, zastępczej, zwanym dalej "zadaniem publicznym". Gmina na podstawie § 3 ust. 1-3 umowy i zmian wprowadzanych na podstawie § 15 ust. 1 umowy, na realizację zadania publicznego przekazała P. dotację celową w wysokości: w 2019 r. - 150 000 zł brutto, w 2020 r. - 378 000 zł brutto i w 2021 r. - 132 000 zł brutto, na wskazany rachunek bankowy. Termin realizacji zadania publicznego, zgodnie z § 2 ust. 1 umowy, ustalono na okres od l sierpnia 2019 r. do 30 kwietnia 2022 r. P., zgodnie z uregulowaniem § 2 ust. 4 umowy, zobowiązało się do wykorzystania przekazanej dotacji zgodnie z celem, na jaki ją uzyskało i na warunkach określonych w umowie, w tym ofercie oraz do prowadzenia wyodrębnionej dokumentacji finansowo - księgowej i ewidencji księgowej zadania publicznego, w sposób umożliwiający identyfikację poszczególnych operacji księgowych. Na podstawie § 8 ust. 3, ust. 4 i ust. 5 umowy P. z realizacji zadania zobowiązane było do składania sprawozdań częściowych - miesięcznych, rocznych oraz sprawozdania końcowego. Realizatorem zadania ze strony Gminy, na podstawie postanowienia § 1 ust. 7 umowy był Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie. Do kompetencji MOPS należało m.in. sprawowanie kontroli prawidłowości wykonywania zadania publicznego przez P., w tym wydatkowania przekazanych środków finansowych, analiza i akceptacja sprawozdań oraz rozliczenie przekazanej dotacji. Wydział Polityki Społecznej i Zdrowia Urzędu Miasta Krakowa w umowie pełnił funkcję dysponenta środków dotacji. W decyzji wskazano, iż Realizator zadania, w trakcie realizacji zadania, pismem znak: DM.442.13.2.2021.DK z 25 lutego 2021 r. wezwał stronę skarżącą do zwrotu kwoty 97 283,34 zł jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, której to kwoty P. w piśmie z 3 lutego 2021 r. nie kwestionowało, a w mailu z 22 stycznia 2021 r. liczba wykonanych 6683,73 godzin została potwierdzona przez stronę skarżącą co przy przekazaniu dotacji w wysokości 378 000 zł, wydatkowaniu 280 716,66 zł wskazuje do zwrotu 97 283,34 zł. Następnie opisano stanowiska, jakie w toku wymiary korespondencji zajmował Realizator zadania oraz strona skarżąca. Następnie Realizator zadania pismem znak: DM.442.13.8.2021.DK z 2 kwietnia 2021 r. zwrócił się o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu niewykorzystanej kwoty dotacji w wysokości 97 283,34 zł. Następnie pismem znak: DM.442.13.13.2021.DK z 6 maja 2021 r. wniósł o rozwiązanie umowy w trybie natychmiastowym w związku z uchylaniem się od zwrotu niewydatkowanej dotacji w kwocie 97 283,34 zł oraz stwierdzeniem w wyniku kontroli obejmującej okres od 1.08.2019 r. do 30.05.2020 r. że kwota 44 592,29 zł jest kwotą dotacji nienależnie pobraną. Umowa została rozwiązana ze skutkiem natychmiastowym 18.05.2021 r. Następnie w uzasadnieniu decyzji wskazano na podstawę żądania zwrotu dotacji, którą były ustalenia kontroli SW.0811.13.2020.MP, jaką w okresie od 16.06.2020 r. do 7.02.2021 r. upoważnieni pracownicy MOPS przeprowadzili kontrolę realizacji zadania publicznego realizowanego przez stronę skarżącą. Kontrola miała charakter doraźny i została przeprowadzona w związku z koniecznością weryfikacji prawidłowości danych ujętych w sprawozdaniach i obejmowała okres od 1.08.2019 r. do 31.05.2020 r. Szczegółowe ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli sporządzonym w dniu 25.03.2021r. W trakcie kontroli analizie poddano m.in. dokumentację związaną z wydatkami dokonanymi z przyznanej dotacji oraz dokumentację związaną z ewidencją godzin świadczonych usług. Kontrolujący przeprowadzili analizę wszystkich usług jakie zrealizowane zostały w okresie objętym kontrolą w ramach prowadzonych przez podmiot zadań zleconych, pt. "Specjalistycznych usług wspierania rodziny" oraz "Usług wzmacniających i odbudowujących naturalny system wsparcia tj. rodzinę". Zgodnie z protokołem przeanalizowali łącznie 3797 zapisy w Miesięcznej Karcie Usług zwanej dalej MKU, potwierdzające przeprowadzenie przez Specjalistów P. spotkań z Uczestnikami (odbiorcami wsparcia), w tym 2236 wpisów w ramach usług specjalistycznych oraz 1561 wpisów w ramach usług wzmacniających. W tym zakresie została przeprowadzona kontrola krzyżowa obu zadań, w celu wykluczenia podwójnego finansowania zajęć, które przez specjalistów strony skarżącej świadczone były w tym samym czasie w ramach obu zadań. Do przeprowadzenia analizy MOPS wykorzystał dokumentację Uczestników, tj. miesięczne harmonogramy oraz MKU Uczestników, w których strona skarżąca ewidencjonowała zrealizowane usługi. Realizator zadania przyjął, że usługi odbywały się w godzinach zgodnych z harmonogramami, gdyż dokumentacja nie zawiera informacji, z których wynikałoby, że zaplanowane w danym dniu godziny spotkania uległy zmianie. Wskazano, iż kontrolujący nie mieli możliwości porównania wynikających z dokumentacji Uczestników terminów usług z miesięcznymi harmonogramami każdego ze Specjalistów świadczących usługi, ich aktualizacjami, czy też zestawieniami spotkań zrealizowanych przez każdego ze Specjalistów z Uczestnikami, gdyż zgodnie z wyjaśnieniami strony skarżącej składanymi w trakcie kontroli 15.12.2020 r., tego typu dokumentacja nie była prowadzona a zapisy umowy, jak i warunki otwartego konkursu ofert, nie obligują podmiotu do prowadzenia tego typu dokumentacji. W wyniku kontroli ustalono, że kwota w wysokości 44 592,29 zł stanowi dotację pobraną nienależnie, zatem kwota ta winna być zwrócona Zleceniodawcy. Wynika ona ze stwierdzenia przez MOPS nieprawidłowości w zakresie realizacji zadania, za niekwalifikowalne uznano 1081,27 godzin w tym 410,49 godziny w 2019 r. oraz 670,78 godziny w 2020 r. (410,49 x 40 zł - 16 419,60 zł oraz 670,78 x 42 zł = 28 172,69 zł). Następnie wskazano na nieprawidłowości, jakich stwierdzenie w toku kontroli stanowiło podstawę uznania powyżej wskazanej kwoty dotacji za nienależnie pobraną. W protokole kontroli stwierdzono zatem takie nieprawidłowości w sposobie ewidencjonowania usług, jak: 1) wykazywany przez Specjalistów strony skarżącej dzienny czas trwania usług wykraczał poza deklarowany przez podmiot dzienny czas realizacji zadania tj. od 8.00 do 20.00, 2) zajęcia o charakterze grupowym ewidencjonowane były przez Specjalistów strony skarżącej jako zajęcia o charakterze indywidualnym, 3) zajęcia o charakterze grupowym realizowane były w tym samym czasie, przez tego samego Specjalistę strony skarżącej, w ramach dwóch zadań zleconych (tj. usług wzmacniających i usług specjalistycznych), co wpłynęło na podwójne finansowanie tych usług, 4) usługi świadczone w ramach usług specjalistycznych były usługami realizowanymi w ramach zadania finansowanego z innego źródła (Młodzieżowy Klub Profilaktyczny), 5) czas trwania jednych usług kolidował z czasem trwania innych, co wpłynęło na podwójne finansowanie nakładającego się na siebie czasu trwania tych usług, 6) zajęcia były niezgodne z zakresem rzeczowym zadania (np. odrabianie lekcji), 7) usługi trwały krócej niż zadeklarowano w MKU, na co wskazuje adnotacja urzędowa pracowników socjalnych z rozmów z Uczestnikami (teleporady). W wyniku kontroli prawidłowości rozliczeń finansowych stwierdzono: -faktury za najem lokalu były wystawiane niezgodnie z umową zawartą z C., -dwukrotnie rozliczono koszt najmu pomieszczeń za miesiąc grudzień 2019 r., -w korespondencji przekazanej przez Podmiot w dniu 17.03.2020 r. i 09.06.2020 (w trakcie kontroli) podano sprzeczne wyjaśnienia dotyczące użytkowania telefonów komórkowych, -w ramach przyznanej dotacji uregulowano wydatki, które nie są zawiązane z realizacją zadania, podatki -wydatek na łączną kwotę 387,79 zł w tym 62 zł za 2019 rok i 325,55 zł za 2020 rok wynikający z faktur wystawionych przez P.2 sp. z o. o. stanowi dotację wydatkowaną niezgodnie z przeznaczeniem i winien być zwrócony Zleceniodawcy. W zakresie wydatków na łączną kwotę 387,79 zł w tym 62,24 zł za 2019 rok i 325,55 zł za 2020 rok wynikające z faktur za usługi telekomunikacyjne wystawione przez P.2 sp. z o. o. wyjaśniono, iż stanowią one dotację wydatkowaną niezgodnie z przeznaczeniem jako kwoty poniesione tyłem kosztów niezwiązanych z realizacją zadania i dotyczące wydatków z okresu nieobjętego umową lub stanowią odsetki od nieterminowej wpłaty. Następnie opisano zastrzeżenia, jakie strona skarżąca zgłosiła w zakresie ustaleń wyników kontroli, wskazując, iż generalnie nie znajdują one uzasadnienia, natomiast w pewnych przypadkach zostały one przez kontrolujących uznane. Następnie wskazano, iż pismem z dnia 9 lipca 2021 r. MOPS zażądał zwrotu kwoty nienależnie pobranej w wysokości 44 592,29 zł wraz z należnymi odsetki liczonymi jak dla zaległości podatkowych zgodnie z art. 252 ustawy o finansach publicznych, liczonymi od dnia 12 kwietnia 2021 r. oraz kwoty dotacji wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 387,79 zł wraz z należnymi odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych zgodnie z art. 252 ustawy liczonymi od dnia przekazania dotacji z której wydatek został poniesiony. Pismem z dnia 20 sierpnia 2021 r. strona skarżąca przekazała swoje stanowisko co do braku zasadności zwrotu żądanych kwot oraz że nie ma możliwości zrealizować zaleceń pokontrolnych, ponieważ w drodze jednostronnego oświadczenia Gmina Miejska Kraków rozwiązała ze skutkiem natychmiastowym umowę na realizację zadania. Z uwagi na fakt, że strona skarżąca nie zwróciła zakwestionowanej w toku kontroli kwoty dotacji, MOPS pismem znak: SW.080.5.2021.MP nr kanc. W-29707/21 z 17.09.2021 r. poinformował Wydział Polityki Społecznej i Zdrowia o stwierdzonych nieprawidłowościach w realizacji zadania publicznego i zwrócił się z prośbą o wszczęcie postępowania administracyjnego. Prezydent Miasta Krakowa w dniu 22.10.2021 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Gminy Miejskiej Kraków w związku z realizacją przez P. zadania publicznego zleconego umową [...] z 29.07.2019. Pismem znak: SZ-05.526.1.189.2021 z 19.11.2021 r. zawiadomił stronę skarżącą, na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. o prawie do zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w terminie 7 dni od dnia otrzymania ww. pisma. Następnie w decyzji wskazano, iż realizator zadania kontrolę realizacji umowy w okresie od 1.08.2019 r. do 18.05.2021 r. opisaną w protokole znak: SW.0811.26.2021.MP przeprowadził według następujących zasad: dzienny czas realizacji usług przez Specjalistę nie może wykraczać poza deklarowany 12-godzinny czas realizacji zadania, tj. od 8.00 do 20.00. Tym samym sytuacje, w których czynności Specjalistów związane z udzielaniem wsparcia Uczestnikom, wykraczały poza dzienny 12-godzinny wymiar, tj. od 8.00 do 20.00, uznawane były za niekwalifikowalne, bezpośrednia praca z rodziną musiała odbywać się w godzinach od 8.00 do 20.00, rozliczany czas za dojazd Specjalisty do/z miejsca świadczenia usługi mógł wykraczać poza zakres od 8.00 do 20.00, gdyż czynność ta nie wymagała obecności uczestnika, usługa uznawana była za kwalifikowaną, sporządzanie dokumentacji poza wskazanym zakresem godzin nie było uwzględniane z wyjątkiem usługi realizowanej w formie zdalnej, które nie wymagały obecności uczestnika i uznawane były za kwalifikowalne, w sytuacji gdy Specjalista zakończył realizację jednej usługi o godzinie, o której rozpoczął świadczenie kolejnej usługi w innym miejscu, do którego musiał dojechać, kontrolujący nie pomniejszali kwalifikowanego do rozliczenia czasu o czas niezbędny na przejazd, wydłużenie/skrócenie czasu zaplanowanych zajęć w stosunku do planu w harmonogramie Uczestnika uznawane było za kwalifikowalne, o