I SA/Sz 505/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.), Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2025 r. sprawy ze skargi T. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz T. Z. kwotę [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta S. z 28 marca 2025 r. znak [...](5) w przedmiocie oddalenia zarzutu T. Z. (zobowiązany, skarżący) w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej wobec zobowiązanego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2024 r. poz. 572 - k.p.a.) oraz art 18 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 ze zm. – u.p.e.a.). Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, postanowieniem z 2 czerwca 2023 r. znak [...] organ I instancji oddalił zarzuty w przedmiocie postępowania egzekucyjnego prowadzonego zobowiązanego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] Według organu podniesiony przez zobowiązanego zarzut wygaśnięcia obowiązku w całości nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do kwestii podnoszonej przez zobowiązanego, że opłata została przez niego wniesiona w terminie 7 dni kalendarzowych od dnia otrzymania zawiadomienia o nieopłaconym postoju doręczonego za pośrednictwem operatora pocztowego, organ wskazał, że 8 grudnia 2022 r. zostało wysłane do zobowiązanego upomnienie nr [...] (odebrane przez zobowiązanego w dniu 15 grudnia 2022r.), a nie zawiadomienie. Postanowieniem z 13 września 2023 r[...] Kolegium utrzymało w mocy powyższe postanowienie organu I instancji. Kolegium wskazało na brak obowiązku doręczania zawiadomienia za pośrednictwem poczty, uznając za wystarczające i prawidłowe umieszczenie zawiadomienia za wycieraczkami pojazdu. Wyrokiem z 13 marca 2024 r. I SA/Sz 619/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżone postanowienie Kolegium. Sąd wskazał, że nie zawiera ono uzasadnienia, jak również nie wskazuje podstaw prawnych jego wydania. Sąd uznał, że organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów zażalenia. Jednocześnie sąd stanął na stanowisku, że organ winien wykazać, że doszło do zawiadomienia skarżącego w dacie 30 kwietnia 2021 r., 1 czerwca 2021 r., 12 października 2021 r., 16 listopada 2021 r., 1 grudnia 2021 r., 1 grudnia 2021 r., 9 lutego 2022 r., 18 lutego 2022 r., 11 marca 2022 r., 16 maja 2022 r., 18 lipca 2022 r., 27 września 2022 r. Postanowieniem z 12 sierpnia 2024 r. znak SKO/Ke/480/2076/2024 Kolegium uchyliło postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z 11 października 2024 r. znak [...] organ I instancji oddalił zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej wobec zobowiązanego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] Kolegium uchyliło powyższe postanowienie postanowieniem z 24 stycznia 2025 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wymieniony na wstępie postanowieniem z 28 marca 2025 r. organ I instancji uznał w części zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej wobec zobowiązanego w zakresie zdarzenia z 11 marca 2022 r. i oddalił w pozostałej części zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej wobec zobowiązanego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] w zakresie zdarzeń z 9 lutego 2022 r., 18 lutego 2022 r., 16maja 2022 r., 18 lipca 2022 r., 27 września 2022 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że dołączył do akt sprawy lepszej jakości dokumentację fotograficzną. Ponadto zawiadomienia spełniają wymogi wynikające z § 2 pkt 9 Regulaminu (załącznik nr 5 do uchwały Rady Miasta S. z dnia 22 września 2020 r. w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania, opłat za postój pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania na drogach publicznych Miasta S. oraz sposobu ich pobierania - Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z dnia 28 października 2020 r. poz. 