I SA/Op 74/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Judecki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Beata Kozicka Asesor sądowy WSA Anna Komorowska-Kaczkowska Protokolant: Referent Dagmara Jugo po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2024 r. sprawy ze skargi K. O. na Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu w przedmiocie niewykonania wyroku sądu w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

K. O. (dalej także jako: "skarżący"), pismem z dnia 10 października 2023 r., wniósł skargę na niewykonanie przez Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu (dalej także jako: "organ") wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wydanego w dniu 6 grudnia 2022 r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Op 72/22. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 6 września 2022 r. skarżący, wystąpił do Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu, o udzielenie informacji publicznej poprzez udostępnienie obrazów wyroków nakazowych wraz z protokołem posiedzenia/notatką urzędową z posiedzenia oraz zarządzeniem o wyłożeniu wyroku nakazowego na okres 7 dni w sekretariacie Wydziału II Sądu Rejonowego w Opolu za okres: 22-26 sierpnia 2022 r., 10-18 września 2021 r., 10-18 września 2020 r., 10-18 września 2019 r. i 10-18 września 2017 r., w formie elektronicznej, na podany adres email. Skarżący, pismem z dnia 25 września 2022 r., zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu, w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wyrokiem z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22 rozpoznał skargę i, w sentencji wyroku: w pkt. 1. zobowiązał Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu do rozpoznania wniosku K. O. z dnia 6 września 2022 r., w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku; w pkt. 2. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; w pkt 3. dalej idącą skargę oddalił; w pkt. 4. zasądził od Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu na rzecz skarżącego K. O. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że odpis prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22 został doręczony organowi w dniu 17 marca 2023 r. (k. 17/1 akt admin.). Czternastodniowy termin do rozpoznania wniosku K. O. z dnia 6 września 2022 r., wyznaczony przez Sąd, upływał zatem w dniu 31 marca 2023 r. Z akt sprawy wynika też, że organ już w dniu 26 stycznia 2023 r. przesłał skarżącemu drogą elektroniczną żądaną informację w postaci wyroków nakazowych wraz z zarządzeniami, za okresy wskazane we wniosku (k. 16/1 i 16/2 akt admin.). Pismem z dnia 30 maja 2023 r. skarżący zwrócił się do organu z wezwaniem o wykonanie wyroku w związku z jego prawomocnością (k. 19/1 akt admin.), a następnie wywiódł do tutejszego Sądu, pismem z dnia 10 października 2023 r., skargę na niewykonanie przez Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22. W żądaniu skargi, jako podstawę prawną wskazał art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 50 § 1 i art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (na dzień wniesienia skargi Dz. U. z 2023 poz. 1634, z późn. zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), oraz wniósł o: 1) stwierdzenie przez Sąd, o niewykonaniu przez organ - po wcześniejszym pisemnym wezwaniu - prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22 w zakresie pkt. 1; 2) stwierdzenie obowiązku wykonania przez organ wyroku tut. Sądu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22 w zakresie pkt. 1; 3) stwierdzenie, iż bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4) wymierzenie organowi grzywny w kwocie 4 000 zł; 5) przyznanie skarżącemu od organu sumy pieniężnej w kwocie 2 000 zł; 6) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych w tym zwrotu opłaty sądowej. