I SAB/Sz 218/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. K. w W. na bezczynność P. K. Ł. "D." w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie [...](słownie: [...]) złotych.

P. (dalej: "strona skarżąca"), zastępowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prezesa Koła Łowieckiego [...] w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanej skargi podpisem odręcznym, profilem zaufanym lub podpisem kwalifikowanym oraz do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zawierające ww. zobowiązania zostały doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej - w trybie doręczenia zastępczego - w dniu 31 grudnia 2025 r., zatem termin do ich wykonania upływał 7 stycznia 2026 r. W dniu 13 stycznia 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył do Sądu podpisany podpisem elektronicznym odpis skargi oraz uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej zwanej: "p.p.s.a", "ustawą", każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy w przypadku, gdy pismo z powodu braków formalnych nie może otrzymać prawidłowego biegu, sąd zobowiązany jest wezwać stronę do ich usunięcia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. [...] W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Przez należyte opłacenie pisma należy rozumieć jego opłacenie zarówno w terminie, w wysokości zgodnej z prawem, jak i we właściwy sposób. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłka zawierająca ww. wezwania została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w trybie zastępczym, na podstawie art. 74a przywołanej ustawy. Stosownie do art. 74a § 6 p.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (art. 74a § 7). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8). Jak wynika z załączonych do akt sprawy urzędowych poświadczeń doręczenia ww. wezwań, pierwszego awizowania dokonano w dniu 16 grudnia 2025 r., zaś drugiego - w dniu 24 grudnia 2025 r. Stosownie zatem do treści art. 74a § 8 ustawy, należy stwierdzić, że przesyłkę doręczono w trybie zastępczym w dniu 31 grudnia 2025 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego oraz braku fiskalnego skargi upłynął więc z dniem 7 stycznia 2026 r. Tymczasem, pełnomocnik strony skarżącej złożył podpisany odpis skargi oraz uiścił wpis sądowy od skargi dopiero w dniu 13 stycznia 2026 r., tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 oraz art. 220 § 1 ustawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy, skargę odrzucił. Ponadto, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy, Sąd postanowił zwrócić stronie uiszczony wpis od skargi.