I SA/Wa 457/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 2 września 2025 r., nr KOC/5177/Op/25 w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia postanawia: odrzucić skargę.

T. C. (dalej jako "skarżący") pismem z 8 września 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 2 września 2025 r., nr KOC/5177/Op/25 w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 11 grudnia 2025 r. odrzucił w/w skargę pod sygn. I SA/Wa 1716/25 z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi w postaci wskazania numeru PESEL. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 marca 2026 r., sygn. I OZ 66/26 uchylił powyższe postanowienie wskazując, że skarga nie była obarczona brakiem formalnym. Na skutek powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa została skierowana do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres kognicji sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), powoływanej dalej jako ,,p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 tej ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Kolegium uznające wniesione w sprawie ponaglenie za nieuzasadnione w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), dalej jako ,,K.p.a.". Zgodnie z treścią tego przepisu, stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (§ 1 pkt 1 bezczynność), postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (§ 1 pkt 2 przewlekłość). Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie. Na podstawie art. 37 § 6 w związku z art. 141 § 1 K.p.a. na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie. Jak bowiem stanowi art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, a w przypadku postanowienia podejmowanego w trybie art. 37 K.p.a. przepisu takiego nie ma. Postanowienie to ma charakter wpadkowy, nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest ono również wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Postanowienia takie nie podlegają zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia więc do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2, bądź pkt 3 p.p.s.a. W tym świetle wskazać należy, że zaskarżone postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego i w związku z tym skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.. orzekł jak w sentencji.