ile nie kolidowało z czasem trwania innych zajęć i nie przekraczało deklarowanego 12 - godzinnego, dziennego czasu realizacji zadania, objęcie Uczestnika niezaplanowanym wsparciem jak też brak informacji o zmianie w harmonogramie uznawane było za kwalifikowalne o ile nie kolidowało z czasem trwania innych zajęć i nie przekraczało 12-godzinnego, dziennego czasu realizacji zadania, usługi co do których stwierdzono, że odbywały się w tym samym czasie, przypisane zostały do zajęć grupowych z wyjątkiem usług np. psychiatry gdzie z założenia mają one indywidualny charakter, wówczas czas trwania wsparcia rozliczano proporcjonalnie i każdemu z Uczestników przypisywano taką samą część tego czasu, w przypadku usług, co do których stwierdzono, że odbywały się w tym samym czasie w ramach więcej niż jednego, realizowanego przez stronę skarżącą zadania zleconego, czas wsparcia rozliczony został proporcjonalnie do liczby Uczestników biorących udział we wsparciu w ramach każdego z zadań. Taki sposób rozliczenia zapobiega podwójnemu finansowaniu tego samego wsparcia, w przypadku częściowego nakładania się na siebie czasu trwania dwóch usług, za niekwalifikowalny uznawano powielający się czas jednej z nich, taki sposób rozliczenia zapobiega podwójnemu finansowaniu, 10) we wszystkich stwierdzonych przypadkach nieprawidłowych korekt, a więc niepotwierdzonych podpisem Specjalisty i Uczestnika oraz datą naniesienia korekty, a także sposobów korekty w zakresie wykazanego w MKU czasu trwania spotkania Specjalisty z Uczestnikiem, ze względu na brak możliwości weryfikacji czasu trwania usługi, za kwalifikowane uznane zostały wartości wykazane przez stronę skarżącą do rozliczenia dotacji o ile nie zachodziły inne przesłanki do niekwalifikowania części lub całości danej usługi. Organ wskazał, iż stwierdzone przez Realizatora zadania nieprawidłowości w ewidencjonowaniu realizacji usług (szczegółowo opisane w załączniku nr 2 do protokołu SW.0811.26.2021.MP) przełożyły się na możliwą do rozliczenia liczbę godzin usług. Fakt ten wpłynął na uznanie części dotacji za pobraną w nadmiernej wysokości. Tabela nr 4 w protokole wskazuje liczbę godzin uznanych za niekwalifikowalne w okresie od 1.06.2020 r. do 18.05.2021 r. Wyniosła ona 2041,39 godzin w tym: 244,39 godzin w 2020 r., 797,00 godzin w 2021 r. W 2020 r. Gmina Miejska Kraków przekazała dotację w kwocie 378 000,00 zł. Na podstawie Miesięcznego Zestawienia Wsparcia Uczestnika/Uczestniczki za 2020 r. które zostały złożone przez stronę skarżącą, ustalono, że w okresie tym strona skarżąca wykazała realizację 6 683,73 godzin usług. Tym samym kwota należnej dotacji, ustalona na podstawie tej dokumentacji, wyniosła 280 716,66 zł (tj. 6 683,73 x 42,00 zł). Kwota dotacji niewykorzystanej ustalona została wówczas w wysokości 97 283,34 zł (378 000,00 zł - 280 716,66 zł). Podmiot zobligowany został przez Realizatora zadania do zwrotu kwoty. W wyniku korekt naniesionych przez podmiot w MKU Uczestników za grudzień 2020, w zakresie zmiany kwalifikacji usług z indywidualnych na grupowe, zmianie uległa również liczba godzin zgłoszonych przez podmiot w MKU do rozliczenia w ramach zadania w 2020 r. Tym samym należało ponownie ustalić kwotę dotacji niewykorzystanej. Jak wykazano powyżej, liczba godzin zrealizowanych wyniosła 2 383,42 (a więc 9 000 godzin możliwych do realizacji zgodnie z umową, pomniejszone o liczbę godzin zrealizowanych, tj. 6 616,58). Dotacja niewykorzystana zgodnie z brzmieniem protokołu wynosi tym samym 100 103,64 zł (tj. 2 383,42 godziny x 42,00 zł). Łączna liczba godzin za 2020 r. uznana została jako: niekwalifikowalna wynosi 1915,17 (w tym: 670,78 godzin za okres od stycznia 2020 r. do maja 2020 r. oraz 1244,39 za okres od czerwca 2020 r. do grudnia 2020 r.) - ustalona na tej podstawie kwota dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wynosi za ten okres czasu: 80 437,14 zł (tj. l 915,17 godzin x koszt realizacji usług w 2020 roku, tj. 42,00 zł), - kwalifikowalna wynosi 4 701,41 (w tym: l 507,80 godzin za okres od stycznia 2020 r. do maja 2020 r. oraz 3 193,61 godzin od czerwca 2020 r. do grudnia 2020 r.) - ustalona na tej podstawie kwota dotacji należnej wynosi za ten okres 197 459,22 zł (tj. 4 701,41 godzin x koszt realizacji usług w 2020 roku, tj. 42,00 zł). Zatem na kwotę podlegającą zwrotowi za 2020 r. o łącznej wysokości 180 540,78 zł składają się: - dotacja pobrana w nadmiernej wysokości 80 437,14 zł, - dotacja niewykorzystana w wysokości 100 103,64 zł. W 2021 r., w związku z rozwiązaniem umowy na realizację zadania w dniu 18 maja 2021 r., podmiot otrzymał tylko jedną transzę dotacji w kwocie 132 000,00 zł. W związku z zakończoną kontrolą realizacji zadania, za kwalifikowalne w 2021 r. uznano 2 629,21 godzin usług. Za zrealizowane, stanowiące podstawę do wypłacenia dotacji, uznano wyłącznie kwalifikowalna liczbę godzin usług. Należna dotacja związana z realizacją zadania w 2021 r. wynosi 115 685,24 zł (tj. 2 629,21 godzin x 44,00 zł). Zatem wypłacona w 2021 r. transza dotacji w wysokości 132 000,00 zł pokrywa w całości kwotę ww. roszczenia. W związku z tym, że w toku kontroli uznano, że kwota dotacji należnej wynosi 115 685,24 zł, kwota dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, która podlegała będzie zwrotowi, nie może przekroczyć różnicy pomiędzy dotacją wypłaconą (132 000,00), a dotacją należną (115 685,24 zł). Tym samym wartość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, która podlega zwrotowi wynosi 16 314,76 zł Za okres realizacji zadania od 1 sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. ustalona została kwota dotacji niewykorzystanej w wysokości 81558,40 zł, którą P. zwróciło w całości. W protokole z kontroli przeprowadzonej za okres od 1 sierpnia 2019 r. do 31 maja 2020 r. ustalono, że kwota dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w roku 2019, która podlega zwrotowi wynosi 16 419,60 zł. Dodatkowo kontrola objęta protokołem SW.0811.26.2021.MP dotycząca realizacji części finansowej zadania wykazała nieprawidłowości w fakturach za usługi telefoniczne i wynosi łącznie 838,04 zł (w tym na kwotę 160,48 zł za rok 2020 oraz 677,56 zł za rok 2021 rok). Wskazane żądanie, jak podał organ, dotyczy niekwalifikowanego wydatku z: faktury z 8.02.2021 nr [...] na kwotę 18,08 zł, ze względu na dodatkowe usługi nie związane z realizacją zadania, faktury z 8.08.2020 nr [...] na kwotę 58,31 zł, faktury z 8.09.2020 r. nr [...] na kwotę 26,15 zł, faktury z 8.10.2020 r. nr [...] na kwotę 21,22 zł, faktury z 8.11.2020 r. nr [...] na kwotę 22,46 zł faktury z 8.12.2020 r. nr [...] na kwotę 32,34 zł, faktury z 8.01.2021 r. nr [...] na kwotę 114,83 zł, faktury z 8.03.2021 r. nr [...] na kwotę 28,49 zł, faktury z 8.04.2021 r. nr [...] na kwotę 43,53 zł oraz faktury z 8.05.2021 r. nr [...] na kwotę 19,99 zł ze względu na przekazanie środków na wydatki niezwiązane z realizacją zadania lub stanowią odsetki od nieterminowej wpłaty. Organ zaznaczył jednak, iż powyższa faktura [...] wystawiona była za okres od 6.05.2021 r. do 5.06.2021 r., podczas gdy umowa na realizację zadania obowiązywała do dnia jej rozwiązania, tj. do 18.05.2021 r., zatem wydatek poniesiony tytułem usług telekomunikacyjnych za okres od 19.05.2021 r. do 5.06.2021 r. nie był związany z realizacją umowy nr [...] z dnia 25.07.2019 r., a część - uregulowanej kwoty stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. W celu ustalenia kwoty zwrotu Realizator zadania dokonał obliczeń matematycznych. Od pełnej wartości faktury odliczono kwotę 19,99 zł, dotyczącą usługi [...], a następnie uzyskaną wartość podzielono przez liczbę dni za jakie wystawiono fakturę i pomnożono przez liczbę dni, które nie były objęte umową. [(799,54zł-19,99) / 31 x 18 = 452,64 zł] otrzymana kwota 452,64 zł za okres nie objęty kontrolowaną umową stanowi wydatek poniesiony niezgodnie z przeznaczeniem. Łączna kwota do zwrotu z tej faktury wynosi 472,63 zł (19,99 zł + 452,64 zł) i stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Następnie Realizator zadania nie uznał za kwalifikowalne faktur wystawionych przez L. sp. z o.o. Z opisu merytorycznego na odwrocie faktur wynika, że należności za usługi świadczone w lipcu 2020 roku zostały zapłacone i rozliczone dwukrotnie, tj. w dniu 27.07.2020 r. na podstawie faktury [...] oraz w dniu 10.08.2020 r. na podstawie faktury nr [...], a należności za usługi świadczone w styczniu 2021 roku zostały rozliczone trzykrotnie, na podstawie faktury nr [...] z dnia 31.01.2021 r. faktury [...] z dnia 26.02.2021 r. oraz faktury [...] z dnia 28.05.2021 r., przy czym P. nie przedłożyło potwierdzenia uregulowania płatności za fakturę wystawioną w dniu 31.01.2021 r. Zatem analiza dokumentów wskazuje że łączna kwota 3 000 zł wynikająca z faktury [...] (1000,00 zł z 2020 r.) oraz [...], [...] (2000,00 zł za 2021 r.) stanowi dotację pobraną w nadmiernej wysokości i winna być zwrócona Zleceniodawcy. Następnie w decyzji odniesiono się do zastrzeżeń złożonych przez stronę skarżącą oraz wymiany korespondencji w tym zakresie. W szczególności wskazano, iż w złożonym w piśmie z 26 stycznia 2022 r. (a także kolejnych pismach) zastrzeżeniach do protokołu SW.0811.26.2021.MP, Podniosła ona, iż Realizator zadania przyjął niewłaściwe założenia rozliczania usług w ramach realizacji umowy oraz że kontrola miała charakter kompleksowy i dotyczyła okresu od 1.08.2019 r. do 18.05.2021 r., a więc zawarła w sobie okres od 1.08.2019 r. do 31.05.2020 r. z którego sporządzony został protokół nr SW.0811.13.2020.MP. Ponadto wskazała, iż nie zgadza się z interpretacją Realizatora zadania zgodnie z którą realizacja usług poza przedziałem czasowym 8.00-20.00 była niekwalifikowana. Kwestią sporną pozostaje również sposób rozliczania zajęć grupowych. Strona skarżąca stoi na stanowisku, że przy realizacji zajęć grupowych należy przyjąć iloczyn nie tylko godzin usług i stawki za godzinę, ale również liczbę uczestników. Wskazała również na poniesienie wydatków związanych z umową po jej rozwiązaniu. W odpowiedzi Realizator zadania podniósł w szczególności, że ramy czasowe udzielania usług strona skarżąca określiła bezpośrednio w ofercie tj. usługi świadczone będą w ramach ośrodka tym samym w godzinach jego otwarcia. Wskazał również, że kontrolowana dokumentacja nie zawierała uzasadnienia dla usług interwencyjnych, a potrzebę wydłużenia czasu realizacji usług strona skarżąca winna uzgodnić z Realizatorem zadania, czego nie uczyniło. Nie zostały uwzględnione działania realizowane bez obecności Uczestnika. Kolejnym zastrzeżeniem było nieuwzględnienie rozliczenia zajęć grupowych jako iloczyn: liczny osób i jednostki czasowej, gdyż byłoby to wprost sprzeczne z postanowieniem umowy § 3 ust. 15, który nie wprowadzał rozróżnienia obliczania wartości usług dla zajęć grupowych i indywidualnych. Twierdzenie, zwarte w ww. zastrzeżeniach, że Uczestnik mógł potwierdzić swoim podpisem fakt realizacji usługi przed uzupełnieniem karty przez Specjalistę, zdaniem Realizatora zadania nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na fakt, że podpis potwierdzał wykonanie usługi przez Uczestnika, natomiast samowolna decyzja Specjalisty o uzupełnianiu kart poza czasem trwania usługi była wbrew postanowieniom umownym i czas na ich wykonanie nie był kwalifikowany do rozliczenia dotacji. Strona skarżąca podniosła również, że pracownicy [...] realizowali swoje zadania poza godzinami od 8.00 do 20.00, tj. wypełniana była dokumentacja projektowa, pisane były opinie oraz opracowywane dokumenty oraz że żaden dokument regulujący sposób