I SA/Sz 299/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 marca 2025 r. nr SKO.4140.183.2025 w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych za lata 2013 – 2019 wraz z odsetkami w zakresie dopuszczalności skargi postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić G. B. kwotę [...]zł ([...]) zapłaconą z tytułu wpisu od skargi.

Skarga G. B. reprezentowanej przez Wójta jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 50 § 1, § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 ze zm. - P.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Konsekwentnie zatem G. B. reprezentowana przez Wójta, który decyzją z 23 grudnia 2024 r. rozstrzygnął sprawę jako organ I instancji, nie jest uprawniona do wniesienia skargi do sądu na decyzję organu odwoławczego wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od wymienionej decyzji organu I instancji z 23 grudnia 2024 r. Powierzenie organowi podatkowemu kompetencji do orzekania w przedmiocie zobowiązań podatkowych oznacza, że ustawodawca wyłączył uprawnienie tego organu do złożenia skargi na decyzję organu odwoławczego w przedmiocie tych zobowiązań (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. OPK 14/00 - system elektroniczny LEX). Przyjęcie odmiennego podglądu oznaczałoby, że W. B. występowałby raz jako organ I instancji uprawniony do władczego rozstrzygania o zobowiązaniach podatkowych podatnika, a następnie jako strona postępowania w sprawie sądowej kontroli legalności ostatecznej decyzji organu odwoławczego w tym przedmiocie. Taka sytuacja nie została przewidziana w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji kompetencja W. B. zrealizowała się przez wydanie decyzji z 23 grudnia 2024 r. i nie obejmuje uprawnienia tego organu do domagania się przeprowadzenia sądowej kontroli legalności decyzji organu odwoławczego z 24 marca 2025 r. W taki sposób W. B. nie jest uprawniony do obrony swojego rozstrzygnięcia. Z powodów omówionych wyżej skarga G. B. reprezentowanej przez Wójta o statusie organu I instancji w analizowanym postępowaniu podatkowym okazała się niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 P.p.s.a. Orzeczenie o zwrocie wpisu uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.