I SA/Rz 143/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 30 grudnia 2025 r., nr 1801-IOV-2.4103.88.2025 w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za marzec i czerwiec 2023r. postanawia zawiesić postępowanie sądowe.

Decyzją z 30 grudnia 2025 r., 1801-IOV-2.4103.88.2025, Dyrektor IAS w Rzeszowie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z 4 września 2025 r., 1804-SPV.4103.53.2025, określającą S.S. (dalej: skarżący) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za marzec i czerwiec 2023 r. W skardze na powyższą decyzję skarżący zarzucił naruszenie: - art. 145 § 2 oraz art. 144 § 5 w zw. z art. 138c § 1 i art. 144 § 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.; dalej: o.p.) w zw. z art. 147 ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1045 ze zm., dalej: u.d.e.) - przez ich błędne niezastosowanie i doręczenie decyzji na niewłaściwy adres (tzn. na konto w e- Urzędzie Skarbowym zamiast na wskazany przez pełnomocnika adres do doręczeń ePUAP), przez co nie weszła ona do obrotu prawnego. W piśmie procesowym z 7 maja 2026r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania do czasu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w sprawie wynikającej z postanowienia NSA z 16 marca 2026r. sygn. I FSK 1307/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W niniejszej sprawie, podobnie jak w sprawie o sygn. akt I FSK 1307/25, wątpliwości dotyczą kolizji skuteczności doręczeń elektronicznych dokonywanych za pośrednictwem platform ePUAP i e-Urząd Skarbowy oraz samej dopuszczalności doręczania korespondencji pełnomocnikowi strony w postępowaniu podatkowym za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy, zgodnie z art. 35b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r., poz. 1131). n W związku z występującymi w orzecznictwie i praktyce organów podatkowych rozbieżnościami, postanowieniem z 16 marca 2026 r. skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I FSK 1307/25 przedstawił składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne dotyczące skutków wyrażenia przez profesjonalnego pełnomocnika zgody na doręczanie korespondencji za pośrednictwem platformy e- Urząd Skarbowy dla wcześniej wskazanego w postępowaniu podatkowym adresu elektronicznego do doręczeń. W dniu 8 czerwca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów nie podjął wprawdzie uchwały w sprawie przedstawionego zagadnienia prawnego, lecz przejął ww. sprawę do rozpoznania. Oznacza to, że kwestia prawna będąca przedmiotem przedstawionego zagadnienia nadal pozostaje nierozstrzygnięta, natomiast przyszłe orzeczenie wydane w sprawie I FSK 1307/25 będzie miało istotne znaczenie dla oceny prawidłowości doręczeń elektronicznych dokonywanych przez organy Krajowej Administracji Skarbowej oraz dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. : Sąd miał również na względzie, że w sprawach tego samego skarżącego, dotyczących zobowiązań w podatku od osób fizycznych, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem wydanym pod sygn. akt II FSK 589/26, jak również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem wydanym pod sygn. akt I SA/Rz 115/26, zawiesiły postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego będącego przedmiotem sprawy I FSK 1307/25. Przemawia za tym zatem konieczność zachowania jednolitości orzecznictwa oraz względy ekonomiki procesowej, co uzasadnia przyjęcie analogicznego rozwiązania także w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu zagadnienie prawne będące przedmiotem rozpoznania w sprawie I FSK 1307/25 pozostaje w bezpośrednim związku z kwestiami podniesionymi w niniejszej skardze, a wynik tego postępowania będzie miał istotny wpływ na ocenę skuteczności doręczeń stanowiących podstawę rozstrzygnięcia. Zachodzi zatem przesłanka uprawniająca Sąd do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I FSK 1307/25.