I SA/Wa 1845/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z dnia [...] sierpnia 2016r., nr [....] po rozpatrzeniu odwołania A. S. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. przez Gminę [...] prawa własności gruntu położonego w Gminie [...], oznaczonego jako działka [...] o pow. [...] ha., zajętego pod drogę publiczną. Z akt sprawy wynika, że decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] została skarżącemu skutecznie doręczona w dniu [...] września 2016 r. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] października 2016 r. Na powyższą decyzję skarżący A. S. wniósł w dniu [...] listopada 2016 r. (data stempla pocztowego) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1845/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S. z uwagi na wniesienie jej po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący A. S. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku A. S. wskazał, że skarga do Sądu została wysłana na błędny adres organu za pośrednictwem którego skarżący wniósł skargę. Ponadto wskazano, iż po otrzymaniu zwrotu listu niezwłocznie odesłano skargę na właściwy adres. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) uchybiony termin (w tym również do wniesienia skargi) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zaznaczyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się zasadę, iż wnioskujący nie może ograniczać się do ogólnikowego stwierdzenia, że uchybił terminowi, ale musi udowodnić, że zaszły przesłanki, które uniemożliwiły mu dochowanie terminu. Mając na uwadze powyższe wymogi stwierdzić należy, że wniosek A. S. nie mógł zostać uwzględniony bowiem skarżący nie wykazał szczegółowo przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]. A. S. co prawda wskazał, iż skarga została nadana w urzędzie pocztowym w terminie jednakże skarga ta była błędnie zaadresowana i wróciła do nadawcy z adnotacją – adresat nieznany. Jak wynika z akt sprawy właściwy adres urzędu powinien być skarżącemu znany, nawet bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, chociażby z koperty w której otrzymał zaskarżoną decyzję, a ponadto informacja na temat adresu została podana do powszechnej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej. Co więcej informacja o adresie Ministerstwa widniała również na zwrotnym potwierdzeniu odbiory zaskarżonej decyzji. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę do przywrócenia terminu. W orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Mając na uwadze powyższe wymogi stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się strona skarżąca nie mogą - zdaniem Sądu stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.