realizacji umowy nie wskazywał, w jakich godzinach realizowane będą czynności związane z prowadzeniem dokumentacji projektowej. Strona skarżąca stoi na stanowisku, że czas ten winien być uwzględniony i rozliczony w ramach przekazanej dotacji, ponownie podniosło, że czas wskazany na realizację zadania obejmował opisowe wskazanie godzin przed jak i popołudniowych oraz wieczornych. Organ I instancji wskazał następnie, iż realizator zadania, zgodnie z wykazem zmian do protokołu SW.0811.26.2021.MP, na podstawie dostarczonych przez stronę skarżącą dokumentów oraz złożonych zastrzeżeń uznał liczbę godzin za kwalifikowalne w czerwcu 2020 r., październiku 2020 r., tym samym zmianie uległa kwota dotacji do zwrotu wykorzystana w nadmiernej wysokości i wynosi 80 425,80 zł oraz łączna kwota za cały okres realizacji zadania z merytorycznej jego części, po korekcie wynosi 213 263,80 zł. Uwzględnione zostały również wydatki poniesione na podstawie faktury nr [...] z 31.07.2020 r. oraz [...] z 28.05.2021 r. pomniejszając kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości o 2000 zł. tym samym łączna kwota żądana do zwrotu za cały okres realizacji zadania wynosi 215 489,63 zł. Jak wskazane było we wcześniejszej części uzasadnienia umowa zlecająca realizację zadania została wypowiedziana z uwagi na nienależyte jej wykonywanie ze skutkiem natychmiastowym na dzień 18.05.2021 r. Realizator zadania na podstawie posiadanych dokumentów oraz przeprowadzonej kontroli określił kwotę dotacji do zwrotu. P. odmówiło podpisania protokołu określającego skutki finansowe rozwiązanej umowy gdyż nie zgadzało się z kwotami żądanymi do zwrotu. Strona skarżąca podniosła również, że przysługuje mu roszczenie do Gminy Miejskiej Kraków o zwrot kosztów realizacji zadania poniesionych w związku z rozwiązaniem umowy ze skutkiem na dzień 18 maja 2021 r. oraz że okoliczność ta nie została uwzględniona w ramach niniejszego postępowania. Realizator zadania pismem znak: DM.442.13.9.2022.DK z 17.05.2022 r. przekazał informację o ostatecznie wyliczonych kwotach jakie winny zostać zwrócone przez P. po przeprowadzonej kontroli oraz po odniesieniu się do przesłanych zastrzeżeń. Zgodnie z nim łącznie kwota do zwrotu wynosi 215 489,63 zł w tym: 1) za 2019 r. 16 481,84 zł z czego: 16 419,60 zł dotacja pobrana w nadmiernej wysokości, 62,24 dotacja wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem, 2) za 2020 r. 181015,47 zł z czego: 100 103,64 zł dotacja niewykorzystana, 28172,76 zł dotacja pobrana w nadmiernej wysokości określona w protokole SW.0811.13.2020.MP, 52 253,04 zł dotacja pobrana w nadmiernej wysokości określona w protokole znak: SW.0811.26.2021.MP, 325,55 zł dotacja wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem określona w protokole znak: SW.0811.13.2020.MP, 160,48 dotacja wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem określona w protokole SW.0811.26.2021.MP, 3) za 2021 r. 17 992,32 zł z czego: 17 314,76 zł dotacja pobrana w nadmiernej wysokości (16 314 76 zł z części merytorycznej, 1000 zł z części finansowej), 677,56 zł dotacja wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem. Jak już wskazano w uzasadnieniu decyzji strona skarżąca przyznała, że w 2020 r. wykonało cześć usług i nie kwestionowało kwoty żądanej do zwrotu z tytułu jej niewydatkowania. Pismem z 3 lutego 2021 r. potwierdziła wykonanie części usług przyznając tym samym, że żądana do zwrotu kwota 97 283,34 jest kwotą niewydatkowaną. Wniosła natomiast o jej umorzenie. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w protokole kontroli SW.0811.26.2021.MP kwota ta uległa zwiększeniu do 100 103,64 zł po dokonaniu korekt w MKU przez stronę skarżącą za miesiąc grudzień 2020 r. w zakresie zmiany zajęć z indywidualnych na grupowe. Zdaniem organu ponad wszelką wątpliwość kwota ta jest prawidłowa, gdyż już warunki konkursu wskazywały algorytm wyliczenia dotacji. Ogłoszenie konkursowe jak i sama umowa w § 3 ust. 15 wskazywały jednoznacznie, że "Ostateczna kwota dotacji stanowi iloczyn kosztu realizacji jednej godziny usługi oraz faktycznej liczby godzin wykonanych przez Zleceniobiorcę w okresie realizacji zadania publicznego". Wskazana była jednocześnie maksymalna liczba godzin do zrealizowania w danym roku trwania umowy. Środki finansowe na realizację zadania zarówno w ogłoszeniu konkursowym jak i umowie na dany rok trwania zadania stanowiły iloczyn zakładanej liczby usług w danym roku i ich kosztu, gdyby iloczyn miał uwzględniać liczbę uczestników to w algorytmie byłoby to wskazane. Strona skarżąca składając ofertę oraz podpisując umowę ponad wszelką wątpliwość znało wysokość środków dotacji i znało sposób jej wyliczenia. Niezasadne jest zatem wprowadzenie "nowego" sposobu wyliczenia wartości dotacji sprzecznego zarówno z ogłoszeniem konkursowym jak i zawartą umową. Uzasadnianie tego faktu przez pryzmat liczby uczestników, którzy otrzymali wsparcie podczas danej usługi i utrwaloną praktykę innych podmiotów nie może być uznane przez organ I instancji. Organ zwrócił uwagę, że gdyby przyjąć sposób wyliczenia proponowany przez stronę skarżącą to wówczas przy zrealizowaniu założonych średnio 750 godzin usług w skali miesiąca, następnie przemnożeniu ich przez liczbę uczestników, która nie była pewna, to wówczas zarówno warunki konkursu jak i umowa nie zawierałaby wystarczających środków finansowych na sfinansowanie zrealizowanej liczby usług. Zleceniodawca nie byłby w stanie pokryć wartości realizowanych usług za dany rok, umowa nie miałaby pokrycia finansowego. Zleceniobiorca nie może obecnie powoływać się na prowadzoną w sądzie cywilnym sprawę co do sposobu wyliczenia dotacji za usługi grupowe, jest to bez znaczenia w świetle ogłoszenia konkursowego i zawartej umowy, w których wysokość środków finansowych odpowiada iloczynowi liczby usług i ich wartości, wyliczenia rozszerzone o niepewną liczbę uczestników z góry wskazywałyby na brak zabezpieczenia finansowego zleconego zadania. W ocenie organu brak tym samym przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego. Zaliczenie na poczet zrealizowanych zajęć grupowych niewydatkowanej kwoty dotacji stanowiłoby naruszenie zasad uregulowanych w tych dwóch dokumentach. Wskazano, iż na kwotę 114 160,16 zł dotacji pobranej w nadmiernej wysokości składają się wydatki wykazane w wyższej niż niezbędna na finansowanie dotowanego zadania z uwagi na uznanie za niekwalifikowalne: 410,49 godz. usług wynikające z protokołu nr SW.0811.13.2020.MP (410,49 x 40 zł = 16 419,60) 670,78 godz. usług zgodnie z protokołem SW.0811.13.2020.MP. W protokole zaistniała oczywista omyłka rachunkowa, gdyż iloczyn liczby godzin 670,78 oraz kwoty 42 zł daje liczbę 28 172,76 zł. -1244,12 godz. usług zgodnie z protokołem SW.0811.26.2021.MP (1244,12x42 zł=52 253,04 zł) 797 godz. usług zgodnie z protokołem SW.0811.26.2021.MP w tym opisanym stanie faktycznym do zwrotu pozostaje różnica pomiędzy kwotą przekazaną a należną w wyniku uznania za kwalifikowalne 2 629,21 godz. usług po 44 zł tj. 132 000 - 115 685,24 - 16 314,76 zł. 1000 zł z tytułu nieuznania należności wynikającej z faktury nr [...] z 31.01.2021 r. zgodnie z protokołem SW.0811.26.2021.MP. Organ uznał ten fakt, gdyż zgodnie z informacją zawartą w wykazie zmian do protokołu SW.0811.26.2021.MP opis merytoryczny faktury wskazuje, że wydatek rozliczony już został na postawie faktury nr [...]. Jak wskazał organ, podnoszone we wskazanych w uzasadnieniu pismach strony skarżącej zastrzeżenia, że poza tymi godzinami wykonane usługi winny być uznane, stoją w sprzeczności z treścią oferty. Natomiast poza wskazane normy czasowe uznawany był dojazd Specjalisty do/z miejsca świadczenia usługi, co jest zasadne, gdyż nie wymagało obecności uczestnika i wynikało z ogłoszenia konkursowego. Wykazywany dodatkowy czas pracy na dojazd czy uzupełnianie kart Uczestników nie może być uznany za kwalifikowalny. Organ nie kwestionuje wykonanej usługi tylko zaliczanie dodatkowego czasu na uzupełnianie kart przez specjalistów i dojazd, gdy usługi realizowane były bezpośrednio po sobie lub gdy wykraczały poza wskazany 12 godziny czas ich realizacji. Organ nie podzielił również zastrzeżeń dotyczących wykładni pojęcia "bezpośrednio" w działaniach "na rzecz rodziny" - jego zdaniem wbrew twierdzeniom P. nie zasługują na uwzględnienie słowo "bezpośrednio" nie może oznaczać na rzecz rodziny, gdyż przeczy to istocie usługi, która wymaga kontaktu z Rodziną. Wskazano również, iż w przypadku braku kwalifikacji usług, wykonanych przez kilku specjalistów, podnoszony przez P. tylko jako niedociągnięcie w prowadzonej dokumentacji brak podpisów innych specjalistów stanowiących dowód na to, że dana usługa się odbyła nie może być uwzględnione, samo oświadczenia P. o wykonaniu usługi bez przedłożenia dowodu na jej wykonanie zdaniem organu nie zasługuje na uwzględnienie. Podtrzymano również stanowisko co do zasadności zakwestionowania prawidłowości wydatkowania dotacji w sytuacji ustalenia podwójnego finansowania działań. Następnie wskazano, iż decyzja określająca kwotę dotacji do zwrotu opiera się na dowodach potwierdzających realizację zadania, które powinien dostarczyć podmiot korzystający z dotacji. Brak dowodów skutkuje brakiem uznania wykonania zadania. Obowiązkiem realizującego zadanie publiczne jest przedstawianie na wezwanie dokumentów potwierdzających poniesione koszty realizacji zadania publicznego. Wydatkowanie środków publicznych musi być rzetelne i pewne. Wskazano przy tym, iż wykazy zmian do obu protokołów jak wskazano we wcześniejszej treści uzasadnienia wskazują na częściowe uwzględnienie złożonych dokumentów finansowych, a tym samym na skrupulatną analizę przedstawionych dowodów. Organ stwierdził także, iż stwierdzone nieprawidłowości w realizacji zadania znajdują potwierdzenie w protokołach i załącznikach do nich, tym samym powoływanie się przez P. na fakt, że nie są bezpośrednio ujęte w protokole nie jest słuszne. Ponadto stwierdzono, iż zarzut braku rozpatrzenia ponoszonych kosztów realizacji zadania pod kątem ich celowości nie jest słuszny, gdyż nie każdy wydatek można uznać za celowy mimo zaspokojenia potrzeb beneficjenta, jeżeli nie był on zgodny z zakresem rzeczowym zadania (który wynika z umowy). Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołała się strona skarżąca zaskarżając decyzję w całości. Decyzji zarzucono: I. naruszenie przepisów postępowania w zakresie wymagającym wyjaśnienia okoliczności sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia w postaci: - rażącego naruszenia art. 7 w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. polegającego na ustaleniu okoliczności faktycznych w oparciu o dokumenty w postaci stanowisk odwołującego oraz stanowisk jednostki organizacyjnej Gminy Miejskiej Kraków - Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie - w postaci jej wystąpień pokontrolnych, które to dokumenty nie mają waloru dowodowego na okoliczności, na które zostały one przeprowadzone, i jako takie nie stanowią w stosunku do tych okoliczności dowodu w rozumieniu art. 75 § 1 k.p.a., rażącego naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a. polegającego na wydaniu rozstrzygnięcia z naruszeniem zasady bezpośredniości poprzez: - oparcie zaskarżonej decyzji wyłącznie na dowodach pośrednich w postaci protokołów pokontrolnych wykonania umowy przez odwołującego, sporządzonych poza tokiem postępowania administracyjnego przez jednostkę organizacyjną Gminy Miejskiej Kraków - Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie - nie stanowiących protokołów w rozumieniu art. 67 § 1 k.p.a., - zaniechaniu przeprowadzenia przez organ pierwszej instancji jakichkolwiek dowodów bezpośrednich na okoliczności faktyczne wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a w szczególności z dokumentów finansowych i rozliczeniowych wytworzonych w związku z realizacją zadania publicznego przez odwołującego oraz z zeznań uczestników realizowanego zadania i osób świadczących usługi wsparcia w wykonaniu umowy, - rażącego naruszenia art. 7, 77 § 1 i 107 § 3, a w konsekwencji art. 8 § 1 k.p.a. poprzez niedokonanie własnych ustaleń faktycznych w przedmiocie ewentualnego niewykorzystania dotacji przez odwołującego, wykorzystania jej niezgodnie z przeznaczeniem lub przyznania dotacji w nadmiernej wysokości i oparcie stanu faktycznego wyłącznie na stanowisku stanowisk jednostki organizacyjnej Gminy Miejskiej Kraków - Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie, czym w konsekwencji naruszył zasadę zaufania jednostki do władzy publicznej poprzez wydanie rozstrzygnięcia w sposób stronniczy i z naruszeniem zasady równego traktowania; II. naruszenie przepisów postępowania w postaci: - naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęcie, że to na odwołującym - jako beneficjencie udzielonej dotacji - spoczywa obowiązek dowodzenia w toku postępowania administracyjnego o stwierdzenie wykorzystania udzielonej dotacji niezgodnie z przeznaczeniem lub pobranej w nadmiernej wysokości - w sytuacji, gdy prawidłowa wykładnia ww. przepisów winna prowadzić do stwierdzenia, że to na organie administracji publicznej ciąży w każdym przypadku obowiązek wszechstronnego zgromadzenia materiału dowodowego w celu ustalenia bezspornego stanu faktycznego uzasadniającego zastosowanie hipotezy normy prawnej, zaś na stronie przedmiotowego postępowania ciążyć może ciężar dowodowy w zakresie dowodzenia przeciwko zgromadzonym już przez organ dowodom w celu ochrony swojego interesu prawnego; - naruszenia art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne ustalenie okoliczności faktycznej polegającej na stwierdzeniu, że świadczenie przez terapeutów realizujących w imieniu odwołującego czynności na rzecz uczestników mogły być realizowane wyłącznie do godziny 20.00 także w sytuacji, gdy czynności te nie wymagały obecności uczestnika - w sytuacji, gdy zadeklarowane przez odwołującego godziny pracy prowadzonego przez niego Ośrodka dotyczyły dziennego wymiaru jego dostępności dla uczestników realizowanego zadania, nie zaś czasu, w którym pracę swą wykonywali zatrudnieni w zadaniu terapeuci, jeżeli ich praca nie wymagała zaangażowania uczestnika zadania; naruszenia prawa materialnego w postaci: - naruszenia art. 65 § 1, 2 kodeksu cywilnego, w zw. z § 3 ust. 10, 15 Umowy w zw. z ust. 8 pkt l ogłoszenia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie z dn. 10 czerwca 2019 r. w sprawie ogłoszenia otwartego konkursu na realizowanie zadania publicznego ("Ogłoszenie") poprzez błędną wykładnię ww. postanowień Umowy polegającą na uznaniu, że w przypadku realizowania zadania publicznego w formie grup edukacyjno-wspierających, o których mowa w ust. 3 pkt 4 Ogłoszenia, odwołujący uprawniony był do zaliczenia czasu prowadzenia tej formy zajęć w wysokości nominalnego czasu ich trwania, niezależnie od ilości uczestników biorących udział w zajęciach grupowych - w sytuacji, gdy prawidłowa wykładnia ww. postanowień winna prowadzić do stwierdzenia, że w przypadku realizacji zadania w formie grup edukacyjno-wspierających, o których mowa w ust. 3 pkt 4 Ogłoszenia, strona skarżąca uprawniona była do zaliczenia czasu trwania zajęć w tejże formie w pełnej jego wysokości na rzecz każdego z biorących w nich udział Uczestników, bowiem w takim samym wymiarze czasu następowało na ich rzecz świadczenie bezpośrednie, jak i w takim samym wymiarze czasu byli oni beneficjentami zajęć. Strona skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie wskazanych dowodów oraz o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W dniu 13 grudnia 2022 r. do Kolegium wpłynęło pismo strony skarżącej wraz z którym przedłożono wydruk wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie I Wydział Cywilny z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. akt [...], wydany z powództwa strony skarżącej przeciwko Gminie Miejskiej Kraków. Jak wskazał pełnomocnik, uwzględniono w całości roszczenie strony skarżącej. Jego podstawą było nienależyte wykonanie zobowiązań przez organy Gminy Miejskiej Kraków wynikających z umowy nr [...], która była podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał pełnomocnik, sąd stwierdził niezasadność zarzutów Gminy Miejskiej Kraków co do nienależytego wywiązywania się z umowy przez stronę skarżącą. Wskazano, iż po doręczeniu wyroku Stronie przez Sąd Okręgowy, w organie zostanie przedłożony niezwłocznie wyrok wraz z uzasadnieniem. W dniu 17 lipca 2023 r. strona skarżąca przedłożył odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie I Wydział Cywilny z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. akt [...] wraz z uzasadnieniem. Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym zebranym w aktach Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało treść art. 60, art. 252 ust. 1, ust. 4 i ust. 5 ustawy o finansach publicznych i wskazał, że jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca na podstawie umowy nr [...] z dnia 29 lipca 2019 r. realizowała zadanie publiczne z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej na zlecenie Gminy Miejskiej Kraków, polegające na prowadzeniu od 01.08.2019 r. do 30.04.2022 r., specjalistycznych usług wspierania rodziny, w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej. Realizatorem zadania ze strony Gminy był Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie, natomiast dysponentem środków dotacji był Wydział Polityki Społecznej i Zdrowia Urzędu Miasta Krakowa. P., zgodnie z § 2 i § 5 umowy zobowiązane było do wykorzystania dotacji zgodnie z celem, na jaki uzyskało i na warunkach określonych w umowie, w tym ofercie oraz do prowadzenia wyodrębnionej dokumentacji finansowo -księgowej i ewidencji księgowej zadania publicznego, w sposób umożliwiający identyfikację poszczególnych operacji księgowych. W ramach umowy Gmina przekazała P. na realizację zadania dotację celową w wysokości: w 2019 r. - 150 000 zł brutto, w 2020 r. - 378 000 zł brutto i w 2021 r. - 132 000 zł brutto. Zgodnie z umową realizacja zadania publicznego miała przypadać na okres od l sierpnia 2019 r. do 30 kwietnia 2022 r. Jak następnie wynika z akt sprawy, w związku ze ustaleniem, iż kwota dotacji w wysokości 97283,34 zł została pobrana w nadmiernej wysokości (w związku z realizacją w ramach umowy mniejszej liczby godzin), wezwano P. do zwrotu tej kwoty. Beneficjent odmówił jednak zwrotu, stojąc na stanowisku, iż realizator zadania nie zapewnił odpowiedniej liczby uczestników adekwatnej do zakładanych rezultatów. W związku z brakiem zwrotu żądanych środków, wniesiono o rozwiązanie umowy nr [...] z 29.07.2019 r. - co nastąpiło z dniem 18.05.2021 r. Organ wskazał, iż w okresie od 16.06.2020 r. do 7.02.2021 r. upoważnieni pracownicy MOPS przeprowadzili kontrolę doraźną realizacji zadania publicznego przez P., mającą na celu weryfikację prawidłowości danych ujętych w sprawozdaniach, obejmującą okres od 1.08.2019 r. do 31.05.2020 r., z której sporządzono protokół kontroli w dniu 25.03.2021r., nr SW.0811.13.2020.MP. Kontrolę przeprowadzano również w związku z rozwiązaniem umowy i koniecznością ustalenia skutków finansowych tego zdarzenia. Z kontroli tej, obejmującej okres od 1 sierpnia 2019 r. do 18 maja 2021 r., sporządzono w dniu 30.03.2022 r., protokół nr SW.0811.26.2021.MP. W związku z brakiem zwrotu środków na wezwanie organu, zawiadomieniem z dnia 22 października 2021 r. poinformowano stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Gminy Miejskiej Kraków w związku z realizacją przez stronę skarżącą zadania publicznego pod tytułem "Specjalistyczne usługi wspierania rodziny w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej", zleconego przez Gminę Miejską Kraków umową nr [...] z 29.07.2019 r. Podstawą ustaleń w powyższej sprawie jest zatem umowa nr [...] z dnia 29 lipca 2019 r. wraz z ofertą złożoną przez Zleceniobiorcę w dniu 1 lipca 2019 r. i ogłoszeniem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie otwartego konkursu ofert oraz naboru na członków komisji konkursowej na realizację w formie powierzenia zadania publicznego w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej w wykonaniu zarządzenia nr 94/2019 Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 10 czerwca 2019 r. (którego wydruk Kolegium dołączyło do akt sprawy), protokoły z dnia 25.03.2021r., nr SW.0811.13.2020.MP oraz z dnia 30.03.2022 r., nr SW.0811.26.2021.MP, których podstawą sporządzenia była analiza dokumentacji wydatkowania dotacji w ramach realizacji usług prowadzonych przez podmiot zadań zleconych, pt. "Specjalistycznych usług wspierania rodziny" oraz "Usług wzmacniających i odbudowujących naturalny system wsparcia tj. rodzinę", w szczególności sprawozdań z realizacji dotacji, dokumentacji związanej z wydatkami dokonanymi z przyznanej dotacji oraz dokumentacji związanej z ewidencją godzin świadczonych usług - tj. miesięcznych harmonogramów oraz Miesięcznych Kart Usług Uczestników, w których P. ewidencjonowało zrealizowane usługi. Na podstawie powyższego należy stwierdzić, iż zasadne jest twierdzenie, iż w latach 2019-2021 określone kwoty dotacji pobranej przez stronę skarżącą należy uznać za dotację podlegającą zwrotowi, ze względu na to, iż mamy do czynienia z dotacją nadmierną, pobraną niezgodnie z przeznaczeniem i z dotacją niewykorzystaną. Zgodnie z art. 252 ust. 3 ustawy o finansach publicznych dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Akta sprawy dają podstawę do uznania, iż jako dotację pobraną w nadmiernej wysokości należy traktować kwoty: 16419,60 zł za rok 2019, 80425,80 zł za rok 2020 oraz 17314,76 zł za rok 2021 - a zatem łącznie 114160,16 zł. Na powyższą kwotę składają się wydatki wykazane w wyższej niż niezbędna na finansowanie dotowanego zadania z uwagi na uznanie za niekwalifikowalne: 410,49 godzin usług zgodnie z protokołem nr SW.0811.13.2020.MP (410,49 x 40 zł = 16419,60), 670,78 godzin usług zgodnie z protokołem SW.0811.13.2020.MP (z zastrzeżeniem, iż w protokole zaistniała oczywista omyłka rachunkowa: 670,78 x 42 zł = 28172,76 zł), 1244,12 godzin usług zgodnie z protokołem SW.0811.26.2021.MP (1244,12 x 42 zł = 52253,04 zł), 797 godzin usług zgodnie z protokołem SW.0811.26.2021.MP (do zwrotu pozostaje różnica pomiędzy kwotą przekazaną, a należną w wyniku uznania za kwalifikowalne 2629,21 godzin usług po 44 zł, co wynosi 115685,24 zł (797 x 44 = 115685,24 zł): 132000,00 zł - 115685,24 zł = 16314,76 zł), 1000 zł zgodnie z protokołem SW.0811.26.2021.MP - ze względu na nieuznanie należności wynikającej z faktury nr [...] z 31.01.2021 r. (zgodnie z informacją zawartą w wykazie zmian do protokołu SW.0811.26.2021.MP opis merytoryczny faktury wskazuje, że wydatek rozliczony już został na postawie faktury nr [...]). W uzasadnieniu zakwestionowania powyższych kwot, odnosząc się także do stanowiska strony skarżącej, Kolegium wskazało, iż podziela stanowisko organu I instancji, iż skoro usługi wspierania rodziny miały być realizowane od godz. 8.00 do 20.00 (co przyjęło w ofercie samo P.), oznacza, iż wykonywanie określonych czynności poza tymi godzinami jest sprzeczne z treścią oferty. Dodać należy, iż nie były kwestionowane czynności poza