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że przy piśmie z dnia 26 stycznia 2023 r. organ przesłał mu: "(...) obrazy wyroków nakazowych oraz dokumenty o nazwie "wyrok nakazowy" wydane/lub wytworzone w Sądzie Rejonowym w Opolu, II Wydział Karny w okresach: 22-26 sierpnia 2022 r., 10-18 września 2021 r., 10-18 września 2020 r., 10-18 września 2019 r., 10-18 września 2017 r.", a także: "(...) obrazy notatek z posiedzenia w przedmiocie wydania wyroków nakazowych oraz zarządzeń o wyłożeniu wyroku nakazowego na okres 7 dni w sekretariacie sądu z okresów: 22-26 sierpnia 2022 r., 10-18 września 2021 r., 10-18 września 2020 r., 10-18 września 2019 r., 10-18 września 2017 r. do spraw Sądu Rejonowego w Opolu, II i VII Wydział Karny sporządzone przez sędziów z wyłączeniem sędzi L. i sędziego W.". Organ nie przesłał natomiast: "(...) protokołów/notatek urzędowych, zawierających zarządzenie o wyłożeniu projektów wyroków nakazowych oraz ich ogłoszeniu sporządzonych przez sędziów A. L. i P. W. za wskazane wyżej okresy". Zdaniem skarżącego: "(...) przesłanie notatek urzędowych/protokołów z posiedzeń dotyczy wszystkich "wyroków nakazowych" - jak to zostało określone w piśmie organu, również tych sporządzonych przez L. i W. Z niewiadomych jednak względów (...) przesyłają mu tylko część notatek urzędowych, nie rozróżniając projektów wyroków nakazowych od wyroków nakazowych". Odwołując się do wyroku WSA w Szczecinie z dnia 18 stycznia 2021 r., sygn. akt II SAB/Sz 112/20 akcentował, że: "(...) organ powinien w informacji publicznej jasno wskazać, iż przesyła obrazy wyroków nakazowych wraz z aktami promulgacji tychże orzeczeń, tj. notatkami z przebiegu posiedzenia wraz z zarządzeniem o wyłożeniu tego wyroku na okres 7 dni w sekretariacie sądu oraz projekty wyroków nakazowych, które zostały bezprawnie wprowadzone do wykonania. Tymczasem organ traktuje projekty wyroków nakazowych, które nie zostały promulgowane na równi z orzeczeniami sądowymi, dopuszczając się fałszu intelektualnego. Z informacji udzielonej przez organ jasno powinno wynikać co stanowi projekt orzeczenia, a co orzeczenie sądowe. Jeżeli zaś zdaniem organu wszystko stanowi orzeczenia sądowe to do każdego z nich powinien zostać przesłany obraz aktu promulgacyjnego - w stawianej tak tezie (choć jest ona nieprawdziwa) przyjąć należałoby, że organ udzielił informacji nie niejasnej lecz niepełnej - co również stanowi o braku wykonania prawomocnego wyroku WSA w Opolu". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśnił m.in., że po otrzymaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22, (nieprawomocnego – dopisek Sądu) dokonał zwrotu zasądzonych kosztów (18 stycznia 2022 r.), a następnie, pismem z dnia 26 stycznia 2023 r., poinformował skarżącego o przesłaniu, na jego adres email, żądanych informacji w postaci wyroków nakazowych wraz z zarządzeniami za okresy wskazane we wniosku. Wskazał też, że pismem z dnia 30 maja 2023 r., które wpłynęło do organu 16 czerwca 2023 r., skarżący wezwał organ do wykonania wyroku, nie wyjaśniając w jakim zakresie wyrok ten nie został wykonany. Pismem z 26 czerwca 2023 r. organ zwrócił się do skarżącego o wskazanie, w jakim zakresie kwestionuje rozpoznanie wniosku, zobowiązując do udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 30 maja 2023 r. bez rozpoznania. Na powyższe pismo skarżący nie udzielił odpowiedzi. Kolejnym pismem z dnia 26 lipca 2023 r., odebranym przez skarżącego 7 sierpnia 2023 r., organ poinformował skarżącego, o pozostawieniu jego pisma bez rozpoznania. Przebieg i wykonanie powyższych czynności świadczy bezspornie, że po stronie organu brak jest jakichkolwiek zaniechań, które mogłyby posłużyć za przypisanie mu brak staranności w działaniu jak i braku chęci wykonania wyroku. Organ nie zignorował orzeczenia Sądu i podjął bezzwłocznie czynności, do których został przez Sąd zobowiązany. Poinformował skarżącego, że przesyła mu dane o jakie zwracał się we wniosku z 6 września 2022 r. Ponadto, wobec zgłoszenia zastrzeżeń, co do pełnego wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22 wystąpił do skarżącego, aby ten wskazał jaką część jego wykonania kwestionuje, pouczając o skutkach nieudzielenia odpowiedzi. Skarżący nie odniósł się do tego. Został również pisemnie poinformowany o skutkach swojego zaniechania. Ze stanu faktycznego sprawy bezsprzecznie wynika, że wskazane wyżej okoliczności winny być oceniane pozytywnie na korzyść organu. W replice na odpowiedź na skargę skarżący ustosunkował się do zajętego przez organ stanowiska, dodatkowo wniósł o zobowiązanie organu do uzupełnienia akt administracyjnych albowiem nie zawierają one udzielonej skarżącemu informacji publicznej. Na wezwanie Sądu (k. 51 akt sądowych) organ pismem z dnia 13 maja 2024 r. uzupełnił akta administracyjne o udostępnioną skarżącemu informację publiczną (tj. wyroki nakazowe wraz z zarządzeniami), przesłanych skarżącemu pocztą elektroniczną w dniu 26 stycznia 2023 r. na jego adres email razem z pismem organu z dnia 26 stycznia 2023 r. (k. 54 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2). Uwzględniając skargę sąd, w myśl art. 154 § 7 p.p.s.a., może ponadto przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wyjaśnić przy tym należy, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, co wprost wynika z treści powołanego przepisu. W sprawie niniejszej skarżący, przed wniesieniem skargi do Sądu, wezwał organ pismem z dnia 30 maja 2023 r. