Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

I SA/Op 509/25

I SA/Op 509/25 - Postanowienie WSA w Opolu z 2025-11-17

Wynik

Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia
17 listopada 2025
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Komorowska-Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 12 maja 2025 r. Nr 1601-IEW.4269.12.2025 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego postanawia : odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu J. G. (dalej jako: strona, skarżąca) zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 12 maja 2025 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego. W piśmie tym wniosła także o zwolnienie z kosztów sądowych w całości ze względu na złą sytuację materialną. W wykonaniu zarządzenia Kierownika Sekcji Finansowej Wydziału I z 7 lipca 2025 r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez podanie numeru PESEL. W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, liczony od dnia otrzymania wezwania, jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 . Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej jako "ppsa"). Powyższe wezwanie zostało wysłane na adres podany przez skarżącą w skardze. Z dniem 28 lipca 2025 r. nastąpiło – w trybie art. 73 p.p.s.a. - skuteczne doręczenie skarżącej wezwania, co wynika z opisu umieszczonego na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu (k. 15 akt sprawy). W świetle przepisów zawartych w art. 73 p.p.s.a. w przypadku gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani doręczenie zastępcze przewidziane w art. 65-72 p.p.s.a. pismo należy złożyć na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, dokonując dwukrotnego zawiadomienia o możliwości jego odbioru m.in. poprzez umieszczenie go w oddawczej skrzynce pocztowej, a pismo uważa się za doręczone z upływem czternastego dnia licząc od dnia pierwszego zawiadomienia. W omawianym przypadku nastąpiło to z upływem 28 lipca 2025 r., gdyż, jak wynika z zapisów umieszczonych na kopercie, pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru pisma miało miejsce 14 lipca 2025 r. (drugie zaś 22 lipca 2025 r.). Zatem w przedmiotowej sprawie termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 4 sierpnia 2024 r. Postanowieniem z 14 sierpnia 2025 r. (sygn. akt I SPP/Op 67/25) przyznano skarżącej (uwzględniając jej wniosek) prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata. Pismem z 10 września 2025 r. Okręgowa Rada Adwokacka w O. poinformowała o ustanowieniu dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata R. M. O ustanowieniu pełnomocnika został poinformowany również organ odwoławczy. Do dnia wydania niniejszego postanowienia przez Sąd w przedmiotowej sprawie nie zostały podjęte jakiekolwiek czynności procesowe, ani też nie wpłynęła żadna dodatkowa korespondencja. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ppsa. Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto spełniać wymogi wskazane w pkt 1-4 tego przepisu. Jednym z tych wymogów jest, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1b ppsa, wskazanie, gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Nieusunięcie, pomimo wezwania, określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). W art. 49 § 1 ppsa ustawodawca wyraźnie zakreślił termin siedmiodniowy na uzupełnienie braków formalnych, który to termin jest terminem ustawowym, a więc nie może być przedłużony ani skrócony. Jedynie zastosowanie się przez stronę do wezwania w tym terminie sanuje braki pisma ze skutkiem od chwili jego wniesienia, a skutki wniesienia pisma powstają w chwili wniesienia pisma z brakami, a nie w chwili uzupełnienia braków. Bezskuteczny natomiast upływ terminu siedmiodniowego powoduje anulowanie wszelkich skutków, jakie zostały wywołane wniesieniem pisma procesowego do sądu. Zauważyć również należy, że ustawodawca nie przewidział żadnych prawnych możliwości uzupełnienia braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, a przepisy art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa, art. 49 § 1 ppsa. i art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie zawierają wyjątków. Tym samym w przypadku nieuzupełnienia przez stronę braku formalnego w postaci podania numeru PESEL w ww. terminie, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. (por. postanowienie NSA z 4 marca 2020 r., sygn. akt I OZ 175/20) W rozpatrywanej sprawie korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podanie numeru PESEL, została uznana za doręczoną 28 lipca 2025 r. Od tej daty rozpoczął więc swój bieg siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i upłynął bezskutecznie 4 sierpnia 2025 r. W świetle powyższych ustaleń, nie ma wątpliwości, iż skarżąca mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, nie uzupełniła braku formalnego poprzez podanie numeru PESEL. Okoliczność ta uniemożliwia natomiast nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie. W przypadku nieusunięcia braku formalnego skargi pomimo skierowanego do strony skarżącej wezwania, w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o odrzuceniu skargi. Ustawodawca nie przewidział ponadto jakichkolwiek odstępstw od reguły z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec czego niemożliwe było zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Nadto w sprawie nie złożono również wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w sentencji.

Informacje o sprawie

Data wpływu
7 lipca 2025
Symbol z opisem
6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a ustaw
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Sędziowie
Anna Komorowska-Kaczkowska /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny