I SA/Op 76/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M., V. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 października 2024 r., nr SKO.40.1897.2024.po w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2022 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić ze środków finansowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na rzecz skarżących kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych 00/100), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

W dniu 29.01.2025 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga K. M. i V. M. (dalej jako: skarżący, strony) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 października 2024 r. w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2022 r. W treści skargi skarżący poprzestali tylko na wymienieniu zaskarżonej decyzji, nie sformułowali żadnych zarzutów i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania. Ponadto w odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie. Zarządzeniem z dnia 6.03.2025 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, przez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżoną decyzją tj. wskazania zarzutów wobec wydanego rozstrzygnięcia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. wezwania został skarżącym doręczony w dniu 18.03.2025 r. (k. 19 i 20 akt sądowych). Termin do usunięcia braku formalnego upłynął w dniu 25.03.2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia ww. brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu (Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm.) [dalej: p.p.s.a.] precyzującym wymogi formalne skargi, skarga powinna wskazywać zaskarżony akt i organ administracyjny, którego zachowania dana skarga dotyczy. Ponadto, zgodnie z pkt 3 cyt. przepisu, powinna określać naruszenie prawa lub interesu prawnego, które to wymaganie ma charakter uniwersalny w tym sensie, że dotyczy wszystkich skarg bez względu na to, kto jest ich autorem. Wymóg ten zachowuje zatem aktualność zarówno w stosunku do skarg, które zostały sporządzone przez profesjonalistę o wykształceniu prawniczym, jak też w stosunku do skarg, których autorzy wiedzy prawniczej nie posiadają (zob. postanowienie NSA z dnia 30.09.2011 r., sygn. akt II FSK 1944/11). W treści przedmiotowej skargi skarżący poprzestali tylko na wymienieniu zaskarżonej decyzji, nie sformułowali żadnych zarzutów, nie spełnili wymogu z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., tj. wskazanie naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżącego. W świetle art. 57 § 1 pkt 3 w/w ustawy przez określenie "naruszenie prawa" bądź też "naruszenie interesu prawnego" należy rozumieć podanie przez strony przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do Sądu. Przepis ten nie formułuje obowiązku przedstawiania w skardze wyczerpującej argumentacji prawnej lub wskazywania konkretnej normy prawnej, która miała zostać naruszona. Wystarczy by skarżący wyjaśnili – nawet w bardzo ogólny sposób – na czym w ich ocenie polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Treść skargi nie pozwala na odtworzenie zarzutów, jakie skarżący podnoszą przeciwko zaskarżonej decyzji. Strony nie sformułowały żadnych zarzutów pod adresem organu administracyjnego ani żadnej, choćby lakonicznej wypowiedzi, z której wynikałoby z jakiego powodu zaskarżyli ww. decyzję i w czym upatrują naruszenia prawa. Odpis wezwania do uzupełnienia omawianego braku formalnego skargi został skarżącym doręczony w dniu 18.03.2025 r. (k. 19 i 20 akt sądowych). Termin do usunięcia braku formalnego upłynął w dniu 25.03.2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia ww. brak formalny skargi nie został uzupełniony. Z tego względu w sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., według którego Sąd odrzuca skargę, gdy jej brak formalny nie został usunięty w wyznaczonym terminie. Ponadto, w myśl art. 53 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Według art. 54 § 1 p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wniesienie skargi w terminie stanowi zatem podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Jest to również termin prekluzyjny w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W analizowanej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Opolu, została doręczona V. M. w dniu 2.12.2024 r., a K. M. w dniu 3.12.2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zatem termin do złożenia skargi upływał odpowiednio w dniu 1 stycznia 2025 r. oraz w dniu 2 stycznia 2025 r. Dzień 1 stycznia 2025 r. był dniem wolnym od pracy (święto Nowego Roku), a stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tym samym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi przez V. M. był również dzień 2 stycznia 2025 r. Skarga strony do sądu administracyjnego została złożona za pośrednictwem organu, pocztą tradycyjną – listem poleconym w dniu 3 stycznia 2025 r. (data stempla pocztowego - k. 4 akt sądowych). Ze wskazanych wyżej okoliczności wynika, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kwoty wpisu (200 zł) Sąd wydał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.