powyższymi normami czasowymi polegające na dojeździe specjalisty do miejsca świadczenia usługi, gdyż nie wymagało to obecności uczestnika i wynikało z ogłoszenia konkursowego. Natomiast wykazywany dodatkowy czas pracy na dojazd czy uzupełnianie kart Uczestników nie może być uznany za kwalifikowalny, gdyż karty uczestnika musiałyby być podpisywane in blanco lub specjalista ponownie musiałby jeździć do klienta. Z analizy dokumentacji nie wynikało, iż podpisy były składane w innym terminie, aniżeli w dniu świadczenia usług. Złożenie podpisu "in blanco" uznać należy za działanie niezgodne z umową. Zgodnie z ust. 17 pkt 9 lit. d warunków otwartego konkursu ofert MKU usług potwierdzana miała być przez dorosłego członka Rodziny wobec której były realizowane. Zatem skoro uczestnik miał potwierdzić realizację usług w dniu jej realizacji, najpóźniejszą godziną, o której dana usługa mogła zostać potwierdzona podpisem Uczestnika, była godzina 20.00. Zwrócić uwagę należy, iż nie zostało zakwestionowane samo wykonanie usługi tylko zaliczanie dodatkowego czasu na uzupełnianie kart przez specjalistów i dojazd, gdy usługi realizowane były bezpośrednio po sobie lub gdy wykraczały poza wskazany 12 godziny czas ich realizacji. Jak słusznie wskazał organ I instancji, samo wskazanie działań w usłudze w ułamkowych procentach jasno i wyraźnie wskazuje, że ich suma stanowi 100% (por. ogłoszenie konkursowe - ust. 8 warunków realizacji zadania), tym samym nieuznawany przez MOPS za kwalifikowalny dodatkowy czas pokrywających się usług jest w pełni zasadny i organ uznaje go za słuszny. Niezależnie od powyższego również stopień skomplikowania wpisów w kartach uczestników nie uzasadniał wykazywania dodatkowego czasu na ich uzupełnianie w kartach uczestników. W tym świetle żądanie zakwalifikowania jako możliwych do sfinansowania z udzielonej dotacji godzin ponad powyższy przedział godzinowy przeznaczonych na uzupełnianie dokumentacji ma znamiona arbitralności. W ślad za organem I instancji należy Kolegium powtórzyło iż dla uznania za kwalifikowalne wykonanie godzin usług znaczenie miał harmonogram pracy, gdyż zgodnie z ogłoszeniem konkursowym (warunki realizacji zadania ust. 9) za kwalifikowalne uznawane były godziny "(...) w której Zleceniobiorca pozostawał w gotowości do realizacji usługi poza siedzibą Zleceniobiorcy, a jej wykonanie nie było możliwe ze względu na nieobecność Rodziny w umówionym miejscu (...). Kolegium podzieliło również stanowisko w zakresie ścisłego rozumienia przez organ I instancji pojęcia działania "bezpośrednio na rzecz rodziny" - które wymaga kontaktu z Rodziną. Bezpośredniość zgodnie z ogłoszeniem konkursowym nie oznacza ingerencji osób trzecich na rzecz rodziny, a dotyczy zaistnienia w danym momencie pracy z rodziną, wspólnej obecności w jednym czasie tj. Uczestnika i Specjalisty, jak słusznie wskazał organ I instancji. Charakter usług i ich zakres wskazany został w ogłoszeniu konkursowym zleconego zadania (ust. 3 warunków realizacji zadania publicznego). Wymagają one bezpośredniej pracy z Uczestnikiem a nie na rzecz. Zmiana zakresu usług i powoływanie się w związku z tym na art. 10 ust. 3 pkt. 3 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej nie mają w sprawie zastosowania. Organ wskazał, że słusznie zostało zakwestionowanie ewidencjonowanie zajęć prowadzonych przez tego samego specjalistę o charakterze grupowym jako zajęć indywidualnych i grupowych w tym samym czasie w ramach dwóch zadań zleconych (tj. usług wzmacniających i usług specjalistycznych). Niewątpliwie w tym zakresie następuje podwójne finansowanie tych samych usług (mowa jest bowiem o jednych zajęciach). To samo założenie przemawiało za zakwestionowaniem sytuacji, w których stwierdzono, że w trakcie trwania danej usługi Specjalista rozpoczął świadczenie kolejnej dla innego uczestnika lub gdy stwierdzono, rozpoczęcie korzystania z kolejnej usługi u innego Specjalisty w trakcie trwania danej usługi. W ślad za organem I instancji należy wskazać, iż nie można uznać braku podpisu specjalisty za podlegający ewentualnemu uwzględnieniu brak w prowadzonej dokumentacji. Słuszne jest stwierdzenie, iż samo oświadczenia P. o wykonaniu usługi bez przedłożenia dowodu na jej wykonanie zdaniem organu nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą do uznania usług za kwalifikowalne stanowi dokumentacja Uczestników sporządzona przez specjalistów i przedstawiona do kontroli. Niedopuszczalne jest również w opinii Kolegium rozliczenie zajęć, które odbyły się w tym samym czasie w stosunku do wielu osób i prowadzone były przez tego samego Specjalistę, jako mających charakter indywidualny. Usługi świadczone przez Specjalistę w tym samym dniu, o tej samej godzinie, mają bezsprzecznie charakter grupowy. Zarzuty odwołania w tym zakresie nie znajdują uzasadnienia. Ze względu także na nieakceptowalny fakt podwójnego finansowania świadczonych usług, prawidłowo zakwestionowano środki wydatkowane na specjalistyczne usługi na rzecz dzieci uczestników, które jednocześnie korzystały ze wsparcia w ramach zadania Młodzieżowy Klub Profilaktyczny. Dzieci uczestników korzystały bowiem wówczas ze wsparcia w ramach drugiego zadania finansowanego przez Gminę Miejską Kraków. Niezależnie od powyższego słusznie realizator zadania nie uznał także za kwalifikowalne faktur wystawionych przez L. sp. z o.o. Z opisu merytorycznego na odwrocie faktur wynika, że należności za usługi świadczone w lipcu 2020 roku zostały zapłacone i rozliczone dwukrotnie, tj. w dniu 27.07.2020 r. na podstawie faktury [...] oraz w dniu 10.08.2020 r. na podstawie faktury nr [...] , a należności za usługi świadczone w styczniu 2021 roku zostały rozliczone trzykrotnie, na podstawie faktury nr [...] z dnia 31.01.2021 r. faktury [...] z dnia 26.02.2021 r. oraz faktury [...] z dnia 28.05.2021 r., przy czym P. nie przedłożyło potwierdzenia uregulowania płatności za fakturę wystawioną w dniu 31.01.2021 r. Zatem analiza dokumentów wskazuje że łączna kwota 3 000 zł wynikająca z faktury [...] (1000,00 zł z 2020 r.) oraz [...] (2000,00 zł za 2021 r.) stanowi dotację pobraną w nadmiernej wysokości i winna być zwrócona Zleceniodawcy. Zgodnie z dokumentacją sprawy za dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem przez stronę skarżącą należy rozumieć kwoty: 62,24 zł w roku 2019, 486,03 zł w roku 2020 oraz 677,56 zł w roku 2021 - a zatem łącznie 1225,83 zł. Na powyższe kwoty składają się wydatki w wysokości 62,24 zł za 2019 rok i 325,55 zł za 2020 rok, które wynikają z faktur za usługi telekomunikacyjne wystawione przez P.2 sp. z o.o.: z 8.08.2019 nr [...] na kwotę 62,24 zł, faktury z 8.01.2020 nr [...] na kwotę 112,98 zł, faktury z 8.02.2020 nr [...] na kwotę 67,93 zł, faktury z 8.03.2020 r. nr [...] na kwotę 78,06 zł, faktury z 8.04.2020 r. nr [...] na kwotę 31,09 zł oraz faktury z 8.05.2020 r. nr [...] na kwotę 35,49 zł. Organ słusznie nie uwzględnił wydatków telekomunikacyjnych w tym zakresie (por. tabela na stronie 55 protokołu kontroli SW.0811.13.2020.MP), gdyż są to kwoty poniesione tyłem kosztów niezwiązanych z realizacją zadania. Dotyczą bowiem wydatków z okresu nieobjętego umową lub stanowią odsetki od nieterminowej wpłaty. Jednocześnie nie wykazano w jaki sposób w procesie terapii wykorzystywał dodatkowe usługi przypisane do numerów: [...], zakupy [...], połączenia na nr premium i numery specjalne, nie odniesiono się również do wydatków sprzed okresu realizacji zadania, czy noty odsetkowej. Na pozostałą kwotę z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem składają się kwoty, które wynikają ze stwierdzonych nieprawidłowości za usługi telefoniczne (wydatki niezwiązane z realizacją zadania lub stanowiące odsetki od nieterminowej wpłaty): 160,48 zł za rok 2020 oraz 677,56 zł za rok 2021 rok (protokół SW.0811.26.2021.MP dotyczący kontroli w zakresie dotycząca realizacji części finansowej zadania). Na powyższe kwoty składają się należności z faktur: faktura z 8.02.2021 nr [...] na kwotę 18,08 zł, faktura z 8.08.2020 nr [...] na kwotę 58,31 zł, faktura z 8.09.2020 r. nr [...] na kwotę 26,15 zł, faktura z 8.10.2020 r. nr [...] na kwotę 21,22 zł, faktura z 8.11.2020 r. nr [...] na kwotę 22,46 zł, faktura z 8.12.2020 r. nr [...] na kwotę 32,34 zł, faktura z 8.01.2021 r. nr [...] na kwotę 114,83 zł, faktura z 8.03.2021 r. nr [...] na kwotę 28,49 zł, faktura z 8.04.2021 r. nr [...] na kwotę 43,53 zł oraz faktura z 8.05.2021 r. nr [...] na kwotę 19,99 zł. Organ wskazał, iż ze względu na to, iż faktura [...] wystawiona była za okres od 6.05.2021 r. do 5.06.2021 r., a umowa na realizację zadania obowiązywała do 18.05.2021 r., tylko część wynikającej z niej należności stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Kwota z tego tytułu wynosi 472,63 zł (w celu jej obliczenia pełnej wartości faktury odliczono kwotę 19,99 zł, dotyczącą usługi [...] - już wyżej uwzględnioną - a następnie uzyskaną wartość podzielono przez liczbę dni za jakie wystawiono fakturę i pomnożono przez liczbę dni, które nie były objęte umową [(799,54 zł - 19,99 zł) / 31 x 18 - 452,64 zł]. W świetle akt sprawy za prawidłowe należy uznać określenie jako niewykorzystanej dotacji za rok 2020 w kwocie 100103,64 zł. Należy wskazać, iż pierwotnie, kwota dotacji niewykorzystanej ustalona została w wysokości 97283,34 zł (378000,00 zł - 280716,66 zł). W wyniku korekt naniesionych przez podmiot w MKU Uczestników za grudzień 2020, w zakresie zmiany kwalifikacji usług z indywidualnych na grupowe, zmianie uległa również liczba godzin zgłoszonych przez podmiot w MKU do rozliczenia w ramach zadania w 2020 r. Tym samym należało ponownie ustalić kwotę dotacji niewykorzystanej. Jak wykazano powyżej, liczba godzin zrealizowanych wyniosła 2383,42 (a więc 9000 godzin możliwych do realizacji zgodnie z umową, pomniejszone o liczbę godzin zrealizowanych, tj. 6 616,58). Zatem kwota 100103,64 z wynika ona z ustalonej ze zweryfikowanej liczby godzin przedstawionych jako zrealizowane w tym roku przez P. - wynoszącej 6616,58. Biorąc pod uwagę koszt usługi w 2020 r. (42 zł) oraz fakt, iż w 2020 r. kwota przekazanej dotacji wyniosła 378000,00 zł, dotacja niewykorzystana wynosi 100103,64 zł (tj. 378000,00 zł - [6616,58 godziny x 42,00 zł = 277896,36]). Łącznie zatem prawidłowo uznano, iż kwota dotacji podlegającej zwrotowi wynosi 215489,63 zł. Zaskarżona decyzja zatem jest prawidłowa. Zarzuty odwołania, do których odniesiono się już częściowo powyżej, nie znajdują uzasadnienia. Odnosząc się do przedłożonego wyroku sądu Kolegium wskazało, iż nie ma on znaczenia w niniejszej sprawie. Ustalenia Sądu Okręgowego w Krakowie I Wydział Cywilny z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. akt [...] odnosiły się do roku 2019 i dotyczyły odszkodowania za nienależyte wykonanie umowy, przy czym szkodę wyceniono na kwotę odpowiadającej kwocie dotacji niewykorzystanej za ten rok, którą P. wcześniej zwróciło. Wskazać należy, iż przepisy ustawy o finansach publicznych obligują do zwrotu środków pochodzących z dotacji, które nie zostały wykorzystane. W związku z tym brak zwrotu tych środków skutkuje wydaniem decyzji administracyjnej. Niezależnie od tego, iż ustalenia faktyczne sądu nie obejmowały roku 2020, w postępowaniu administracyjnym nie można ustalać skutków ewentualnego nienależytego wykonania umowy, gdyż kwestia ta należy do ustaleń cywilnoprawnych zastrzeżonych dla sądów powszechnych. Organ wskazał, iż podstawą rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie były w szczególności ustalenia protokołów kontroli wraz z załącznikami przeprowadzonych w zakresie realizacji zadania przez stronę skarżącą, które są zasadniczym dowodem w sprawie dotyczącej zwrotu udzielonej dotacji. Ich poprawność i wiarygodność nie budzą wątpliwości Kolegium, a strona skarżąca nie wykazał, iż ustalenia z nich wynikające są bezpodstawne. Z tego względu nie jest uzasadniony zarzut, iż nie wykazano w niniejszej sprawie w postępowaniu dowodowym kwot objętych zaskarżoną decyzją. Podsumowując, należy wskazać, iż żądanie zwrotu kwoty wskazanej w sentencji decyzji jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, niewykorzystanej oraz dotacji w nadmiernej wysokości jest zasadne. Organ określił jednocześnie prawidłowo, mając na uwadze treść ustawy, termin zwrotu żądanej kwoty oraz termin naliczania i wysokość odsetek. