I SA/Rz 514/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. wniosku Z. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 sierpnia 2025 r. nr 350000/E/RED/2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym - postanawia - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu

Postanowieniem z 1 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Rz 514/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Z. K. (dalej: skarżący) na opisane w sentencji postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 11 sierpnia 2025 r. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu 4 grudnia 2025 r. W dniu 12 grudnia 2025 r. skarżący złożył drogą elektroniczną wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (urzędowe poświadczenie przedłożenia – k. 30 akt sądowych). W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu, ponieważ w dniu w którym upływał termin, tj. 24 listopada 2025 r. był chory i przebywał w szpitalu (załączono kartę informacyjną o hospitalizacji w okresie 24-28 listopada 2025 r. ). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosowanie zaś do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei jak stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 p.p.s.a. złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Jednakże w sytuacji gdy wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny, sąd odrzuca taki wniosek na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Podkreślić również należy, że niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 lutego 2005 r. sygn. II FZ 1/05). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku Sąd stwierdza, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi datowany na dzień 11 grudnia 2025 r., a wniesiony drogą elektroniczną do tut. Sądu w dniu 12 grudnia 2025 r., jest spóźniony. W ocenie Sądu przyczyna uchybienia terminu do złożenia przedmiotowego wniosku ustała w dacie doręczenia skarżącemu postanowienia tut. Sądu z 1 grudnia 2025 r. o odrzuceniu jego skargi, tj. w dniu 4 grudnia 2025 r., w którym uzyskał informację o uchybieniu terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. W związku z tym należało uznać, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upływał w dniu 11 grudnia 2025 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony 12 grudnia 2025 r. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie ustawowego (siedmiodniowego) terminu. Z tego powodu Sąd zobligowany był do odrzucenia tego wniosku, bez oceny czy działanie skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi było zawinione, czy też nie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.