I SA/Łd 34/25

Dnia 29 stycznia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. U. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 12 listopada 2024 roku Nr SKO.4101.11.24 w przedmiocie oddalenia zarzutu w przedmiocie egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę.

P. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 12 listopada 2024 roku w przedmiocie oddalenia zarzutu w przedmiocie egzekucji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę SKO w Sieradzu wskazało, że P. U. w postępowaniu przed organem I oraz II instancji nie posiadał przymiotu strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga P. U. nie mogła zostać rozpatrzona i podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny w pierwszej kolejności, przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, bada z urzędu jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie natomiast z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (H. Knysiak-Sudyka [w:] Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz. Orzecznictwo, wyd. V, Warszawa 2021, art. 50). Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Niewykazanie owego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a, jest niedopuszczalne. W świetle wskazanych regulacji prawnych o możliwości żądania wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym decyduje ustalenie istnienia związku o charakterze materialnym pomiędzy sytuacją faktyczną danego podmiotu, a normą lub normami prawa materialnego kształtującymi sprawę administracyjną. Istotą legitymacji skargowej jest bowiem uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu organu administracji publicznej przez sąd administracyjny. W przypadku skarżącego taki związek nie istnieje. Zaskarżone postanowienie wydane zostało wobec J. U., w związku z zakwestionowaniem przez nią w drodze zażalenia postanowienia Wójta Gminy K. z dnia 25 kwietnia 2024 r., oddalającego w całości zarzut w przedmiocie prowadzonej wobec podatniczki egzekucji administracyjnej. W rezultacie stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 12 listopada 2024 r. nie dotyczy P. U., który nie był stroną tego postępowania. Tym samym nie jest on uprawniony do zaskarżenia tego rozstrzygnięcia. Na marginesie zauważyć należy, że w toku postępowania P. U. wniósł również zażalenie na wydane wobec J. U. postanowienie Wójta Gminy K. z dnia 25 kwietnia 2024 r., oddalające w całości zarzut w przedmiocie prowadzonej wobec podatniczki egzekucji administracyjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu postanowieniem z 7 listopada 2024 r. stwierdziło niedopuszczalność tego środka zaskarżenia. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że omyłkowe skierowanie postanowienia (a dnia 25 kwietnia 2024 r. – przyp. Sądu) również do P. U. nie czyni go stroną przedmiotowego postępowania i tym samym do wniesienia przewidzianego w tym przypadku środka zaskarżenia. Z akt sprawy wynika, że rozstrzygnięcie to nie zostało przez P. U. zakwestionowane. Wobec powyższego skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić z powodu braku legitymacji do jej wniesienia do sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 p.p.s.a. arz