I SA/Rz 506/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. B. i M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia z 18 sierpnia 2025 r. nr SKO.4140.226.900.2025 w przedmiocie zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i od nieruchomości za 2021 rok - postanawia - odrzucić skargę J. B.

I SA/Rz 506/25 Uzasadnienie Do tut. Sądu wpłynęła skarga na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z 18 sierpnia 2025 r. w przedmiocie zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i od nieruchomości za 2021 rok. Jako strona skarżąca zostały wskazane J. B. i M. B. (dalej: skarżące). Skarga została opatrzona podpisem radcy prawnego D.P. jako pełnomocnika oraz M. B. W związku z tym, że do skargi nie załączono stosownego pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, radca prawny D. P. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie odpowiedniego pełnomocnictwa w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało mu doręczone 3 listopada 2025 r. W odpowiedzi na wezwanie, 10 listopada 2025 r. pełnomocnik przedłożył dwa dokumenty pełnomocnictw z 1 października 2025 r.: do reprezentowania J. B. przed tut. Sądem i NSA oraz do reprezentowania M. B. j.w. Oba dokumenty zostały podpisane przez M.P. Zaznaczono, że pełnomocnictwo udzielone przez J. B. zostało przekazane "z upoważnienia" i wniesiono o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa własnoręcznie podpisanego przez J. B. z uwagi na jej pobyt w szpitalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2024 r., poz. 935 – dalej: p.p.s.a.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Powyższe stanowi wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., na podstawie którego, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W przypadku braku dołączenia stosownego pełnomocnictwa strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W okolicznościach niniejszej sprawy, fachowy pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących. Sąd umożliwił zatem stronie skarżącej uzupełnienie braków formalnych wyznaczając 7-dniowy termin na ich uzupełnienie (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Pełnomocnik w wyznaczonym terminie przedłożył dwa dokumenty pełnomocnictw z 1 października 2025 r.: do reprezentowania przed tut. Sądem i NSA J. B. oraz do reprezentowania przed tut. Sądem i NSA M. B. Przedłożone pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu przez J. B. nie zostało przez nią własnoręcznie podpisane. Widnieje na nim podpis M. B. z adnotacją "z upoważnienia", nie przedłożono jednak stosownego dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do udzielenia przez M. B. pełnomocnictwa dla radcy prawnego D.P. w imieniu J. B. W konsekwencji nie można uznać, że fachowy pełnomocnik należycie wykonał wezwanie Sądu z 22 października 2025 r. do uzupełniania braków formalnych skargi polegających na złożeniu pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej J B. Z uwagi zatem na nieuzupełnienie powyższego braku formalnego, wniesionej skardze nie można nadać dalszego biegu i podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W odniesieniu do wniosku pełnomocnika o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, należy wskazać, że przewidziana w art. 84 p.p.s.a. możliwość przedłużania terminów odnosi się wyłącznie do terminów sądowych, a zatem wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania przez stroną określonej czynności procesowej. Przedłużeniu nie podlegają zaś terminy ustawowe, czyli takie, które są wyraźnie wskazane w ustawie wyznaczającej ich długość. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a., nie podlega zatem przedłużeniu. W związku z tym termin na uzupełnienie braków formalnych w niniejszej sprawie nie mógł być przedłużony na wniosek strony skarżącej. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę J. B. (skardze M. B nadano dalszy bieg.).