963). Jedynie w zakresie zdarzenia z 11 marca 2022 r. nie udało się pozyskać czytelnej dokumentacji fotograficznej. Kolegium utrzymało w mocy postanowienie organu instancji. Kolegium wskazało, że obowiązek w sprawie polega na zapłacie opłaty dodatkowej za nieopłacone postoje w strefie płatnego parkowania pojazdu marki [...] o nr rej. [...] w dniach: 30 kwietnia 2021 r. (godz. 11:17), 1 czerwca 202 1r. (godz. 13:57), 12 października 2021 r. (godz.l3:28), 16 listopada 2021 r. (godz. 10:13), 1 grudnia 2021 r. (godz. 10:33) na ul. [...], 1 grudnia 2021 r. (godz. 15:44) na ul. [...], 9 lutego 2022 r. (godz. 10:52) na ul. [...], 18 lutego 2022 r. (godz. 10:08) na ul. [...], 11 marca 2022 r. (godz. 13:56), 16 maja 2022 r. (godz. 10:12), 18 lipca 2022 r. (godz. 09:59) na ul. [...], 27 września 2022 r. (godz. 09:35) na ul. [...]. Kolegium wyjaśniło, że organ dokonuje wyboru, w jaki sposób dostarczy zawiadomienie zobowiązanemu. W tym przypadku organ prawidłowo wybrał sposób, w którym po każdorazowym wystawieniu przez kontrolera zawiadomienia zostało włożone za wycieraczkę przedniej szyby pojazdu zobowiązanego. Żaden przepis prawa nie nakazuje doręczenia zawiadomienia "za potwierdzeniem odbioru". W świetle wskazań WSA w Szczecinie organ I instancji miał wykazać, że doszło do zawiadomienia skarżącego o obowiązku zapłaty opłaty w tym o treści, o jakiej mowa w § 2 pkt 9 Regulaminu. W tym celu organ I instancji miał uzupełnić materiał dowodowy o lepszej jakości dokumentację fotograficzną, która będzie bardziej czytelna i pozwoli na zweryfikowanie, czy zawiadomienia spełniają wymogi wynikające z § 2 pkt 9 Regulaminu, a także miał ustalić, z jakiego powodu do akt sprawy zostało załączone zawiadomienie [...] o nieopłaconym postoju, które dotyczy zdarzenia nie objętego niniejszą sprawą. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji ustalił, że zawiadomienie nr [...] o nieopłaconym postoju znalazło się w aktach jedynie omyłkowo. Do akt dołączono również dokumentację fotograficzną, która w ocenie Kolegium jest bardziej czytelna i pozwała na zweryfikowanie, czy zawiadomienia spełniają wymogi wynikające z § 2 pkt 9 Regulaminu. W związku z powyższym Kolegium uznało, że organ I instancji prawidłowo uznał w części zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej wobec zobowiązanego w zakresie zdarzenia z 11marca 2022 r. i oddalił w pozostałej części zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej wobec zobowiązanego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] w zakresie pozostałych zdarzeń z 2022 r. W ocenie Kolegium zawiadomienia objęte tytułem wykonawczym nr [...] spełniają wymogi wynikające z § 2 pkt 9 Regulaminu. Zobowiązany zaskarżył postanowienie Kolegium. Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów: - art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewypełnienie wskazań co do dalszego postępowania przez organy I i II instancji, sformułowanych w wyroku I SA/Sz 619/23; - art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie dwuinstancyjności postępowania - nakazu dwukrotnego całościowego rozpatrzenia materiału dowodowego i wydania decyzji odpowiadających wymogom art. 124 k.p.a. przez organy obu instancji; - art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. w związku z pominięciem w uzasadnieniu rozważań co do możliwości uznania pisma z 8 grudnia 2022 r. za zawiadomienia o nieopłaconym postoju, wskazane w uchwale Rady Miasta S. [...] i jej § 2 pkt 9 załącznika nr [...]; - art. 124 § 2 k.p.a. poprzez: pominięcie w uzasadnieniu postanowienia zdarzeń dotyczących 2021 r., a przez to nieodniesienie się do wpływu materiału dowodowego dotyczącego tego roku na poprawność wystawionego tytułu wykonawczego; pominięcie w uzasadnieniu odniesienia się do zarzutów zażalenia na postanowienie z 28 marca 2025 r., dotyczących naruszenia art. 8 i art. 7a k.p.a.; - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego; - art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. poprzez nieuzasadnione oddalenie w całości zarzutu wygaśnięcia obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej z uwagi na jej nieuregulowanie w odpowiedniej wysokości; - art. 13f ust. 2 ustawy o drogach publicznych w związku z uchwałą nr XXI/661/20 Rady Miasta S. i załącznikiem nr 4 do tej uchwały określającym wysokość opłaty dodatkowej w Strefie Płatnego Parkowania poprzez niezastosowanie pkt 2 lit. b tego załącznika do uchwały do nieczytelnej dokumentacji fotograficznej roku 2021, a tym samym nieuprawnione ograniczenie możliwości uiszczenia opłaty dodatkowej w kwocie [...]zł, wyłącznie do terminu 7 dni od dnia umieszczenia (wystawienia) zawiadomienia za przednią szybą pojazdu; - pkt 2 załącznika nr 4 uchwały nr XXI/661/20 poprzez wadliwe przyjęcie, że to wyłącznie organ dokonuje wyboru w jaki sposób dostarczy zawiadomienie zobowiązanemu, a umieszczenie go za szybą pojazdu z pkt 2 lit. a, unicestwia prawo zobowiązanego do opłaty dodatkowej [...] zł, o której mowa w pkt 2 lit. b załącznika nr 4 uchwały XXI/661/20. W uzasadnieniu skargi jej zarzuty zostały uszczegółowione. Według skarżącego w postanowieniu z 28 marca 2025 r. organ w ogóle nie odniósł się do zawiadomień z 2021 r., choć takie było wyraźne wskazanie sądu. Tymczasem ma to niebagatelne znaczenie dla oceny całości sprawy, skoro uprzednio organ ten, wbrew informacji skarżącej o wpłacie dotyczącej 12 opłat po [...] zł, przeklasyfikował wpłatę na 6 wpłat po [...] zł za 2021 r., uznając, że za 2022 r. w ogóle nie dokonano opłaty. Skarżący argumentował, że o nieopłaconych postojach dowiedział się dopiero w dniu otrzymania upomnienia. Zdaniem skarżącego upomnienie pełni rolę zawiadomienia. Wsunięta za wycieraczkę informacja nie dotarła do skarżącego. Skarżący wskazał, że uiścił 12 opłat dodatkowych w kwocie [...]zł 22 grudnia 2022 r. (7 dni po otrzymaniu upomnienia z 15 grudnia 2022 r.) za nieuiszczony postój, a nie że uiścił część nieopłaconych postojów, a w pozostałej części w ogóle nie uiściłem opłaty dodatkowej. Zatem obowiązek wskazany w tytule wykonawczym określony jest nieprawidłowo. W ocenie skarżącego zapłata 12 opłat dodatkowych za niepłacony postój w strefie płatnego parkowania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania upomnienia o nieopłaconych postojach odpowiada treści załącznika nr [...] pkt 2 lit. b uchwały Rady Miasta S. [...], bowiem był to pierwszy otrzymany przez skarżącego dokument, że taką opłatę należy uiścić i zawiadomienie o nieuiszczeniu opłaty otrzymał za pośrednictwem operatora pocztowego. W efekcie nie było podstaw do prowadzenia wobec skarżącego egzekucji administracyjnej, z uwagi na wykonanie obowiązku w ciągu 7 dni od dnia otrzymania informacji o nieuiszczonej opłacie dodatkowej. Skarżący wniósł o uchylenie postanowień obu instancji, względnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kierując się wspomnianym kryterium legalności, sądy administracyjne dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Uwzględniając skargę na decyzję sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a przewidziane ustawą środki stosuje w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 oraz art. 135 p.p.s.a.) Zgodnie natomiast z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Jeżeli, tak jak w rozpoznawanej sprawie ponowne rozstrzygnięcie organu jest wydawane w wyniku uchylenia uprzednio wydanego rozstrzygnięcia w wyniku kontroli sądowoadministracyjnej, to w pierwszej kolejności sąd orzekając ponownie obowiązany jest skontrolować czy wykonane zostały wskazania zawarte w wyroku uchylającym orzeczenie organu. Jak wynika bowiem z wyroku NSA wydanego w sprawie I OSK 1701/22, ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych w zapadłym wcześniej wyroku sądu, ponieważ są nimi związane. Natomiast w razie zaskarżenia do sądu decyzji wydanej po ponownym rozpoznaniu sprawy, sąd administracyjny kontroluje, czy organy administracji prawidłowo uwzględniły wytyczne zawarte w uprzednim wyroku. Podporządkowanie się wyrażonej przez sąd ocenie prawnej i jego wytycznym co do dalszego postępowania stanowi zatem główne kryterium weryfikacji poprawności nowo wydanych decyzji. Dokonując w ten sposób kontroli zaskarżonego postanowienia w przedmiotowej sprawie sąd uznał, że zalecenia zawarte w wyroku WSA w Szczecinie z 13 marca 2024 r. w sprawie I SA/Sz 619/23 nie zostały wykonane w sposób prawidłowy. W wyroku tym bowiem sąd w sposób wyraźny wskazał: "Dla przeprowadzenia merytorycznej oceny prawidłowości zastosowania przepisów prawa przez organ odwoławczy należy najpierw spełnić wszystkie wymagania formalne. Organ winien wykazać, że doszło do zawiadomienia skarżącego w dacie 30.04.2021 r., 1.06.2021 r., 12.10.2021 r., 16.11.2021 r., 1.12.2021 r., 1.12.2021 r., 9.02.2022 r., 18.02.2022 r., 11.03.2022 r., 16.05.2022 r., 18.07.2022 r., 27.09.2022 r. o obowiązku zapłaty opłaty w tym o treści, o jakiej mowa w § 2 pkt 9 Regulaminu (załącznik nr 5 do uchwały Rady Miasta S. z dnia 22 września 2020r.) czyli również o sposobie. Jeśli nie doszło do takiego zawiadomienia w dacie 30.04.2021 r., 1.06.2021 r., 12.10.2021 r., 16.11.2021 r., 1.12.2021 r., 1.12.2021 r., 9.02.2022 r., 18.02.2022 r., 11.03.2022 r., 16.05.2022 r., 18.07.2022 r., 27.09.2022 r. organ winien ustalić datę w jakiej doszło do takiego zawiadomienia ewentualnie rozważyć czy takim zawiadomieniem jest wskazywane przez skarżącego pismo z dnia 8 grudnia 2022 r. stanowiące upomnienie." Tymczasem organ pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, że analiza dokumentów jednoznacznie potwierdza fakt, iż w chwili kontroli postoje przedmiotowego pojazdu w dniach: 9.02.2022 r., 18.02.2022 r., 16.05.2022 r., 18.07.2022 r. i 27.09.2022 r. nie były opłacone. Natomiast co do nieopłaconych postoi w 2021 r. organ ten wskazał, że: wpłata dokonana przez T. Z. w wysokości [...] zł wystarczyła na opłatę pierwszych 6 pozycji upomnienia. Tym samym organ nie dokonywał analizy czy doszło do zawiadomienia skarżącego w dacie: 30.04.2021 r., 1.06.2021 r., 12.10.2021 r., 16.11.2021 r., 1.12.2021 r. i 1.12.2021 r., pomimo wyraźnych wskazań w tym przedmiocie znajdujących się w wyroku WSA w sprawie I SZ/Sz 619/23. Organ odwoławczy natomiast wprawdzie przytoczył zalecenia sądu, wskazał jednak jedynie, że: do akt dołączono dokumentację fotograficzną, która w ocenie Kolegium jest bardziej czytelna i pozwala na zweryfikowanie, czy zawiadomienia spełniają wymogi, wynikające z § 2 pkt 9 ww. Regulaminu. W istocie jednak organ ten wyników weryfikacji nie przedstawił zwłaszcza w odniesieniu do zawiadomień z 2021 r. Organ odwoławczy, także nie odniósł się w żaden sposób do przedstawionego powyżej stanowiska organu pierwszej instancji co do tego, że zaliczenie dokonanej przez zobowiązanego wpłaty na 6 pierwszych pozycji upomnienia zwalniało ten organ z analizy zawiadomień z 2012 r. Mając na uwadze powyższe uznać należało, pomimo jasnych i czytelnych wskazań do organu zawartych w wyroku z 13 marca 2024 r. w sprawie I SA/ Sz 619/23, wskazania te nie zostały wykonane, czym organ naruszył art. 153 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy oceni stanowisko organu pierwszej instancji przedstawione powyżej oraz wykona zalecenia sądu z ww. wyroku zwłaszcza w odniesieniu do zawiadomień z 2021 r. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone postanowienie. Orzeczenie o kosztach oparte zostało o treść art. 200 p.p.s.a., który statuuje zasadę odpowiedzialności organu za wynik postępowania sądowoadministracyjnego.