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22. Tym samym należy przyjąć, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest dopuszczalna. Przechodząc w dalszej kolejności do meritum należy podkreślić, że przepis art. 154 p.p.s.a. jest podstawą wymierzenia grzywny organowi, który nie wykonał wyroku sądowego. Zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Przepis ten ma również zastosowanie do skargi na bezczynność, ale w tym znaczeniu, że wyznaczony przez sąd termin do załatwienia sprawy liczy się od dnia zwrotu akt nadesłanych w związku ze skargą na bezczynność. Jeżeli orzeczenie sądu zobowiązuje organ do wydania aktu w oznaczonym terminie, to zarówno niewydanie tego aktu w ogóle jak i wydanie go po tym terminie oznacza, że organ nie wykonał wyroku. Podkreślania również wymaga, że celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu, stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skarga jest środkiem ostatecznym służącym wymuszeniu na organie załatwienie sprawy - zatrzymania obstrukcji w postępowaniu. Zagwarantowanie go stronom postępowań administracyjnych, które pomimo uwzględnienia ich skarg na bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w dalszym ciągu, nie uzyskują załatwienia ich spraw uzasadnia to, że wyrok w zakresie zobowiązującym do załatwienia sprawy, pomimo swojej prawomocności, nie jest wykonalny w sposób umożliwiający wyegzekwowanie tego przez stronę postępowania. Strona nie ma bowiem innych środków prawnych służących przymuszeniu biernego organu do załatwienia jej sprawy. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz wyd. II, opubl. LEX/el 2021 oraz wyrok NSA z 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00, Lex nr 57180). Skuteczność skargi na niewykonanie wyroku zależy od tego, czy organ podjął czynności zmierzające do wykonania wyroku, bez zbędnej zwłoki (terminowo) wykonał wskazania sądu, a nie od końcowego efektu tych czynności, czyli treści rozstrzygnięcia (załatwienia) sprawy. W kontrolowanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt. II SAB/Op 72/22, w pkt. 1. sentencji zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 6 września 2022 r. w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał zakres żądanej informacji z wniosku skarżącego z dnia 6 września 2022 r., którym: "(...) wystąpił do Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu, o udzielenie informacji publicznej poprzez udostępnienie obrazów wyroków nakazowych wraz z protokołem posiedzenia/notatką urzędową z posiedzenia oraz zarządzeniem o wyłożeniu wyroku nakazowego na okres 7 dni w sekretariacie Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Opolu za okres: 22-26 sierpnia 2022 r., 10-18 września 2021 r., 10-18 września 2020 r., 10-18 września 2019 r. i 10-18 września 2017 r.". Prawomocny wyrok Sądu doręczony został organowi w dniu 17 marca 2023 r. Od tej daty rozpoczął zatem swój bieg wyznaczony wyrokiem termin w jakim wniosek skarżącego powinien być rozpatrzony. Termin ten upływał w dniu 31 marca 2023 r. Z akt przekazanych Sądowi wynika, że organ udostępnił skarżącemu żądaną informację jeszcze przed upływem tego terminu, po tym jak został doręczony organowi, w dniu 17 stycznia 2023 r., nieprawomocny odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt. II SAB/Op 72/22 (k. 11/1 i 11/2 akt admin.). Organ już w dniu 26 stycznia 2023 r. wysłał skarżącemu żądaną informację, za okresy wskazane we wniosku, pocztą elektroniczną, na jego adres email, razem z pismem organu z 26 stycznia 2023 r., [...] (k. 16/1 i 16/2 akt adm.). Na wezwanie Sądu (k. 51 akt sądowych) organ uzupełnił akta administracyjne i przedłożył w formie elektronicznej udostępnioną skarżącemu informację (k. 54 akt sądowych). Reasumując czynności udostępnienia organ dokonał zatem z zachowaniem 14 - dniowego terminu określonego w wyroku Sądu. Skarżący nie przeczy otrzymaniu tych informacji, ale podniósł, że organ nie zrealizował jego wniosku prawidłowo, albowiem przesłał tylko część notatek urzędowych/protokołów z posiedzeń nie zaś wszystkich wyroków, jak również kwestionował, że otrzymał tylko