I SA/Ol 285/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 21 września 2026 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 25 maja 2026 r., nr Rep. 1630/PO/25 w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za 2022 r. postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

M. M. (dalej jako strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z 25 maja 2026 r. w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za 2022 r. Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 27 lipca 2026 r. wezwano pełnomocnika strony do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez podanie numeru PESEL skarżącego. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sądowych potwierdzenia odbioru (k. 35), korespondencja Sądu w zakresie wezwania do usunięcia dostrzeżonych braków skargi była awizowana po raz pierwszy 31 lipca 2026 r. W dniu 17 sierpnia 2026 r. wydano przesyłkę adresatowi. Strona usunęła dostrzeżone braki formalne skargi 24 sierpnia 2026 r. (data nadania stosownego pisma w placówce pocztowej – k. 37 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, szczegółowo opisanym w art. 46 p.p.s.a. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.). Nadto wyjaśnić należy, że w myśl art. 73 § 1-4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści powyżej przytoczonego przepisu wynika, że doręczenie w trybie fikcji prawnej uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty wskazanej na tym zawiadomieniu należy liczyć 14-dniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia przesyłki, która polega na przyjęciu za udowodniony fakt, że jej adresat zapoznał się z treścią przesyłki ostatniego dnia tego terminu. Zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Skarga będąca przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia zawierała braki formalne, do których usunięcia należało wezwać stronę w drodze stosownego zarządzenia. Pismo Sądu z 28 lipca 2026 r. (k. 34) dotyczące wezwania do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie w trybie fikcji prawnej doręczenia stosownie do art. 71 § 1-4 p.p.s.a. Zgodnie z informacjami zamieszczonymi na potwierdzeniu odbioru przesyłki przedmiotowa korespondencja Sądu była awizowana po raz pierwszy 31 lipca 2026 r. Uwzględniając zatem treść art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie przesyłki należało uznać za dokonane w dniu 14 sierpnia 2026 r., tj. z upływem 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia (awizo) o jej złożeniu w placówce pocztowej. Termin 7-dniowy do wykonania nałożonego na stronę obowiązku upłynął 21 sierpnia 2026 r. (piątek), który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Strona zaś została prawidłowo pouczona o skutkach nieusunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy strona uzupełniła braki formalne skargi 24 sierpnia 2026 r. (data nadania w placówce pocztowej – k. 37 akt sądowych), a więc po upływie wyznaczonego terminu. Sąd dostrzega jednocześnie, że wydanie przesyłki stronie 17 sierpnia 2026 r., a więc po upływie 14 dni, o których mowa w art. 73 p.p.s.a. było błędnym działaniem operatora pocztowego, ale w ocenie Sądu nie niwelowało skutku doręczenia. W literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Ponadto okoliczność, że wydano przesyłkę skarżącej w terminie późniejszym nie ma i nie może mieć żadnego znaczenia dla liczenia terminu według art. 73 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 6 września 2023 r., I GZ 235/23; z 27 września 2018 r., II FZ 609/18). Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest bowiem czynnością organizacyjno-techniczną, która nie ma znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie – upływ ostatniego dnia okresu (por. postanowienia NSA: z 10 sierpnia 2018 r., I FZ 211/18, z 14 sierpnia 2018 r., II FZ 423/18, z 6 września 2023 r., I GZ 235/23). Innymi słowy wydanie przesyłki stronie już po upływie 14 dni, o których mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a. niewątpliwie było błędnym działaniem operatora pocztowego. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1. sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2. sentencji znalazło swoje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Orzeczenia przywołane w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl. Natomiast w odniesieniu do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd wyjaśnia, że merytoryczne rozpoznanie wniosków zawartych w skardze jest uwarunkowane skutecznym wniesieniem skargi do Sądu. W związku z powyższym zaistnienie przesłanki do odrzucenia skargi wykluczyło w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności wstrzymania zaskarżonego aktu.