I SAB/Gd 12/18

Dnia 14 czerwca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2019 roku o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn . p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną M.S. od postanowienia tego Sądu z dnia 10 grudnia 2018 r. o odrzuceniu skargi. Pismem z dnia 5 lutego 2019 r. złożono zażalenie, które zostało osobiście sporządzone i podpisane przez M.S. Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2019 r. zobowiązano skarżącą do sprecyzowania, czy złożone pismo stanowi zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 22 stycznia 2019 r., w terminie 7 dni pod rygorem uznania, ze jest ono zażaleniem. Odpis zarządzenia został doręczony stronie w dniu 8 marca 2019 r. niemniej jednak skarżąca w wyznaczonym terminie nie udzieliła żądanej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, wobec braku odpowiedzi na zarządzenie wzywające do sprecyzowania charakteru pisma wniesionego przez skarżącą należało uznać, że pismo z dnia 5 lutego 2019 r. stanowi zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Przedmiotowe zażalenie zostało osobiście sporządzone i podpisane przez M.S. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. W niniejszej sprawie odpis postanowienia Sądu z dnia 22 stycznia 2019 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uzasadnieniem, doręczono wnoszącej zażalenie wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego wniesienia. W szczególności pouczono, że zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata albo radcę prawnego. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone i podpisane osobiście przez stronę skarżącą. Osoba ta nie należy przy tym do podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 p.p.s.a. do sporządzenia takiego zażalenia, a jednocześnie M.S. została pouczona przez Sąd o bezwzględnym obowiązku w powyższym zakresie, tzn. przymusie adwokacko-radcowskim. W związku z niedopełnieniem warunku o jakim mowa w przywołanym przepisie, wniesione zażalenie należy uznać za niedopuszczalne i podlega ono odrzuceniu o czym Sąd orzekł na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 194 § 4 p.p.s.a.