I SA/Lu 383/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Jakub Polanowski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 czerwca 2026 r., nr SKO.405.PO/888/25/26, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić S. S. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. Ł. kwotę 1 500 (tysiąc pięćset) złotych uiszczoną z tytułu wpisu od skargi.

Zarządzeniem z 12 sierpnia 2026 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 24 sierpnia 2026 r., co potwierdził on własnoręcznym podpisem na druku potwierdzenia odbioru (k. 17). Wpis od skargi uiszczono w dniu 1 września 2026 r. (k. 18). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Nie ulega wątpliwości Sądu, że skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w niniejszej sprawie w wymaganym terminie. Wpis opłacony został bowiem 1 września 2026 r., podczas gdy siedmiodniowy termin do podjęcia tej czynności upłynął dzień wcześniej – 31 sierpnia 2026 r. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu nie wywołuje skutków prawnych. Skoro skarżąca uchybiła terminowi ustawowemu do uiszczenia wpisu od skargi, czynność ta jest bezskuteczna. W tych okolicznościach Sąd zobowiązany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. O zwrocie z urzędu całości uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.