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję skargę wniosła strona skarżąca P. w K., zaskarżają ją w całości. Strona skarżąca zarzuciła I. naruszenie przepisów postępowania w postaci: 1. naruszenia art. 7, 77 §1 i 107 § 3 k.p.a. polegającego na wydaniu rozstrzygnięcia z naruszeniem zasad gromadzenia materiału dowodowego poprzez oparcie zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy decyzji jej poprzedzającej wyłącznie na dowodach pośrednich w postaci protokołów pokontrolnych wykonania umowy przez skarżącego bez przeprowadzenia dowodu z dokumentów źródłowych stanowiących podstawę sporządzenia tychże protokołów; naruszenia art. 7, 77 §1, 80 i 107 § 3 k.p.a., a w konsekwencji art. 8 § 1 k.p.a. poprzez niedokonanie własnych ustaleń faktycznych w przedmiocie ewentualnego niewykorzystania dotacji przez stronę skarżącą, wykorzystania jej niezgodnie z przeznaczeniem lub przyznania dotacji w nadmiernej wysokości i oparcie stanu faktycznego wyłącznie na sporządzonych przez organ I instancji protokołach pokontrolnych i bez odniesienia się do zalegających w aktach sprawy zarzutów skarżącego do protokołów pokontrolnych, czym w konsekwencji organ odwoławczy naruszył zasadę zaufania jednostki do władzy publicznej poprzez wydanie rozstrzygnięcia w sposób stronniczy i z naruszeniem zasady równego traktowania; naruszenia art. 7, 77 § 1 i 107 §3 k.p.a. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w zakresie w jakim organ odwoławczy oraz organ I instancji oparły swoje rozstrzygnięcia na protokole kontroli z dn. 8 grudnia 2021 r. i nakazały zwrot dotacji należnej między innymi za realizację zadania w maju 2020 r. w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola nie objęła merytorycznej oceny realizacji zadania w maju 2020 r.; naruszenia art. 7, 77 §1 i 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne ustalenie okoliczności faktycznej polegającej na stwierdzeniu, że świadczenie przez terapeutów realizujących w imieniu skarżącego czynności na rzecz uczestników mogły być realizowane wyłącznie do godziny 20.00 także w sytuacji, gdy czynności te nie wymagały obecności uczestnika w sytuacji, gdy zadeklarowane przez skarżącego godziny pracy prowadzonego przez niego Ośrodka dotyczyły dziennego wymiaru jego dostępności dla uczestników realizowanego zadania, nie zaś czasu, w którym pracę swą wykonywali zatrudnieni w zadaniu terapeuci, jeżeli ich praca nie wymagała zaangażowania uczestnika zadania; II. naruszenia prawa materialnego w postaci: 1. naruszenia art. 65 § 1, 2 kodeksu cywilnego w zw. z § 3 ust. 10, 15 Umowy w zw. z ust. 8 pkt 1 ogłoszenia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie z dn. 10 czerwca 2019 r. w sprawie ogłoszenia otwartego konkursu na realizowanie zadania publicznego ("Ogłoszenie?) poprzez błędną wykładnię ww. postanowień Umowy polegającą na uznaniu, że w przypadku realizowania zadania publicznego w formie grup edukacyjno-wspierających, o których mowa w ust. 3 pkt 4 Ogłoszenia, skarżący uprawniony był do zaliczenia czasu prowadzenia tej formy zajęć w wysokości nominalnego czasu ich trwania, niezależnie od ilości uczestników biorących udział w zajęciach grupowych w sytuacji, gdy prawidłowa wykładnia ww. postanowień winna prowadzić do stwierdzenia, że w przypadku realizacji zadania w formie grup edukacyjno-wspierających, o których mowa w ust. 3 pkt 4 Ogłoszenia, skarżący uprawniony był do zaliczenia czasu trwania zajęć w tejże formie w pełnej jego wysokości na rzecz każdego z biorących w nich udział uczestników, bowiem w takim samym wymiarze czasu następowało na ich rzecz świadczenie bezpośrednie, jak i w takim samym wymiarze czasu byli oni beneficjentami zajęć. Strona skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie wskazanych dowodów oraz o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej; Na uzasadnienie swojego stanowiska podniosła, że toku postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie – tak pierwszoinstancyjnego, jak i odwoławczego - organy oparły rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie o sporządzone przez MOPS protokoły kontroli przeprowadzonych w trybie art. 17 o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Organ II instancji wskazał, że ww. protokoły nie były jedynymi dowodami, na których oparte zostało rozstrzygnięcie zaskarżonego aktu ("w szczególność?), jednak analiza, uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie prowadzi do odnalezienia innych dowodów, na których organ ten oparłby przedmiotową decyzję. O ile zgodzić się należy z organem odwoławczym, że protokoły w trybie art. 17 ww. ustawy stanowią istotne dowodowy w sprawach tego rodzaju, to nie sposób zaakceptować bezkrytycznego podejścia organu do ich treści i bez kontroli ich prawidłowości, rzetelności i zgodności z prawem. Organ obowiązany jest w toku fazy wyjaśniającej ustalić zarówno, czy sam dowód w postaci protokołu z kontroli został sporządzony zgodnie z przepisami prawa, jak i czy dowód ten w taki sposób powstał, a zatem czy kontrola - którą protokół podsumowuje i streszcza - została przeprowadzona w sposób merytoryczny, kompletny, prawidłowy, a jej wnioski zostały prawidłowo odzwierciedlone w treści samego protokołu. Strona skarżąca zarzuciła, że, ani organ odwoławczy, ani organ pierwszej instancji nie miał żadnej bezpośredniej styczności z dokumentami źródłowymi, na podstawie których rzekomo sporządzono dowody w postaci protokołów kontroli. Organ pierwszej instancji dokonał ustalenia stanu faktycznego z pominięciem istniejących i dostępnych dla niego dowodów pierwotnych, poprzestając wyłącznie na zapoznaniu się z oceną takich dowodów pierwotnych dokonaną przez MOPS, zaś organ odwoławczy takie zachowanie - błędne i sprzeczne z zasadami gromadzenia i oceny materiału dowodowego - powielił. Zarzuciła także, że pomimo wyżej zakreślonych obowiązków organów odwoławczych, organ ten nie tylko nie poczynił takich własnych ustaleń w zakresie ciążącej na nim zasady ponownego rozpoznania sprawy, ale także w tym zakresie powielił naruszenie procesowe organu pierwszej instancji. Naruszenia te są na tyle istotne, że na aktualnym etapie muszą skutkować stwierdzeniem, że dowody, które stanowiły wyłączną podstawę wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, nie mają żadnej mocy dowodowej, gdyż organ zaniechał ustalenia, czy zostały one sporządzone w sposób zgodny z prawem. W ocenie strony skarżącej organ odwoławczy w żadnej mierze nie odniósł się do pisemnych zastrzeżeń składanych w toku postępowań kontrolnych i w odniesieniu do wszystkich protokołów sporządzonych w związku z kontrolą wykonywania zadania publicznego powierzonego na podstawie Umowy. Zgłaszane przez stronę skarżącą zastrzeżenia przedstawiały na bieżąco, po zakończeniu kontroli, uwagi podmiotu kontrolowanego w stosunku do ustaleń pokontrolnych i jako takie zakreślały ramy kontroli jaką powinny przeprowadzić organy obydwu instancji w celu ustalenia prawidłowości lub nieprawidłowości w wydatkowaniu przyznanych dotacji. Zdaniem strony skarżącej w niniejszej sprawie - jak wynika z analizy uzasadnienia zaskarżonej decyzji - organ odwoławczy w sposób wybiórczy zgromadził materiał dowodowy powstały w toku przeprowadzonych postępowań kontrolnych prawidłowości wykonywania przez skarżącego powierzonego mu zadania publicznego. Wybiórczość ta polegała na oparciu rozstrzygnięcia wyłącznie na protokołach pokontrolnych przy jednoczesnym pominięciu istniejących dowodów w postaci zgłoszonych przez skarżącego zastrzeżeń. Organ ten jednak nie poprzestał li wyłącznie na ich pominięciu, lecz nie przeprowadzając z nich dowodu wyprowadził w stosunku do skarżącego zarzut niewykazania niezasadności twierdzeń pokontrolnych MOPS. W ocenie strony skarżącej analiza protokołu oraz dokumentów źródłowych skontrolowanych w trakcie ww. kontroli z którymi organ odwoławczy się nota bene nie zapoznał - prowadzi do jednoznacznego wniosku, że MOPS dokonując kontroli nie zbadał realizowania przez skarżącego zadania i sposobu wydatkowania dotacji w okresie od 1 do 31 maja 2020 r. Niezbadanie przedmiotowego okresu wynika z faktu, że okres ten był objęty już uprzednią kontrolą MOPS prowadzoną do znaku SW.0811.13.2020, która obejmowała okres od l sierpnia 2019 r. do 31 maja 2020 r. Obydwie powyższe kontrole zostały przeprowadzone na tej samej podstawie prawnej, w tym samym trybie i miały tożsamy przedmiot. W trakcie pierwszej kontroli organ kontrolujący z nieznanych stronie skarżącej powodów nie zbadał dokumentów źródłowych dotyczących realizowania zadania przez skarżącego w maju 2020 r. Pomimo tego zaniedbania, organ kontrolę zakończył sporządzając stosowny protokół obejmujący swoim zakresem także maj 2020 r. Po wszczęciu ponownej kontroli, obejmującej ww. okres, która prowadzona była do znaku SW.0811.26.2021.MP strona skarżąca odmówiła ponownego udostępnienia dokumentów źródłowych za uprzednio skontrolowany i zamknięty okres realizowania zadania. Odmowa wynikała z faktu, że realizacja zadania w maju 2020 r. była już przedmiotem tożsamej zakresowe kontroli, a podwójne kontrolowanie tego samego okresu realizacji zadania pod kątem tych samych kryteriów kontroli jest niedopuszczalne. Skoro bowiem na moment pierwszej z kontroli, okres nią objęty był już zamknięty w ten sposób, że skarżący zrealizował w nim już powierzone mu usługi, otrzymał dotację i dokonał jej wydatkowania i rozliczenia, to pierwsza z kontroli obejmująca ten okres i wnioski z niej płynące mają charakter definitywny. Wskutek powyższych okoliczności, żadna z ww. kontroli przeprowadzonych przez MOPS nie objęła merytorycznego zbadania prawidłowości wykonywania zadania i wydatkowania przez skarżącego dotacji za okres od 1 do 31 maja 2020 r. pomimo, że kontrola za ten okres została przeprowadzona i zakończona. Okoliczności powyższe nie zostały ustalone zatem tak w toku postępowania kontrolnego, jak i w toku obydwu instancji jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego. Zaniechanie to nie przeszkodziło jednak organom obydwu instancji ustalić obowiązek zwrotu dotacji także za ww. miesięczny okres, a pomimo nieustalenia jakichkolwiek okoliczności co do wymiaru świadczenia usług wsparcia przez stronę skarżącą, należnej za ten okres dotacji oraz sposobu wydatkowania przyznanej dotacji. Zdaniem strony skarżącej w świetle powyższego należy uznać, że postępowanie dowodowe prowadzone przez organy obydwu instancji miało charakter całkowicie dowolny w sytuacji, gdy orzeczono obowiązek zwrotu dotacji za dany okres realizacji zadania w oparciu o protokół kontroli, który nie zawiera żadnych wniosków co do fragmentu tego okresu. Postępowanie organów i wydane w sprawie rozstrzygnięcia należy uznać za bezpodstawne w zakresie w jakim na okoliczności realizowania zadania w maju 2020 r., które miało następczy wpływ na rozliczanie dotacji w okresie późniejszym, nie został przeprowadzony żaden dowód. Wymiar dziennego czasu pracy Ośrodka miał więc charakter minimalny, nie zaś jak to próbuje prezentować organ charakter sztywny. Wynika to już z samej okoliczności, że został on wskazany w ofercie w celu zapewnienia, że wymiar czasu pracy jego Ośrodka umożliwi należyte wykonanie jego zobowiązania na podstawie Umowy. Trudno bowiem sobie wyobrazić, aby wolą MOPS i Gminy Miejskiej Kraków był krótki czas pracy strony skarżącej ze szkodą dla uczestników realizowanego zadania. Nie zasługują na uwzględnienie twierdzenia organów, że strona skarżąca - a konkretnie jej pracownicy, zleceniobiorcy i wolontariusze - nie mogli w sposób faktyczny wykonywać czynności na rzecz uczestników po godz. 20.00, gdyż miejsce, w którym miały być one wykonywane było po tej godzinie nieczynne. Jest to twierdzenie, które jest sprzeczne nawet nie tylko z doświadczeniem życiowym przeciętnego człowieka, ale nawet notoryjnością powszechną. Oczywistym wydaje się bowiem, że tak jak psychoterapeuta, czy lekarz nie tworzy lub nie uzupełnia in situ w jego obecności dokumentacji medycznej czy historii choroby w czasie, gdy udziela świadczeń medycznych, tak osoby udzielające świadczeń wspierających na rzecz uczestników nie dokonywały tego podczas udzielania tego wsparcia. Byłoby to zarówno niemożliwe fizycznie, nieefektywne dla uczestnika, jak i przedwczesne, bo przed zakończeniem danej jednostki usługi wsparcia. Z tego względu, osoby świadczące usługi wsparcia dokonywały odpowiednich uzupełnień dokumentacji po zakończeniu świadczenia usług wsparcia, w tym, w przypadku dużego natężenia usług w danym dniu, po godzinie 20.00. Niezależnie od tego, że zdaniem skarżącego określone godziny świadczenia usług miały wyłącznie charakter minimalny w ten sposób, że skarżący mógłby świadczyć usługi wsparcia bezpośrednio na rzecz uczestnika także po tych godzinach, jeżeli byłoby to konieczne lub wskazane w sytuacji danego uczestnika, to jak wskazała strona skarżąca podkreślenia wymaga, że dokonywane w spornych godzinach czynności odbywały się bez obecności uczestnika. Z tego względu nie sposób zrozumieć z jakich względów wykonywanie wyżej opisanych czynności miałoby być niemożliwe po godzinie, w których usługi były świadczone bezpośrednio na rzecz uczestników. Nie sposób nie tylko zrozumieć, ale także odnaleźć ku temu podstawę normatywną lub Umowną, w jaki sposób uczestnik miałby potwierdzać swoim podpisem na Karcie Uczestnictwa sporządzenie takiej dokumentacji w sytuacji, gdy nie był on zapoznawany z treścią tej dokumentacji, jak i w sytuacji, gdy zgodnie z Umową taki obowiązek potwierdzenia dotyczył wyłącznie bezpośrednio świadczonej na rzecz uczestnika usługi wsparcia, nie zaś czynności z usługami tymi związanymi, lecz dokonywanymi pod jego nieobecność. Niemożliwym było bowiem wymaganie, aby uczestnik albo poświadczał okoliczność mu nieznaną - bo przyszłą w momencie składania podpisu, który następował po zakończeniu otrzymywania usługi wsparcia - albo, aby uczestnik czekał po zakończonych zajęciach aż zostanie uzupełniona jego dokumentacja. Strona skarżąca podkreśliła, że MOPS - za którym twierdzenia przyjmują organy obydwu instancji - nie kwestionuje, że strona skarżąca prowadziła dokumentacje uczestników w sposób zgodny z Umową, lecz kwestionuje wyłącznie okoliczność, że niemożliwym było jej uzupełnienie po godzinie 20.00, bo zadeklarowano krótsze godziny pracy. Skoro zatem zaliczeniu do wymiaru czasu świadczenia usług podlega czas poświęcony bezpośrednio na rzecz uczestnika z danej rodziny to, takim czasem pracy będzie czas poświęcony na rzecz tego, a nie innego uczestnika, ale niekoniecznie tylko na jego indywidualną, odrębną rzecz. Zgodnie z dyspozycją wyżej wspomnianego postanowienia ust. 8 pkt 1 Ogłoszenia, strona skarżąca nie tylko była uprawniona, ale także zobowiązana, do zaliczania do czasu wykonywania usługi czasu bezpośredniej, nie zaś indywidualnej, pracy z rodziną w którejkolwiek z form wsparcia określonej w ust. 3 Ogłoszenia, a zatem także w ramach wsparcia grupowego. Mając zatem na uwadze, wyżej wspomniany, brak odrębnej regulacji dotyczącej ustalania czasu świadczenia usług w ramach grupowych form wsparcia, skarżący winien, co też czynił, zaliczać czas świadczenia usługi osobno dla członka każdej z rodzin, który partycypował w danych zajęciach grupowych, w pełnym, nominalnym wymiarze jej trwania, gdyż w każdym takim przypadku spełniona była przesłanka bezpośredniości świadczenia usługi na rzecz danej rodziny, o której mowa w ust. 8 pkt 1 Ogłoszenia. Twierdzenia organu jakoby strona skarżąca mogła zaliczać jako czas świadczenia usług wyłącznie nominalny czas trwania usługi wsparcia prowadzonej jako grupa edukacyjno-wspierająca, niezależnie od ilości uczestników biorących w nich udział, nie znajduje oparcia w treści normatywnej stosunku prawnego łączącego strony Umowy. Urnowa przewidywała maksymalny średniomiesięczny wymiar świadczenia usług na rzecz każdej z rodzin, który to wymiar świadczonych usług miał przekładać się na możliwość osiągnięcia wymiernych rezultatów w zakresie funkcjonowania rodzin. Skoro zatem uczestnik pochodzący z jednej rodziny otrzymał usługę wsparcia w ramach grupowej formy jej świadczenia, w przykładowym wymiarze jednej godziny, to otrzymał to świadczenie w pełnym wymiarze zmierzającym do osiągnięcia rezultatów wsparcia, nie zaś w wymiarze proporcjonalnym do ilości uczestników biorących udział w danej formie w danym dniu, a cały czas trwania danej usługi grupowej spełniał w stosunku do niego przesłankę bezpośredniości, o której mowa w ust. 8 pkt 1 Ogłoszenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. Zdaniem Sądu skarga nie jest uzasadniona. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły: art. 60, art. 221 i art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w brzmieniu obowiązującym na datę wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 221 ustawy o finansach publicznych podmioty niezaliczane do sektora finansów publicznych i niedziałające w celu osiągnięcia zysku mogą otrzymywać z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacje celowe na cele publiczne, związane z realizacją zadań tej jednostki, a także na dofinansowanie inwestycji związanych z realizacją tych zadań. W świetle ust. 2 tego przepisu zlecenie zadania i udzielenie dotacji następują zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, a jeżeli dotyczy ono innych zadań niż określone w tej ustawie - na podstawie umowy jednostki samorządu terytorialnego z podmiotem, o którym mowa w ust. 1. Jak stanowi z kolei ust. 3 art. 221 ustawy o finansach publicznych umowa, o której mowa w ust. 2, powinna określać: 1) szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana, i termin jego wykonania; 2) wysokość dotacji udzielanej podmiotowi wykonującemu zadanie i tryb płatności; 3) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego; 4) tryb kontroli wykonywania zadania; 5) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji; 6) termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, nie dłuższy niż terminy zwrotu dotacji określone w niniejszym dziale. Z treści ust. 4 art. 221 ustawy o finansach publicznych wynika, że tryb postępowania o udzielenie dotacji na inne zadania niż określone w ustawie, o której mowa w ust. 2, sposób jej rozliczania oraz sposób kontroli wykonywania zleconego zadania określa, w drodze uchwały, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, mając na uwadze zapewnienie jawności postępowania o udzielenie dotacji i jej rozliczenia. Stosownie do treści art. 252 ust. 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania (ust. 3). Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (ust. 5). Z ust. 6 wynika, iż odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia: 1) przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem; 2) następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Do zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości jest obowiązany ten, kto tę dotację otrzymał na określone zadania i dotacji nie wykorzystał, ponieważ nie zapłacił za te zadania. Zwrotowi podlega zatem w oparciu o ten przepis jedynie nadwyżka dotacji, która przekracza kwotę dotacji wynikającą z przepisów, z treści umowy, a także przekraczająca kwotę niezbędną na dofinansowanie lub sfinansowanie dotowanego zadania. W art. 252 u.f.p. brak jest definicji legalnej "dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem". W doktrynie przyjmuje się, że jest to wydatkowanie przez beneficjenta przekazanych mu środków finansowych w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej lub w przepisach powszechnie obowiązującego prawa (zob. M. Stawiński Ustawa o finansach publicznych. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2019, komentarz do art. 252). Tym samym dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem to taka, która została wydatkowana na inne cele aniżeli te, na które została udzielona bądź nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. Jeżeli okaże się, że wydatki, na pokrycie których dotacja została przeznaczona nie wystąpiły, to także i taka dotacja nosi znamiona dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. I SA/Sz 235/18, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Po stronie beneficjenta, naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest m.in. wydatkowanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem określonym przez udzielającego dotację. Tym samym, środki z dotacji przekazane na konto beneficjenta nie uzyskują przymiotu wartości prywatnej, co stwarzałoby możliwość swobodnego nimi dysponowania. W tym kontekście niewątpliwie uprawniona jest weryfikacja dokumentacji dotyczącej wydatkowania dotacji oraz celów, na które je przeznaczono. Dlatego też, nie wystarczy, aby beneficjent wskazał, że otrzymana kwota dofinansowania została skonsumowana na realizację preferowanych przez dotującego celów. Ustawodawca sprecyzował w art. 252 ust. 6 ustawy o finansach publicznych, że odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia: 1) przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem; 2) następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Stosownie do treści art. 60 ust. 1 ustawy o finansach publicznych środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są dochody budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie o finansach publicznych. Do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 ustawy o finansach publicznych, w tym do kwot dotacji podlegających zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej, natomiast decyzję w sprawie określenia kwoty dotacji udzielonej z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, a podlegającej zwrotowi wydaje właściwy wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta albo marszałek województwa (art. 67 w związku z art. 60 pkt 1 i art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o finansach publicznych). Zgodnie bowiem z ust. 1 art. 67 ustawy o finansach publicznych "...do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 oraz z 2025 r. poz. 769) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.)". Sąd podziela ocenę Kolegium, że podniesione przez stronę skarżącą zarzuty naruszenia przepisów procesowych w zakresie zebrania materiału dowodowego, są niezasadne. Podzielić należało ocenę Kolegium, że w sposób kompleksowy przedstawiono i udokumentowano nieprawidłowości zarzucane stronie skarżącej. Nieprawdą też jest, że organ I instancji