I SA/Wa 153/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na informację Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 12 września 2025 r. nr 010070/673/8684103/2025 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie świadczenia wspierającego postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

W dniu 22 października 2025 r. P. N. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną w komparycji informację Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie świadczenia wspierającego. Pismem z dnia 2 grudnia 2025 r. skarżący cofnął skargę. Prawomocnym postanowieniem z dnia 29 grudnia 2025 r. sygn. II SA/Gd 920/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał tut. Sądowi sprawę zgodnie z właściwością. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 dalej ppsa) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone w art. 60 ppsa, zatem skarżący skutecznie cofnął skargę. Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa w związku z art. 60 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.