I SA/Kr 553/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Niedźwiedź po rozpoznaniu 13 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 listopada 2022r., sygn. akt I SA/Kr 635/22 przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanawia: odrzucić skargę

S.B. – nazywany dalej "Skarżącym", 4 marca 2024 r. złożył w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo, w którego treści podniósł szereg kwestii, między innymi wskazał na niewykonanie przez organ prawomocnego wyroku WSA w Krakowie z 9 listopada 2022 r. (sygn. akt I SA/Kr 635/22). W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącego do sprecyzowania treści pisma poprzez dokładne podatnie jego przedmiotu oraz wskazanie zakresu swoich żądań. W odpowiedzi na wezwanie Skarżący 7 czerwca 2024 r. złożył w biurze podawczym Sądu pismo, które rozpoczął w następujący sposób: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie niehonorowanie Waszego Wyroku z dnia 09-11-2022 r. sygn. akt I SA/Kr-635/22 przez możnych ...". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej jako "P.p.s.a.") przewidziano, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści tego przepisu wyraźnie wynika zatem, że w jego zakresie leżą jedynie kwestie dotyczące niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy I SA/Kr 635/22, WSA w Krakowie wyrokiem z 9 lipca 2022 r. rozpoznała skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Tego rodzaju rozstrzygnięcia nie mieszczą się zatem w zakresie wspomnianego przepisu ustawy. Zaznaczyć przy tym należy, że możliwości złożenia tego rodzaju skargi nie przewiduje również żaden inny przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe oznacza, że rozpoznawaną skargę należy uznać za niedopuszczalną – a co za tym idzie podlega ona odrzuceniu. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5a tego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.