nie odnosił się do zarzutów zgłaszanych w trakcie postępowania administracyjnego przez P.. Jednym z istotniejszych zarzutów strony skarżącej była niewłaściwa wykładnia przepisów Kodeksu cywilnego oraz zapisów umowy na realizację zadania publicznego. W toku kontroli okazało się bowiem, że wykazywany przez specjalistów P. czas dzienny trwania usług wykraczał poza zadeklarowane przez podmiot godziny realizacji zadania, tj. od godz. 8.00 do 20.00. Trafnie podniosło Kolegium, że skoro sama strona skarżąca w ofercie deklarowało, że ośrodek będzie czynny w tych godzinach, a przecież usługi miały być realizowane przez podmiot w ramach działania ośrodka, to zważywszy na treść umowy na realizację zadania publicznego, zawartej między P. a dotującym, czyli Gminą Miejską Kraków - wszelkie, zmiany, uzupełnienia i oświadczenia składane w związku z realizacją umowy, wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności i mogą być dokonywane w zakresie niewpływającym na zmianę kryterium wyboru oferty Zleceniobiorcy. Rację mają więc orzekające Kolegium, że realizowanie usług w zupełnie innej formie i innych godzinach niż deklarowane w ofercie, wymagało pisemnej formy powiadomienia dotującego - zgodnie z treścią umowy dotacyjnej. Kolegium trafnie zwróciło uwagę, że oferta jest tylko formą publicznego obwieszczenia określającą podstawowe warunki realizacji zadania a nie jest źródłem prawa określającym sposób wykonywania zadania przez podmiot, który podejmie się jego realizacji. Z całą pewnością to umowa stanowi podstawowe źródło informacji, dla podmiotu, który ją zawarł, jak ma on realizować zadanie publiczne - a nie ogłoszenie o ofercie. Przekonujące są też argumenty, że stanowisko strony skarżącej dotyczące realizacji usług z udziałem uczestnika oraz bez jego udziału, ale bezpośrednio na rzecz uczestnika, jest niezgodne z warunkami umowy, skoro umowa nie przewiduje rozliczania wsparcia podejmowanego na rzecz uczestnika bez jego obecności. Słusznie podniosły organy, że takiej formy nie ma, ani w ofercie złożonej przez samo P., ani nie została przewidziana w umowie. Nie znajduje też żadnego potwierdzenia w dokumentacji sprawy - nie ma bowiem żadnego śladu materialnego, aby specjaliści wykonywali tego rodzaju działania na rzecz uczestników bez ich udziału. Zasadne jest stanowisko, że nie ma też żadnej dokumentacji potwierdzającej, aby specjaliści rzeczywiście wykonywali wsparcie, czy jakiekolwiek działania w godzinach poza 8.00 a 20.00. To samo dotyczy braków podpisów uczestników usług, które miały być wykonane, czy deklarowania czasu zajęć kolidującego z czasem trwania innych zajęć specjalisty, co powodowało podwójne finansowanie zajęć, które fizycznie nie mogły się faktycznie w tym samym czasie odbywać. Racje ma Kolegium podnosząc, że nie jest dopuszczalna, wbrew stronie skarżącej, taka wykładnia rozliczania większości zajęć, jako takich, które mają charakter indywidualny, a które były organizowane jako zajęcia grupowe. Reasumując orzekające organy bez cienia wątpliwości wykazały następujące nieprawidłowości: 1) wykazywany przez Specjalistów strony skarżącej dzienny czas trwania usług wykraczał poza deklarowany przez podmiot dzienny czas realizacji zadania tj. od 8.00 do 20.00, 2) zajęcia o charakterze grupowym ewidencjonowane były przez Specjalistów strony skarżącej jako zajęcia o charakterze indywidualnym, 3) zajęcia o charakterze grupowym realizowane były w tym samym czasie, przez tego samego Specjalistę strony skarżącej, w ramach dwóch zadań zleconych (tj. usług wzmacniających i usług specjalistycznych), co wpłynęło na podwójne finansowanie tych usług, 4) usługi świadczone w ramach usług specjalistycznych były usługami realizowanymi w ramach zadania finansowanego z innego źródła (Młodzieżowy Klub Profilaktyczny), 5) czas trwania jednych usług kolidował z czasem trwania innych, co wpłynęło na podwójne finansowanie nakładającego się na siebie czasu trwania tych usług, 6) zajęcia były niezgodne z zakresem rzeczowym zadania (np. odrabianie lekcji), 7) usługi trwały krócej niż zadeklarowano w MKU, na co wskazuje adnotacja urzędowa pracowników socjalnych z rozmów z Uczestnikami (teleporady). Na podstawie protokołów kontroli organy ustaliły łączną liczbę godzin realizacji usług, które zostały uznane za niekwalifikowalne na 1081,27 godzin w tym 410,49 godziny w 2019 r. oraz 670,78 godziny w 2020 r. (410,49 x 40 zł - 16 419,60 zł oraz 670,78 x 42 zł = 28 172,69 zł). Trafnie Kolegium uznało również za niekwalifikowalne: - faktury za najem lokalu były wystawiane niezgodnie z umową zawartą z C., - dwukrotnie rozliczono koszt najmu pomieszczeń za miesiąc grudzień 2019 r., - w korespondencji przekazanej przez Podmiot w dniu 17.03.2020 r. i 09.06.2020 (w trakcie kontroli) podano sprzeczne wyjaśnienia dotyczące użytkowania telefonów komórkowych, -w ramach przyznanej dotacji uregulowano wydatki, które nie są zawiązane z realizacją zadania, podatki -wydatek na łączną kwotę 387,79 zł w tym 62 zł za 2019 rok i 325,55 zł za 2020 rok wynikający z faktur wystawionych przez P.2 sp. z o. o. stanowi dotację wydatkowaną niezgodnie z przeznaczeniem i winien być zwrócony Zleceniodawcy. W zakresie wydatków na łączną kwotę 387,79 zł w tym 62,24 zł za 2019 rok i 325,55 zł za 2020 rok wynikające z faktur za usługi telekomunikacyjne wystawione przez P.2 sp. z o. o. wyjaśniono, iż stanowią one dotację wydatkowaną niezgodnie z przeznaczeniem jako kwoty poniesione tyłem kosztów niezwiązanych z realizacją zadania i dotyczące wydatków z okresu nieobjętego umową lub stanowią odsetki od nieterminowej wpłaty. Wykładnia art. 251 ust. 1 i ust. 4 ustawy o finansach publicznych, w szczególności interpretacja pojęcia "wykorzystania dotacji " była przedmiotem szeregu orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. NSA w wyroku z dnia 3 lipca 2014 r. sygn. akt II GSK 849/13 dokonując wykładni art. 251 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych wyjaśnił, że ogólną zasadę wykorzystania dotacji udzielonej z budżetu jednostki samorządu terytorialnego zawiera art. 251 ust. 4 ustawy o finansach publicznych, który stanowi, że wykorzystanie dotacji następuje w szczególności przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona, albo, w przypadku gdy odrębne przepisy stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach. Jednocześnie art. 251 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, zakreślając termin 31 stycznia następnego roku, w jakim podlegają zwrotowi dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego, wprowadza regułę, że dotacje powinny być wykorzystane do końca roku budżetowego (z wyjątkami wynikającymi z ustawy), którym zgodnie z art. 211 ust. 3 cytowanej ustawy jest rok kalendarzowy. NSA zauważy takżeł, że treść art. 251 ust. 4 cytowanej aktualnej ustawy jest powtórzeniem treści art. 144 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 z późn. zm.), który również stanowił, że wykorzystanie dotacji następuje w szczególności przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona, albo w przypadku gdy przepisy odrębne stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach. Zatem rozumienie pojęcia "wykorzystanie dotacji" wypracowane na podstawie ustawy o finansach publicznych z 2005 r. pozostaje aktualne na gruncie obecnej ustawy o finansach publicznych. Dlatego za zasadne należy uznać stanowisko przywołujące przy interpretacji terminu "wykorzystanie dotacji" orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wypracowanego na tle art. 144 ust. 4 ustawy o finansach publicznych z 2005 r., w tym wyroków z dnia 11 marca 2008 r., sygn. II GSK 437/07 i sygn. II GSK 440/07, z dnia 8 października 2008 r., sygn. II GSK 362/08 i z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. II GSK 706/09, w którym stwierdzono, że; "na gruncie unormowań art. 144 ust. 4 ustawy o finansach publicznych w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że powołany przepis reguluje dwie sytuacje związane z udzieleniem dotacji. Pierwsza odnosi się do dotacji uregulowanych w ustawie o finansach publicznych, druga zaś do tych, których udzielenie i rozliczenie normują przepisy odrębne. W pierwszym przypadku, jako sposób wykorzystania dotacji ustawa wskazuje zapłatę. (...) użycie określenia "w szczególności" wskazuje, że ten sposób zrealizowania dotacji nie jest jedynym możliwym. W przypadku gdy udzielenie i rozliczenie dotacji regulują przepisy szczególne, to wykorzystanie dotacji następuje przez realizację celów określonych w tych przepisach (...). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego użycie przez ustawodawcę w art. 144 ust. 4 ww. ustawy określenia "w szczególności" powoduje, że katalog objętych tym przepisem sposobów realizacji dotacji nie jest zupełny. Zatem nie jest uprawniona wykładnia pojęcia "wykorzystania dotacji" udzielonej na zrealizowanie zadania zawartego w art. 144 ust. 4 ustawy o finansach publicznych rozumianego wyłącznie w ten sposób, że wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę. Nie jest bowiem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dopuszczalna taka interpretacja przepisu art. 144 ust. 1 i 2 i ust. 4 ustawy o finansach publicznych, która przez przyjęcie, że wykorzystanie środków dotacji następuje wyłącznie przez zapłatę za zadania, prowadzi do przeciwstawienia terminów "zrealizowane zadania" i "wykorzystanie środków" przeznaczonych na wykonanie określonych umową zadań." (por. m. in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. I SA/Gd 1030/16). Wykorzystanie dotacji może więc nastąpić poprzez realizację celów określonych w przepisach odrębnych. W ocenie Sądu w toku postępowania strona skarżąca nie zdołała wykazać zasadności zarzutów. Zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych mających potwierdzać okoliczności korzystne dla strony czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, jeżeli zgromadzony i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia materiał dowodowy, przemawia za przyjęciem okoliczności przeciwnych. Protokół z kontroli jest podstawowym, fundamentalnym dowodem stwierdzonych nieprawidłowości. W trakcie zarówno postępowania kontrolnego, jak i postępowania zakończonego skarżoną decyzją, organ wyrażał swoje stanowisko. Zasadne jest stanowisko Kolegium, że mając na uwadze stan faktyczny sprawy sposób zakwalifikowania przez organ pierwszej instancji poszczególnych wydatków z dotacji był prawidłowy. Tym samym, Sąd uznał, że analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego i ocena podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów nie dają podstaw do podważenia zaskarżonej decyzji, a tym samym wskazują na niezasadność skargi. Racje ma Kolegium podnosząc, że w orzecznictwie wskazuje się, iż prowadzący działalność zobowiązany jest w toku postępowania wykazać nie tylko sam fakt poniesienia wydatku, który wydatkowany jest ze środków publicznych, ale także zasadność takiego wydatku. Dane niezbędne do oceny prawidłowości wykorzystania dotacji powinny wynikać z dokumentacji organizacyjnej, dotyczącej przebiegu procesu kształcenia, wychowania i opieki oraz finansowania jednostek. Nie doszło zatem także do naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię i zastosowanie. Organy w prawidłowy sposób dokonały wykładni pojęcia "wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem" i "niewykorzystanej" dotacji w rozumieniu art. 252 ustawy o finansach publicznych stosując właściwe prawne konsekwencje wynikające z tych regulacji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako niezasadną.