I SAB/Gd 18/25

1 POSTANOWIENIE 2 Dnia 11 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 roku na posiedzeniu niejawnym skargi A.Z. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Starogardzie Gdańskim prowadzi wobec A.Z. postępowanie egzekucyjne. W toku postępowania strona kierowała pisma do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej w skrócie zwany Dyrektorem) stanowiące skargi i zastrzeżenia dotyczące pracy jednego z pracowników Urzędu Skarbowego w Starogardzie Gdańskim. Pismem przesłanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku drogą elektroniczną, A.Z. wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora, w sprawie dotyczącej zgłoszonych naruszeń prawa przez pracownika Urzędu Skarbowego w Starogardzie Gdańskim. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej odrzucenie wskazując, że strona przed złożeniem skargi do Sądu nie wyczerpała wewnątrzadministracyjnego toku zaskarżenia tj. nie wniosła ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych uregulowań wynika generalna zasada subsydiarności skargi sądowej. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.). Dodać należy, że wskazane regulacje znajdują zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym z mocy art. 18 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który stanowi, że jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej w postępowaniu egzekucyjnym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. Skoro przedmiotem skargi jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora w sprawie zgłoszonych przez skarżącą skarg i zastrzeżeń na działanie pracownika Urzędu Skarbowego, to przed wniesieniem skargi do sądu skarżąca winna była skorzystać z wewnątrzadministracyjnego trybu kontroli polegającego na złożeniu ponaglenia do właściwego organu tj. do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Taki środek zaskarżenia nie został przez stronę złożony, co na obecnym etapie czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.) Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie złożyła takiego środka, a zatem nie wyczerpała przedsądowego trybu kontroli działalności organów administracji publicznej, wymaganego przez przepisy prawa. Takie postępowanie nie stanowi o dopełnieniu przez stronę wymogu wskazanego w treści art. 52 § 1 p.p.s.a., istotnego dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co uzasadnia jej odrzucenie. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.