część notatek urzędowych, a winien w informacji publicznej jasno wskazać, że przesyła żądane wyroki nakazowe wraz z aktami promulgacji tych orzeczeń, tj. notatkami z przebiegu posiedzenia wraz z zarządzeniami o wyłożeniu tego wyroku na okres 7 dni w sekretariacie Sądu oraz projekty wyroków nakazowych, które zostały bezprawnie wprowadzone do wykonania. Kwestionuje kompletność przekazanych informacji, formę, merytoryczną zawartość dokumentów, czy nawet legalność sporządzonych dokumentów. Ustosunkowując się do zastrzeżeń skarżącego, w odpowiedzi na skargę, organ wyjaśnił, że pismem z dnia 26 stycznia 2023 r. poinformowano skarżącego o przesłaniu na jego adres email żądanych informacji w postaci wyroków nakazowych wraz z zarządzeniami za okresy wskazane we wniosku. Nadto wobec treści pisma skarżącego z dnia 30 maja 2023 r., stanowiącego wezwanie do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22, w którym to piśmie skarżący nie wskazał, w jakim zakresie wyrok Sądu nie został wykonany, organ zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie tej kwestii i zobowiązał do udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 30 maja 2023 r. bez rozpoznania. Na powyższe pismo skarżący nie udzielił odpowiedzi. Z powyższych względów należało uznać, że organ nie zignorował orzeczenia Sądu i podjął bezzwłocznie czynności, do których został przez Sąd zobowiązany, a w konsekwencji wykonał, przed upływem terminu, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22. Natomiast fakt niezadowolenia skarżącego z treści udostępnionej mu informacji nie daje podstaw do przyjęcia, że organ nie wykonał czegoś, do czego przedmiotowy wyrok go nie zobowiązywał. W tym zakresie Sąd w pełni podziela stanowisko zawarte w wyroku NSA z dnia 13 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2676/11, że na ocenę istnienia bezczynności organu, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu prawidłowość nowego rozstrzygnięcia, lecz tylko to, czy zostało faktycznie wydane. Niewykonanie wyroku, o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., ma miejsce także wtedy, gdy organ wprawdzie wykonał wyrok, lecz z przekroczeniem wyznaczonego terminu (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 609/23). Żadna z tych sytuacji nie miała miejsca w kontrolowanej sprawie. Podkreślić trzeba, że skoro udostępnione informacje odpowiadają zakresowi wskazanemu w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22 to ich udostępnienie skarżącemu, na adres email, w postaci wyroków nakazowych wraz z zarządzeniami za okresy wskazane we wniosku uznać należy za spełniające wymogi realizacji nałożonego na organ obowiązku udostępnienia informacji publicznej. Nie jest natomiast rzeczą sądu administracyjnego dokonywanie oceny - w granicach sprawy dotyczącej niewykonania wyroku - czy sąd rejonowy i jego organy zachowały prawo przy ich sporządzeniu w zakresie zarzucanym wyrokom nakazowym, przez skarżącego, braków i wadliwości, co do: wyłożenia, ogłoszenia, promulgacji, sposobu dokumentowania czynności, bezprawnego wprowadzenia do wykonania, czy popełnionego w nich fałszu intelektualnego. Ocena taka leży poza zakresem kontroli sądu administracyjnego i może być dokonywana ewentualnie w trybie nadzorczym wynikającym z uregulowań ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 334, ze zm.). Sąd administracyjny nie weryfikuje w takim zakresie udostępnionych danych. W zakresie swojej właściwości Sąd nie prowadzi postępowania wyjaśniającego i nie dokonuje ustaleń co do tego, czy udostępnione informacje odpowiadają rzeczywistym faktom i prawu. Ocena w tym zakresie jest niejako wtórna wobec udostępnionych informacji. Tym samym, tryb skargi na niewykonanie wyroku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest właściwy do weryfikacji udostępnionych informacji. W świetle powyższych konstatacji nie można także uznać pozostałych zarzutów skarżącego, sprowadzających się do kwestionowania efektywności podejmowanych przez organ czynności, za zasadne. W tym stanie rzeczy, w niniejszej sprawie nie miało miejsca niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 72/22, a zatem sformułowane w skardze żądania: stwierdzenia, iż bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenia organowi grzywny w kwocie 4 000 zł, czy przyznanie skarżącemu od organu sumy pieniężnej w kwocie 2 000 zł są nieuprawnione. Mając powyższe względzie na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.